ตอนที่ 122

“เก็บกล่องไว้ให้ดี อย่าให้ท่านโหวเห็นเป็นอันขาด” โชคดีที่พวกเขาล้วนซ่อนมันไว้ กลัวว่าจะสร้างความลำบากให้เจาเจา

ขณะที่กำลังพูด

จู่ๆ ด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังขึ้น

“ฮูหยิน เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ”

เจวี๋ยซย่ารีบร้อนเดินเข้ามา ใบหน้าขาวซีด

“ฮูหยินรีบเข้าวังเร็วเจ้าคะ ไทเฮาป่วยหนัก แต่ละจวนล้วนเข้าวังหมดแล้ว เกรงว่าครั้งนี้ไทเฮาคงอาการไม่ดี” ในวังส่งคนมาแล้ว

สวี่ซื่อรีบลุกขึ้น

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้? ก่อนหน้านี้ยังดีๆ อยู่เลย…”

“บ่าวเองก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ”

สวี่ซื่อรีบเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

“ฮูหยิน องค์หญิงใหญ่ถามว่า…พาคุณหนูน้อยไปด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ?” สาวใช้ลังเลเล็กน้อย

สวี่ซื่อลังเล เจาเจาเพิ่งจะอายุได้สิบเดือน กลัวว่าการเข้าวังครั้งนี้จะเป็นการปะทะกันของเหล่าผู้สูงศักดิ์

“ โรคระบาด ! ติดต่อกันได้ ! ” คำพูดของลู่เจาเจาทำให้สวี่ซื่อตกใจจนขาแทบอ่อน

โรคระบาด?

ทำไมถึงมีโรคระบาดเกิดขึ้นในวัง? หัวใจของสวี่ซื่อกระตุก

“ พาข้าไป พาข้าไป ! ข้าต้านทานพิษได้หมด ฮิฮิ ข้าไม่กลัวโรคระบาดหรอก ” ลู่เจาเจาดีใจกระโดดโลดเต้น

สวรรค์ เธออยากจะเข้าไปดูหน้าผู้โชคร้ายจริงๆ!

“ หากไม่พาข้าไป องค์รัชทายาทตายแน่ ! ” ตามในหนังสือ รัชทายาทน้อยจะต้องโดนสิงวันนี้

สวี่ซื่อตัวชา ดวงตาเบิกกว้าง

มือของนางสั่นเล็กน้อย องค์รัชทายาทจะตาย? ในวังมีโรคระบาด? สวี่ซื่อวิตกกังวล

“ ไปด้วย …” ลู่เจาเจาจับนิ้วมือของแม่ไม่ปล่อย

สวี่ซื่อที่ได้ยินว่าในวังมีโรคระบาดมีหรือจะกล้าให้นางเข้าไปในวัง