ตอนที่ 1257

แม่ทัพมั่วหัวเราะเบา ๆ แล้วหันหลังเดินเข้าไปในวัง

ในปัจจุบัน ฮ่องเต้แห่งตงหลิงโหดร้ายยิ่งกว่าเดิม

เมื่อแม่ทัพมั่วมาถึงหน้าตำหนักอู๋จี ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ก้มหัวลงอย่างว่าง่าย ไม่เหลือเค้าความอหังการเหมือนก่อนหน้านี้

ขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและบู๊ต่างคุกเข่าอยู่หน้าตำหนักอู๋จีด้วยความหวาดกลัว

แม้ในใจจะขมขื่น แต่เหล่าขุนนางก็ไม่กล้าแสดงความรู้สึกออกมาแม้แต่น้อย

ทุกคนจ้องมองเข้าไปในตำหนักด้วยความตึงเครียด

“วันนี้ฝ่าบาททรงฟื้นสติแล้วหรือยัง?” แม่ทัพมั่วถามเสียงเบา

แม้ภัยพิบัติจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งภัยแล้งและตั๊กแตน แต่สถานการณ์ก็ยังพอควบคุมได้

ใครจะไปรู้ว่า…

ชาวเมืองกลับสูญเสียสติไปในชั่วข้ามคืน บางคนว่ากันว่ากินตั๊กแตนเข้าไป บางคนก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ตื่นขึ้นมาอีกที…

ก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว

ตาแดงก่ำ ตัวแข็งทื่อ พูดไม่ได้ รู้แต่จะจู่โจมคนอย่างบ้าคลั่ง

และคนที่ถูกโจมตีก็จะติดเชื้อไปด้วย ทำให้ผู้คนในเมืองต่างหวาดกลัวกันไปทั่ว

ที่น่าตกใจที่สุดก็คือ

ฮ่องเต้ตงหลิงก็ติดโรคเดียวกันนี้ด้วย

เพียงแต่ว่า บางทีจิตใจท่านคงแน่วแน่มาก จึงไม่ได้สูญเสียสติไปทั้งหมด

แต่กลับกลายเป็นคนโมโหร้ายและหวาดระแวงอย่างรุนแรง

การเป็นขุนนางในราชวงศ์ตงหลิงในตอนนี้ ถือว่าเป็นอาชีพที่มีความเสี่ยงสูง

ขุนนางแห่งราชวงศ์ตงหลิงต่างรออยู่ด้านนอกตำหนักอู๋จี๋ด้วยสีหน้ากังวล

ทุกคนก้มหน้าลง ไม่กล้าแม้แต่จะกระซิบกระซาบหรือสบตากัน

ฮ่องเต้ตงหลิงเกลียดการรวมกลุ่มเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวอย่างมาก ตอนที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ ขุนนางเกือบทั้งหมดถูกประหารชีวิตไปแล้วครึ่งหนึ่ง ตอนนี้เขาสูญเสียสติไปแล้ว อารมณ์ก็ยิ่งแปรปรวนมากขึ้น ขุนนางทั้งหลายแทบจะไม่มีที่ให้หลบซ่อน

เมื่อเห็นภาพนี้ แม่ทัพมั่วก็รู้สึกใจคอไม่ดี

“ฝ่าบาท วันนี้อารมณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ชู่ว…” ขุนนางคนหนึ่งส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่รู้ว่าใครไปเชิญเสด็จอาของฝ่าบาทออกจากวัดโบราณ...”

แม่ทัพมั่วขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึม ทันใดนั้นก็อยากจะถอยกลับ

ครั้งหนึ่งเมื่อเซวียนจี้ชวนไปเป็นตัวประกันที่เป่ยเจา องค์ชายหลายพระองค์ของตงหลิงต่อสู้กันอย่างดุเดือด มีทั้งผู้ที่เสียชีวิตและบาดเจ็บสาหัส ยังมีเสด็จอาของฝ่าบาทอีกพระองค์หนึ่งที่ทรงเห็นว่าไม่สามารถต่อสู้ได้ จึงไปบวชที่วัดโบราณ

ในช่วงเวลานั้น ตงหลิงไม่สามารถหาผู้สืบทอดราชบัลลังก์ที่เหมาะสมได้

ต่อมาจึงนึกถึงตัวประกันที่เป่ยเจา