ตอนที่ 1240

“ขอบคุณอะไรกัน ข้าไม่ได้เห็นแก่หน้าเจ้าหรอก ข้าเห็นแก่หน้าหลานชายคนโตสุดที่รักต่างหาก! ข้าทำเพื่ออนาคตของเผ่ามังกรต่างหาก! เจ้าหนุ่มนี่โชคดีจริง ๆ สวรรค์ยังคุ้มครอง” ตราบใดที่มีเจ้าแห่งมังกร ราชามังกรก็พร้อมจะทำทุกอย่าง

“ภรรยาเจ้า...กลับไปเผ่าหงส์แล้ว ข้าจะไปเอง”

ว่าแล้วก็พาเหล่าผู้อาวุโสไปยังเผ่าหงส์เพื่อขอหย่า

กล่าวอย่างเต็มปากเต็มคำว่าจะไม่ทำให้เผ่าหงส์เดือดร้อน จะไม่ทำให้องค์หญิงแห่งเผ่าหงส์เสียเวลา พร้อมกับพาผู้อาวุโสมาขอโทษอย่างจริงใจ

“เรื่องนี้ เป็นเพราะพวกเราสั่งสอนจู๋มั่วไม่ดี ปล่อยให้เขาไปก่อเรื่องใหญ่ในแดนเทพ จนกลายเป็นกบฏ...”

“ไม่กล้าทำให้ตระกูลหงส์เดือดร้อน และไม่กล้าทำให้องค์หญิงเดือดร้อนเช่นกัน ตอนนี้ทำได้เพียงหน้าด้านมาขอหย่าเท่านั้น”

“โชคดียังมีเพียงชื่อสามีภรรยา แต่ไม่มีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาจริง หลังจากหย่าแล้ว คงไม่ทำให้แดนเทพเอาผิดตระกูลหงส์ได้”

“ตอนแรกใช้สมบัติล้ำค่าของตระกูลหงส์ แล้วยังทำให้องค์หญิงต้องอับอาย นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อแสดงความรู้สึกผิด หวังว่าองค์หญิงจะรับไว้”

ในห้องโถงใหญ่ ราชามังกรและราชาหงส์นั่งอยู่

ราชาหงส์ตบโต๊ะอย่างแรง “บังอาจ เจ้าคิดว่าตระกูลหงส์ของข้าเป็นอะไร? จะเรียกใช้ก็มา จะไล่ก็ไปงั้นหรือ?”

“การแต่งงานครั้งนี้ พวกเจ้าใช้สมบัติล้ำค่าของตระกูลข้า แล้วยังทำให้ลูกข้าเสียหน้า คิดว่าแค่คำขอโทษก็พองั้นหรือ?”

เฟิ่งอู๋ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ นั่งอยู่หลังม่านผ้าโปร่งบาง ๆ และพูดเบา ๆ ว่า “นี่เป็นความคิดของจู๋มั่ว หรือเป็นความคิดของเผ่ามังกร?”

“ถ้าเป็นความคิดของเผ่ามังกร งั้นพวกท่านผู้อาวุโสก็กลับไปเถอะ เสด็จพ่อก็กลับไปด้วย”

“ข้า เฟิ่งอู๋ ไม่ใช่คนประเภทที่สามารถร่วมสุข แต่ไม่สามารถร่วมทุกข์ได้”

“ไม่ว่าเผ่ามังกรจะเป็นหรือตาย เผ่าหงส์ของข้าจะไม่มีคำพูดใด ๆ ทั้งสิ้น! แต่งงานกับไก่ก็ต้องตามไก่ แต่งงานกับสุนัข ก็ต้องตามสุนัข จะไม่มีคำพร่ำบ่นใด ๆ ทั้งสิ้น”

ทันทีที่เฟิ่งอู๋พูดจบ สีหน้าของราชามังกร รวมถึงพวกผู้อาวุโสก็ไม่สู้ดีนัก

จู๋มั่วเจ้าตัวปัญหาเอ๊ย

ราชามังกรรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่สามารถปกปิดได้ เขาสบตากับพวกผู้อาวุโส และต่างก็เห็นเสียงถอนหายใจในสายตาของกันและกัน

ราชามังกรลุกขึ้นยืน ก้มคำนับอย่างจริงจังต่อราชาหงส์และเฟิ่งอู๋ที่อยู่หลังม่านผ้าโปร่งบาง ๆ

“เป็นความผิดของข้าเองที่สั่งสอนลูกไม่ดี ปล่อยปละละเลยเกินไป ทำให้เขาทำอะไรตามอำเภอใจ”

“การหย่า... เป็น...”

“เป็นความคิดของมั่วเอ๋อร์”

เหล่าผู้อาวุโสขมวดคิ้วด้วยความกังวล ปัจจุบัน จู๋มั่วเป็นอาชญากรที่ถูกตามล่าโดยแดนเทพ หากเผ่าหงส์แจ้งแดนเทพว่ามั่วเอ๋อร์กลับมา จะทำอย่างไรดี?

เฟิ่งอู๋หัวเราะเบา ๆ

“ก่อนหน้านี้ ข้าเคยถามเขาด้วยตัวเองว่า เจ้าแต่งงานกับข้าด้วยความจริงใจหรือไม่?”

“เขาตอบว่าใช่”

“ที่แท้ ทุกอย่างก็เป็นเพียงกลลวง”

เฟิ่งอู๋ยืนขึ้น มองผ่านม่านบางๆไปยังทุกคนด้วยสายตาเย็นชา นางสวมชุดคลุมหลวม ๆ ลูบท้องอย่างเนียน ๆ