ตอนที่ 1266

กลางดึกคืนหนึ่ง

เซวียนจี้ชวนกำลังวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตท่ามกลางสายหมอกขาวโพลน

ราวกับมีบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวไล่ล่าเขาอยู่ภายใต้ม่านหมอกขาวนั้น

เขาสามารถแยกแยะความฝันและความเป็นจริงได้อย่างชัดเจน แต่กลับหลุดพ้นออกมาจากฝันร้ายนี้ไม่ได้สักที

ในขณะเดียวกัน ลู่เจาเจาก็กำลังนั่งยองๆ อยู่ในสวน พร้อมกับประคองเตาขนาดใหญ่ด้วยมือทั้งสอง

ด้านบนของเตาเต็มไปด้วยอักขระสันสกฤตที่ซับซ้อน และดูเหมือนจะมีที่มาที่ไปที่ไม่ธรรมดา

ลู่เจาเจายืนรอคอยอย่างใจจดจ่อ แล้วสั่งให้เซี่ยอวี้โจวนำไก่ที่ถูกฆ่าแล้วใส่เข้าไปในเตา

“ใส่เห็ดลงไปอีก...” เนื่องจากลู่เจาเจาเกรงจะเปื้อนมือ จึงสั่งให้เซี่ยอวี้โจวทำแทน

“เตานี้ทำอาหารได้อร่อยมาก และมีกลิ่นหอมที่ต่างออกไป"

ลู่เจาเจาสั่งให้ม่ายเฟิงจุดไฟ เพื่อก่อกองไฟเล็กๆ ไว้กลางสวน

“กินแต่อาหารแห้งทุกวัน อดอยากจนผอมลงไปเยอะเลย...” ลู่เจาเจาเอามือลูบท้องกลมปุ๊กลุกของตัวเองด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

เซี่ยอวี้โจวเหลือบมองที่ท้องของนางและไม่ได้เอ่ยอะไร

จากนั้นไม่นาน ก็เอาเตาเหล็กไปตั้งบนกองไฟ แล้วกลิ่นหอมของเนื้อก็ลอยฟุ้งออกมาในอากาศอย่างรวดเร็ว

ดวงตาของเซี่ยอวี้โจวเปล่งประกายเจิดจ้า “กลิ่นหอมไม่ธรรมดาจริงๆ เตาใบนี้เจ้าซื้อมาจากไหนหรือ ต้มเนื้อออกมาได้หอมมาก...”

ลู่เจาเจาใช้ช้อนคนหม้อด้วยความระมัดระวัง

“เจ้าเอาไหม เตานี้ข้ามอบให้”

เซี่ยอวี้โจวยิ้มแย้มแจ่มใส "ขอบคุณ ขอบคุณ เจาเจา! คราวหน้าถ้าข้าตุ๋นเนื้อ ข้าจะแบ่งให้เจ้าด้วยนะ..."

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทุกคนต่างก็ถือชามใบเล็กคนละใบ และกินกันอย่างมีความสุข

ลู่เจาเจาหาธัญพืชทิพย์และข้าววิเศษออกมาได้ จึงทำให้ทุกคนรอดพ้นจากวิกฤตไปได้ชั่วคราว และนางเองก็มีเวลาได้ศึกษาเรื่องกินดื่มด้วยเช่นกัน

ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา มีภัยธรรมชาติเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผู้คนไร้ที่อยู่อาศัย ลำบากยากแค้น ต้องเร่ร่อนไปมา ลู่เจาเจาก็ไม่มีอารมณ์จะกินดื่มใดๆ ทั้งสิ้น

“อืม เวลาใช้หม้อใบนี้ ก็พยายามอย่าให้ใครเห็นนะ” ลู่เจาเจาเช็ดปากหลังจากที่ทานจนเกลี้ยง แล้วจึงเอ่ยเตือนอย่างสบายๆ

เซี่ยอวี้โจวก้มหน้าก้มตากินโดยไม่เงยหน้าสักนิด

“ทำไมล่ะ”

“มันเป็นเตาหลอมโอสถแปดทิศของไท่ซ่างเหล่าจวินน่ะสิ ถ้าให้ท่านเห็นเข้า ก็คงไม่ดีแน่” สาวน้อยอ้าปากหาวนอน แล้วเดินโซเซกลับห้องไปพักผ่อน

เสียงซดน้ำซุปของเซี่ยอวี้โจวหยุดลงทันที

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นจากขอบชามด้วยความยากลำบาก แล้วพูดออกมาว่า "เจ้า...เจ้าจะฆ่าข้าหรือไง!""

พูดจบ ก็ใช้เท้าถีบเตาหลอมแปดทิศกระเด็นออกไป

“ไม่ต้องให้ข้า ไม่ต้องให้ข้า จนถึงทุกวันนี้ชื่อคงยังคงถูกกักขังอยู่บนนั้นเลย”

ม่ายเฟิงหัวเราะจนตัวโยก จากนั้นก็ทำความสะอาดเตาก่อนที่จะส่งคืนให้แก่ลู่เจาเจา

ตอนนี้อาอู๋ตั้งท้องได้หกเดือนแล้ว ท้องของนางโตขึ้นมาก สีหน้าเปี่ยมไปด้วยรัศมีแห่งความเป็นแม่ ดูอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง