ตอนที่ 1175

ขุนนางฝ่ายบุ๋นทุกคนต่างมองหน้ากัน ต่างเป็นคนที่อ่านตำรานักปราชญ์ ใครจะสามารถต้านทานการได้รับการชี้แนะจากนักปราชญ์ด้วยตัวเองได้?

ขุนนางอาวุโสท่านหนึ่งพูดลองเชิงว่า “องค์หญิงเจาหยาง ข้าเข้าไปคารวะนักปราชญ์ได้หรือไม่? แสดงจิตใจของลูกศิษย์”

ลู่เจาเจาส่ายหน้าทำหน้าไร้เดียงสา “ครั้งก่อนใต้เท้าจะชนเสาตายที่ตำหนักจินหลวน เจาเจารู้สึกกลัวมาก จิตใจของเจาเจาได้รับความกระทบกระเทือน ดังนั้นจึงตั้งกฎขึ้นมาว่าห้ามคนนอกเข้าสถานศึกษา”

ใต้เท้า???

ใต้เท้าหน้าแดงก่ำ แต่ห่างกันแค่ประตูกั้นก็มีนักปราชญ์

นั่นเป็นนักปราชญ์เชียวนะ!!

ถึงแม้ว่าไม่ได้รับการชี้แนะ สามารถได้พบหน้านักปราชญ์สักครั้งก็โชคดีมากแล้ว

“กระหม่อมเลอะเลือน กระหม่อมเลอะเลือนไปแล้ว”

ลู่เจาเจาไม่ยอมอ่อนข้อให้สักนิด ถึงขั้นยกมือพูดว่า “ปิดประตู”

ไม่สนใจสายตาคับแค้นใจข้างหลังสักนิด

ลู่เยี่ยนซูและลู่หยวนเซียวรวมถึงราชครูสวี่ พาปรมาจารย์ทุกคนเดินสำรวจทั่วในสำนักศึกษาสตรีด้วยตัวเอง

“สำนักศึกษาสตรีที่เจาเจาจัดตั้ง ไม่เหมือนสถานศึกษาทั่วไป”

“นอกจากคาบวิชาความรู้ ก็สอนพวกวิชาทู่น่า[ รูปแบบชี่กง กำหนดลมหายใจ ขับพิษออกจากร่างกาย]ในการบำเพ็ญตน ถึงขนาดยังมีการสอนเพาะปลูกหว่านเมล็ด นี่เพราะกลัวลูกศิษย์ไม่เข้าใจความยากลำบากของประชาชน”

ผู้อาวุโสจือซินชะงักเท้า

เงียบไปสักพักจู่ ๆก็หัวเราะออกมาแล้ว

“ใช่แล้ว ความลำบากของประชาชน”

“หากคนที่เอาแต่เรียน หลุดพ้นจากประชา ถึงแม้สอบได้เป็นขุนนาง แล้วจะมีความหมายอะไรเล่า?” จู่ ๆ เขาก็เข้าใจ การกระทำของลู่เจาเจา สร้างประโยชน์ให้รุ่นลูกรุ่นหลาน

คนที่ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริง อาจจะไม่ใช่สตรี

แต่เป็นทุกคนทั้งใต้หล้า

“เป็นขุนนางไม่เป็นตัวแทนประชาชน ไม่สู้กลับบ้านขายมันเทศ” ลู่เจาเจานั่งพึมพำอยู่ข้างหลัง ทุกคนได้ยินคำนี้ก็ยิ้มออกมาอย่างเข้าใจ

มันเทศมาจากพื้นที่ทางตะวันตก ฮ่องเต้ลองปลูกมาสองปีแล้ว ยังไม่ปลูกขนาดใหญ่

ในเมืองครัวเรือนที่มีฐานะมากมาย มีแผงลอยขายเผามันเทศอยู่บนถนนตลอดเวลา ลู่เจาเจายังเคยซื้อมาลองชิม

ลู่หยวนเซียวเป็นคนซื่อคนหนึ่งจริงๆ

เดินตามนักปราชญ์จนเดินไม่ไหว ดูเหมือนนักปราชญ์จะค่อนข้างชอบเขาหลายส่วน

“ถึงแม้ไม่มีหัวใจพิสุทธิ์เจ็ดห้อง แต่หัวใจดวงนี้ก็หายาก” เป็นคนมีนิสัยที่เหมาะแก่การเรียน

คืนนั้น ผู้อาวุโสจือซินจึงเรียกให้เขาอยู่ข้างกาย

พูดมาแล้วก็แปลก ลู่เยี่ยนซูมีพรสวรรค์สูงแท้ๆ แต่ผู้อาวุโสจือซินกลับไม่มีใจที่จะชี้แนะเขา

เหมือนว่า……

มีความรู้สึกกดดันบางอย่าง