ตอนที่ 1304

แต่เขามักคิดว่าให้นางอดทนเอาไว้ก่อน

“รักในวันที่สายไปไร้ราคายิ่งกว่าเศษไม้ใบหญ้า” จุยเฟิงถือชามเข้ามาพร้อมกับพูดอย่างเย็นชา

เขาเคยเห็นอาอู๋นอนไม่หลับด้วยความเจ็บปวด เดินเตร่อยู่หน้าลานบ้านนับครั้งไม่ถ้วน เขายังเห็นเคยอาอู๋กลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวดหลายครั้ง

แล้วจู๋มั่วไม่เคยเห็นบ้างเลยหรือ

เขาเองก็เห็นเช่นกัน

เขาเลือกที่จะไม่สนใจ

จู๋มั่วถือขวดเหล้าและเดินโซซัดโซเซไปหน้าประตู “ข้าผิดเอง สมควรแล้ว...”

“รีบมาขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย… ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย” แม่นมให้คนนำหุ่นเชิดไม้ออกมาตัวหนึ่ง

หุ่นเชิดไม้นั้นถูกห่อด้วยยันต์สีเหลือง หมายความว่าวิญญาณชั่วร้ายถูกสะกดเอาไว้

ม่ายเฟิงถือมีดเดินมา “ขอข้าทำด้วยคน ...สังหารวิญญาณชั่วร้าย!”

“ข้าจะวาดลวดลายบนหน้ามัน…” อาหมานยกปากกาขึ้นวาดลงบนใบหน้าของหุ่นเชิด

ส่วนซ่านซ่านที่วันอารมณ์ไม่ดีเป็นทุนเดิม ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “สาดน้ำมูลสกปรกลงไปเลย...”

พรุ่งนี้ถึงวันขับไล่วิญญาณชั่วร้ายแล้ว ข้าจะเทน้ำมูลสกปรกลงไป!

ซ่านซ่านหัวเราะคิกคักเพียงลำพัง

ในที่สุดวันรุ่งขึ้นก็มาถึง

ทั่วทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพรนานาชนิดอันน่ารื่นรมย์

“วันนี้พวกเราต้องกินขนมเฉ่าถวนจื่อ เจ้านายน้อยรีบลุกมาชิมดูเถิด มีทั้งรสหวานรสสเค็ม รสหวานยัดไส้น้ำตาลงา ส่วนรสเค็มยัดไส้เนื้อสัตว์ต้นหอม กินเสร็จแล้วต้องออกไปแห่ขบวนอีก”

“เทศกาลขับไล่วิญญาณร้ายในตงหลิงแตกต่างจากของเรา ถือเป็นช่วงเวลาที่ดีที่ได้สัมผัสบรรยากาศของเทศกาลต่างแคว้นนะเจ้าคะ” สาวรับใช้สวมเสื้อผ้าชุดใหม่ให้กับลู่เจาเจา

“แห่ขบวน แห่ขบวน ข้าไปด้วย!” ซ่านซ่านยิ้มอย่างมีความสุข

แต่ลู่เจาเจากลับมองเขาอย่างลังเล “ช่างมันดีกว่า? อันที่จริงแก่ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร...”

ซ่านซ่านย่นหน้าเล็กๆ พลางจับมือนางขึ้นมาร้องอ้อนวอน “ไปเที่ยว... ข้าอยากไป ด้วยกันนะ...”

ลู่เจาเจาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพาเขาออกไป

ซ่านซ่านเอาแต่มองซ้ายมองขวา ไม่ต้องพูดถึงว่าเขามีความสุขแค่ไหน ส่วนจุยเฟิงได้แต่เดินตามไกลๆ อย่างไม่สบายใจนัก

“ซื้อภาพเทพเจ้าเฝ้าประตูสักใบดีกว่า เทพเจ้าเฝ้าประตูจะปกป้องครอบครัวไม่ให้วิญญาณชั่วร้ายเข้ามากล้ำกราย”

“เทพเจ้าเฝ้าประตูที่ใช้เลือดสุนัขสีดำวาด ช่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ”

มีภาพวาดมากมายแขวนอยู่ทั้งสองข้างถนน เมื่อสาวรับใช้เห็นเจ้านายน้อยแวะไปร้านใด นางก็ตามไปจ่ายเงินที่ร้านนั้น

“ทำไมพวกเขาถึงแบกใบกะหล่ำปลีเน่ากับไข่เน่าแบบนั้นล่ะ” ลู่เจาเจาปิดจมูกด้วยท่าทางรังเกียจ

“เป็นของที่ใช้ต่อกันมาในเทศกาลขับไล่วิญญาณร้ายของตงหลิงเจ้าค่ะ”