ตอนที่ 1145

“เขายังตบหน้าข้าด้วย”

ลู่เจาเจาทำหน้าเคร่งขรึม มองเขาอย่างจริงจัง “ท่านอ๋องจิ้งซีลำเอียงรักลูกคนเล็ก? ยังตบหน้าเจ้าอีกงั้นหรือ? ถ้าเขาเป็นแบบนี้ ข้าจะไปหาเสด็จพ่อฮ่องเต้ให้ตำหนิเขา”

เซี่ยอวี้โจวส่ายหัวอย่างรวดเร็วด้วยความกังวล “ช่างเถอะๆ ไม่ต้องหรอก! เรื่องภายในครอบครัว ไม่ต้องรบกวนท่านลุงฮ่องเต้หรอก”

“จริงๆ แล้ว ตบก็ไม่เจ็บเท่าไหร่ จริงๆ...” เขาทำหน้ารู้สึกผิด ไม่มีวี่แววของความคับข้องใจเลย

ลู่เจาเจามองเขาอย่างสงสัย “เจ้าไปทำอะไรน้องชาย?”

เซี่ยอวี้โจวเหม่อมองฟ้า

แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ต่อสายตาที่จ้องมองของลู่เจาเจา

เขาเกาหัวด้วยความเขินอาย “ข้าโกนหัวน้องชายจนเกลี้ยงเลย กำลังจะจุดธูปจี้หัวให้เป็นรอยแผลเป็นเหมือนพระ พอดีพ่อมาเห็นเข้า เลยโดนตบไปฉาดใหญ่ เกือบฟันร่วงหมดปาก...”

“ข้ายังจ้างเณรน้อยสองรูปมาสวดมนต์ให้น้องชายทุกวัน จะได้เรียนขั้นพื้นฐาน”

“เฮ้ย แล้วรู้ไหม คำแรกที่น้องชายพูด ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่ รู้ไหมว่าเขาเรียกอะไร?” เขาเชิดหน้า มองเจาเจาอย่างภูมิใจ

เจาเจาไม่คิดว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ ถามเขาด้วยความประหลาดใจ “พี่ชาย?”

เซี่ยอวี้โจวทำหน้ายิ้มแย้ม

“ถ้าเขาเรียกพี่ชาย ข้าคงไม่ดีใจขนาดนี้หรอก”

“คำแรกที่เขาพูด คือ อามิตตาพุทธ ด้วยความพยายามของข้า เขาจะต้องมีบุญวาสนาแน่ๆ!” เฮ้อ นานๆ ทีอ๋องจิ้งซีจะมีลูกชาย คงตั้งตารอฟังคำแรกของลูกชายน่าดู

พอได้ยินคำว่าอามิตตาพุทธ ก็หันมาตบเซี่ยอวี้โจวอีกฉาดใหญ่

“ถ้าเขาจะขึ้นไปเป็นพระพุทธองค์แทนข้า ข้าก็จะไม่ขึ้นไป”

“ข้าจะอยู่บ้าน แล้วแต่งเมียแปดคนเลย”

เขาชูนิ้วขึ้นมา แล้วแสดงเลขแปด

ลู่เจาเจาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แม้แต่ซ่านซ่านก็อ้าปาก น้ำลายไหลโดยไม่รู้ตัว

“สมควรโดนตีแล้ว ทุกครั้งที่โดนตีก็สมควรทั้งนั้น”

อ๋องจิ้งซีช่างอนาถใจ

เซี่ยอวี้โจวลูบหน้า รู้สึกผิดจนไม่กล้าสบตาลู่เจาเจา

“พอแล้ว พอแล้ว อย่ามัวเสียเวลาข้าไปดูเสียนถิงในแดนปรภพ” ลู่เจาเจาต้องไปแดนปรภพทุกวันเพื่อขังวิญญาณของเสียนถิง ดูเหมือนว่าหัวใจปรภพจะดีต่อการบำรุงวิญญาณ รอจนถึงงานชุมนุมธรรมะของแคว้นฟั่นในเดือนหน้า ก็พอดีจะได้ไปขอร้องพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย”

เซี่ยอวี้โจวพยักหน้า เห็นว่าเจาเจาไม่ปฏิเสธ ก็เลยอุ้มซ่านซ่านตามหลังนางไป

อากาศในแดนปรภพมืดมัว ท้ายที่สุดแล้ว วิญญาณก็ไม่สามารถมองเห็นแสงแดดได้ เหมาะสำหรับวิญญาณในการพักผ่อน

“น้องชายของเจ้าช่างกล้าหาญจริงๆ ลูกตาเหลือกไปมา ไม่กลัวเลยสักนิด” เซี่ยอวี้โจวเห็นซ่านซ่านมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ

“เขาน่ะ ใจกว้าง”

เมื่อลู่เจาเจาปรากฏตัว วิญญาณในแดนปรภพก็หลีกทางทันที