ตอนที่ 1244

ภูตหอยพูดอย่างแผ่วเบา “พวกเขาน่ะ มาดูละคร”

“ข้าได้ยินมาว่าบัตรเชิญงานเลี้ยงหย่าเป็นที่ต้องการอย่างมาก และบางคนถึงกับมาขอที่ประตูเลยด้วยซ้ำ”

จู๋มั่ว…

บางครั้งก็อยากฆ่าคนจริง ๆ!

เมื่อจู๋มั่วกลับมาถึงโลกมนุษย์ อาอู๋กำลังนอนอยู่บนเก้าอี้มองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย

“อาอู๋ อาอู๋ ในที่สุดข้าก็จัดการปัญหาได้แล้ว รอเพียงแค่วันที่จะได้ต้อนรับเจ้าและลูกอย่างยิ่งใหญ่เท่านั้น”

“อาอู๋ นี่คือผลึกมังกร เสด็จพ่อรู้ว่าเจ้าเป็นมนุษย์ จึงให้ข้านำมาให้”

“มันจะช่วยยืดอายุและเพิ่มอายุขัยให้เจ้าได้”

เขานั่งยอง ๆ ข้างอาอู๋ แล้วลูบท้องของอาอู๋เบา ๆ “เจ้าเด็กน้อย เจ้าไม่รังแกแม่ของเจ้าใช่ไหม? เจ้าต้องเป็นเด็กดีนะ ไม่เช่นนั้นพ่อจะจัดการเจ้า!” พูดจบ เขาก็ยิ้มให้กับอาอู๋อย่างโง่เขลา

ไม่รู้ว่าเป็นความคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกว่าสีหน้าของอาอู๋ไม่ค่อยดีนัก ดูซีดเซียวเล็กน้อย

“อาอู๋ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?” จู่ ๆ หัวใจของจู๋มั่วก็เต้นแรง

อาอู๋เอียงศีรษะเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นยิ้ม แต่แทบไม่เห็นรอยยิ้ม

“ไม่เป็นไร คงเป็นเพราะเมื่อวันไม่ได้เจอเจ้า ลูกเลยงอแงนิดหน่อย ปัญหาแก้ได้แล้วใช่ไหม? ก็...มันก็เป็นปัญหาที่ค่อนข้างวุ่นวาย…” นางขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดพึมพำเสียงเบา

“ต่อไปเราสามคนพ่อแม่ลูกจะไม่แยกจากกันอีก แล้วเจาเจาล่ะ?” จู๋มั่วถาม สถานีพักแรมเงียบสงัด ไม่มีใครอยู่เลย

แม้แต่คนรับใช้และสาวใช้ก็มีสีหน้าไม่ดี บรรยากาศค่อนข้างตึงเครียด

“ทำไมในสวนถึงดูโล่งเช่นนี้? ระหว่างทางมาก็เงียบเหงาอย่างน่ากลัว” จู่ ๆ จู๋มั่วก็สังเกตเห็นว่าในสวนไม่มีแม้แต่ต้นไม้เขียวขจี มีเพียงกิ่งก้านที่เปลือยเปล่า

“เมื่อคืนเกิดภัยพิบัติจากฝูงตั๊กแตน ชาวบ้านไม่มีอะไรจะเก็บเกี่ยว ตอนนี้พวกเขากำลังช่วยเมืองเหลียนหัวบรรเทาภัยพิบัติ”

“ชาวบ้านไม่สงบ ราชสำนักสั่นคลอน เกรงว่าจะเกิดภัยพิบัติใหญ่ในโลกมนุษย์”

จู๋มั่วขมวดคิ้วเข้าหากัน ไม่พูดอะไรอีก เตรียมของให้อาอู๋แล้วรีบออกจากเมืองทันที

แน่นอนว่า มีผู้ลี้ภัยจำนวนมากรวมตัวกันอยู่นอกประตูเมือง

มหาปุโรหิตออกมาปลอบชาวบ้านด้วยตัวเอง แต่ดินแดนของแคว้นฟั่นกว้างใหญ่และมีชาวบ้านจำนวนมาก การเปิดยุ้งฉางและแจกจ่ายอาหารสามารถบรรเทาปัญหาได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น

ซ่านซ่านซบอยู่ในอ้อมกอดของเซี่ยอวี้โจว ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดขาว เมื่อวันเป็นวันเกิดครบขวบปีของเขา แค่คิดเขาก็รู้ได้

ต้องเป็นเพราะผู้ใต้บังคับบัญชาทำเรื่องเลวร้ายแน่ ๆ

เมื่อคืนนี้ พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานด้านลบมากมายที่หลั่งไหลเข้ามา

ซ่านซ่านหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาจะไม่ยอมให้ผู้ใต้บังคับบัญชาถูกหันชวนจูงจมูกอีกต่อไปแล้ว

“ทั้ง ๆ ที่ขอพระโพธิสัตว์แล้วนี่นา…” เขาพึมพำด้วยความน้อยใจ