ตอนที่ 1351

จะเล่นแผลง ๆ ใส่พ่อแบบน่ารักน่าเอ็นดู

“อย่าจ้องเช่นนั้นสิ มิใช่ลูกของท่านเสียหน่อย จ้องมองเขม็งแบบนั้น ไม่เห็นหรือว่าสีหน้าของป้า ๆ ฝั่งเผ่าหงส์ทั้งสองคนเปลี่ยนไปแล้ว?”

“จำสถานะของตนเองไว้ ท่านเป็นอดีตสามี รักษาระยะห่างเสียหน่อย”

“ตอนนี้เผ่ามังกรและเผ่าหงส์กลายเป็นศัตรูกันเพราะท่านแล้ว”

“โอ๊ย... ได้ยินมาว่าเจ้าหงส์เพลิงน้อยนั่นมีโชคชะตาเป็นผู้นำเผ่าหงส์แต่กำเนิด ไม่รู้จริงหรือเท็จ แต่ว่า... เผ่าหงส์ทะนุถนอมราวกับแก้วตาดวงใจ คงไม่ใช่เรื่องโกหกหรอก น่าเสียดายที่ผู้นำเผ่ามังกรของเราจากไปแล้ว”

ภูตหอยกลอกตาก่อนจะกำถุงผ้าไหมแล้ววิ่งหนีไป

จู๋มั่วรู้สึกขมขื่นในใจ แต่ก็ไม่รู้จะเอ่ยเช่นไร

“ก็ดีแล้ว องค์หญิงเผ่าหงส์เป็นคนดี นางควรได้รับสิ่งดี ๆ ตอบแทน เป็นข้าเองที่ผิดต่อนาง” เขาหันมองไปทางที่หงส์เพลิงน้อยจากไป

แปลกนัก เสียงของเด็กคนนี้ ช่างคล้ายคลึงกับเสียงเรียกท่านพ่อในฝันของเขายิ่งนัก

คงเป็นเพราะตนเองเฝ้าคิดถึงจนกระทั่งฝันเห็นกระมัง

ครั้นจู๋มั่วกลับมา ซ่านซ่านก็กำลังพยายามลุกขึ้นจากพื้นด้วยท่าทางสั่นเทา

ขาของเขาทั้งสองข้างสั่นเทิ้มจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่

“พวกสมุนของข้าเห็นเข้าคงไม่ได้การแน่” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แบบนี้จะไปปกครองใครเขาได้

หรงเช่อพยายามพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างทุลักทุเล พ่อลูกหันหน้ามองกัน ต่างฝ่ายต่างแค่นเสียงใส่กัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปคนละทาง คนหนึ่งไปทางซ้าย อีกคนไปทางขวา

“รอท่านตาย ข้าจะฝังศพพวกท่านแยกกันคนละที่... คนหนึ่งฝังตะวันออก อีกคนฝังตะวันตก คนหนึ่งฝังบนเขา อีกคนลอยอังคารไปกับแม่น้ำ” ซ่านซ่านหันกลับมาทำหน้าทะเล้นใส่เขาแลบลิ้นปลิ้นตา แล้วก็วิ่งกระโผลกกระเผลกจากไป

หรงเช่อถอดรองเท้าออกแล้วเขวี้ยงตรงไปที่ซ่านซ่าน

“ลูกอกตัญญู! เจ้ามันลูกอกตัญญู!!” ดูสิ ฟ้าดินยุติธรรมเสมอ

ได้ประโยชน์ไปแล้ว กรรมก็ตามมาแล้ว!

หรงเช่อแทบคลั่ง ลูกอกตัญญูคนนี้ต้องทำให้เขาตายเพราะความโกรธสักวันแน่

สวี่สืออวิ๋นกำลังล้างเครื่องแต่งหน้า นั่งอยู่ใต้แสงไฟ หรงเช่อเพียงแค่ก้าวเข้าประตูมา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“ตอนนี้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจแล้วใช่ไหม? เด็กคนนี้ ถ้าอาศัยแค่เราสองคน คงเอาไม่อยู่เป็นแน่” สวี่สืออวิ๋นรู้สึกได้ตั้งแต่ตอนตั้งครรภ์แล้วว่า ซ่านซ่านใช้สัญชาตญาณต่อต้าน

“โชคดีที่ได้เจาเจาคอยดูแล ไม่เช่นนั้นเด็กคนนี้คงกลายเป็นหายนะไปแล้ว” นางกดนิ้วลงที่หว่างคิ้วอย่างอ่อนล้า ร่างสูงสง่าของหรงเช่อจึงโน้มตัวลงนวดคลึงให้ด้วยความอ่อนโยน

“ตอนนี้ก็แค่ซุกซนไปบ้าง ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไร ข้าดูแล้วไอเหี้ยมโหดในใจเขาลดลงไปมากแล้ว” ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปมากทีเดียว

หรงเช่อรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างชัดเจน

หลังจากซ่านซ่านเกิดมา เขามักจะคอยสังเกต ซ่านซ่านมีแววตาที่เต็มไปด้วยไอเหี้ยมโหดและจิตสังหารที่ปกปิดไว้ไม่อยู่

เหล่าสาวใช้และแม่นมที่คอยดูแล ต่างก็ถูกเปลี่ยนตัวไปครั้งแล้วครั้งเล่า

สาวใช้ที่ดวงชะตาอ่อนแอ ต่างฝันร้ายทุกค่ำคืน

บ่าวไพร่ที่อยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ ล้วนแต่มีดวงชะตาแข็งแกร่ง ผ่านการคัดเลือกมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง

ถึงกระนั้น เมื่อลู่เจาเจากลับถึงจวน ก็ยังให้ทุกคนพกพาเครื่องรางป้องกันภูตผี เพื่อปัดเป่าพลังพิษที่รุกรานทั้งกลางวันและกลางคืน

สวี่สืออวิ๋นพยักหน้าอย่างโล่งใจ