ตอนที่ 1191

เจาตี้เอ่ยถามอย่างกล้าๆกลัวๆว่า “ข้าขอสัมผัสกระโปรงของเจ้าหน่อยได้หรือไม่?”

พอพูดจบสีหน้าก็แดงก่ำและก้มหน้าลงด้วยความอับอาย “ขอ...ขอโทษ...”

แต่เจาเจากลับจับมือเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยหนังที่ลอกถลอกของนาง“ได้สิ ถ้าหากเจ้าชอบ ข้าจะมอบให้เจ้าชุดหนึ่งเป็นเช่นไร?”

เจาตี้ทั้งอับอายและทั้งต้องการ จากนั้นก็สัมผัสกระโปรงของนางเบา ๆ แล้วรีบชักมือกลับมาอย่างรวดเร็ว “มือของข้าหยาบกร้าน เดี๋ยวจะทำกระโปรงของเจ้าเป็นรอยได้ ข้า...ข้าไม่ต้องการ ข้าไม่คู่ควร” พูดจบนางก็รีบหันหลังกลับไป

เมื่อชาวบ้านเห็นนางไม่ได้พูดอะไร ก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ลู่เจาเจามีสีหน้ามืดมน “ไปเตรียมชุดกระโปรงที่พอดีตัวสักสองสามตัว” ไม่คู่ควรงั้นหรือ? อีกไม่นานเจ้าก็คู่ควรแล้ว

ชาวบ้านคอยชะโงกหน้าตั้งตารอข่าว แม้แต่ตอนกลางวันยังไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเอาแต่เดินไปมาตรงทางเข้าหมู่บ้าน

พวกเขาทุกคนล้วนเข้าใจดีว่าสำนักศึกษาหญิงจะเป็นเส้นทางที่สามารถเปลี่ยนชีวิตของครอบครัวที่ยากจนของพวกเขาได้

จนกระทั่งช่วงหัวค่ำ ถึงจะได้ยินเสียงรถลากด้วยวัวดังเอี๊ยดอ๊าดมาจากทางเข้าหมู่บ้านและก็มาพร้อมกับเสียงร้องไห้ที่แหบแห้ง

“พวกเขากลับมาแล้ว” เซี่ยอวี้โจวเพิ่งเข้าประตูมา ลู่เจาเจาก็ดึงพลังวิญญาณกลับมา

เพิ่งจะพูดจบในหมู่บ้านก็มีเสียงร้องไห้ด้วยความโศกเศร้าดังขึ้น

“โอ้สวรรค์ หลานที่น่าสงสารของข้า!!!” พอหญิงคนหนึ่งเห็นภาพบนเกวียนวัว ก็กรีดร้องอย่างเจ็บปวดและร่างกายก็อ่อนแรงจนทรุดไปนั่งกับพื้น นางตบขาพร้อมกับร้องไห้เสียงดัง

“ลูกชายของข้า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“จงเป่า!!”

“เทียนเจ๋อ...”

บริเวณใต้เกวียนวัวมีหยดเลือดหยดติ่งติ่ง หมู่บ้านบนภูเขาอันเงียบสงบ เต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ดังสนั่น

ตอนที่พวกลู่เจาเจาเดินเข้าไป ก็เห็นพวกผู้หญิงนั่งอยู่บนพื้นและร้องไห้อย่างขมขื่นแล้ว

ชายในหมู่บ้านถึงกับจับยาเส้นในมือเอาไว้ไม่อยู่ เซถลาไปที่หน้าเกวียนวัว และร้องไห้ออกมาเหมือนใจแตกสลาย

บนเกวียนวัวมีเด็กผู้ชายหลายคนที่สวมเสื้อผ้าของผู้หญิง และดวงตาของพวกเขาก็เหม่อลอย ส่วนที่เป็นส่วนล่างของร่างกายก็เต็มไปด้วยเลือด

มีคนใจกล้าเปิดกระโปรงขึ้นดู พอได้มองถึงกลับหน้ามืดและหมดสติในทันที

“ตระกูลเหล่าเฉินของข้ามีลูกชายสืบสกุลเพียงคนเดียวเท่านั้นนะ! ผู้ใหญ่บ้าน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“พวกท่านไม่ใช่ว่าไปรายงานตัวเข้าสำนักศึกษาหรอกหรือ?” พวกฮูหยินเฒ่าพากันตบขาร้องไห้ เหมือนท้องฟ้าถล่มลงมาก็ไม่ปาน

“ใครก็ได้ ช่วยด้วย พระผู้เป็นเจ้าทรงคุ้มครองด้วย พระโพธิสัตว์ทรงคุ้มครองด้วย นี่เป็นลูกชายที่เกิดมาหลังจากกดน้ำลูกสาวที่ไร้ค่าทั้งหกคนให้จมน้ำตายกว่าจะได้มาคนหนึ่ง ใครกันช่างโหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้ ถึงไม่เว้นแม้แต่กับเด็ก!” ปากก็ท่องถึงพระพุทธเจ้า แต่การกดน้ำทำให้ลูกสาวทั้งหกตายไป ราวกับไม่เห็นว่าเป็นชีวิตคน

“ท่านย่า ท่านย่า...ฮือ ๆ ๆ ข้าเจ็บจังเลย หลานเจ็บจังเลย รีบช่วยข้าที...” เด็กผู้ชายในรถจับมือท่านย่าและร้องไห้อย่างหนัก ที่ส่วนล่างของร่างกายเริ่มมีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง