ตอนที่ 1233

เสียงฝีเท้าม้าของกองทัพ ดังมาแต่ไกล

ทุกคนก้มหลังลงต่ำมากขึ้นเรื่อย ๆ

ม่ายเฟิงนั่งอยู่บนรถม้า เปิดม่านมองไปรอบ ๆ หมู่บ้านอยู่ห่างจากเมืองเหลียนหัวไปร้อยกว่าลี้ ในหมู่บ้านจึงปลูกดอกบัวไว้มากมาย ออกไปเก็บตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง พอฟ้าสว่างก็สามารถส่งไปขายในเมืองได้

ดอกไม้ประจำชาติของแคว้นฟั่นคือดอกบัว คนต่างถิ่นที่เข้าเมืองมักจะนำดอกไม้ไปถวายพระพุทธ

ดอกบัวขายได้ เม็ดบัวก็ขายได้ รากบัวก็เป็นรายได้อีกทางหนึ่ง

พระพุทธมีเมตตา เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับชาวบ้าน จึงรับซื้อดอกบัวจากชาวบ้านทุกวัน เพื่อนำไปบูชาในวิหารหมื่นพุทธ นานวันเข้า ดอกบัวในแคว้นฟั่นก็บานสะพรั่งไปทั่วแคว้น

ดอกบัวที่นี่บานสะพรั่งเป็นบริเวณกว้าง เติบโตได้ดี ดูงดงามอลังการยิ่งนัก

“ก่อนตาย กั่วกั่วอยากกลับบ้านตลอด” ม่ายเฟิงกล่าวด้วยแววตาเศร้าสร้อย

กั่วกั่วอายุยังไม่ถึงสี่ขวบ เขาก็จำหน้าแม่ไม่ได้แล้ว แต่ก่อนจะจากไป ปากก็ยังพร่ำเรียกหาแม่

ตอนนี้ เขาคงได้อยู่กับแม่อีกครั้งแล้วสินะ?

รถม้าจอดที่หน้าหมู่บ้าน ผู้นำหมู่บ้านเดินหลังค่อมเข้ามาหา “ผู้นำหมู่บ้านหมู่บ้านเหลียนอัน ขอคารวะท่านผู้สูงศักดิ์ ไม่ทราบว่าท่านผู้สูงศักดิ์มาหมู่บ้านมีธุระอันใดหรือไม่? ข้ายินดีรับใช้ท่านผู้สูงศักดิ์”

มีนักรบคุ้มกัน พระสงฆ์ร่วมเดินทาง ไม่ทราบว่าในรถม้าเป็นท่านผู้สูงศักดิ์ท่านใด

“บ้านม่ายเฟิงอยู่ทางไหน?” จุยเฟิงที่ขี่อยู่บนม้าถามขึ้น

ผู้นำหมู่บ้านนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง คิดเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

ชาวบ้านด้านหลังดึงแขนเสื้อเขา “ม่ายเฟิง มีแต่ลูกชายบ้านตระกูลหลี่ที่ชื่อม่ายเฟิง หลี่ม่ายเฟิง แต่เด็กคนนั้น พาน้องชายหนีไปตั้งแต่ครึ่งปีก่อนแล้วนี่”

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้นำหมู่บ้านจึงนึกขึ้นได้ และพูดขึ้นทันทีว่า “เรียนท่านผู้สูงศักดิ์ ม่ายเฟิงได้พาน้องชายหนีไปแล้ว”

“ที่บ้านของเขากำลังจัดงานศพอยู่ ท่านจะให้ลี่ฟู่กุ้ยมาหรือไม่?”

ลี่ฟู่กุ้ยรู้จักคนสูงศักดิ์เช่นนี้ด้วยหรือ ตระกูลหลี่กำลังจะกลายเป็นหงส์ที่โบยบินแล้ว!

“ช่างเถอะ หาไปทำไม ยังไงก็ไม่ได้มาหาเขา พาเราไปที่หลุมศพของภรรยาเก่าที่เสียชีวิตของลี่ฟู่กุ้ยเถอะ”

จุยเฟิงโบกมือ กำลังจะออกเดินทาง ก็เห็นม่ายเฟิงเปิดม่านขึ้น

“คุณชายม่ายเฟิง” จุยเฟิงพยักหน้าเบา ๆ ให้เกียรติเขาอย่างเต็มที่ เขาติดตามลู่เจาเจา สิ่งที่เขาเรียนรู้มากที่สุดคือการเสแสร้ง

ตามหลักเหตุผล ม่ายเฟิงไม่สมควรได้รับคำว่าคุณชายจากเขา

แต่เขาแค่อยากสนับสนุนม่ายเฟิง

“ท่านปู่ผู้นำหมู่บ้าน บ้านข้า... ทำไมถึงจัดงานศพหรือ?” ตอนที่ม่ายเฟิงออกมาถาม ผู้นำหมู่บ้านถึงกับเบิกตากว้าง แทบจำไม่ได้

หลังจากแม่ของม่ายเฟิงเสียชีวิต เขาจะใส่เสื้อผ้าที่สั้นกว่าปกติเสมอ แม้ในฤดูหนาวก็ยังใส่เสื้อผ้าบาง ๆ ที่แม่ของเขาทำไว้ให้ตอนยังมีชีวิตอยู่…

ผอมแห้ง ดูแล้วน่าสงสารยิ่งนัก