ตอนที่ 187

“ข้าสามารถมอบเงินจำนวนนับไม่ถ้วนให้กับเจ้าได้ เจ้าจะสามารถซื้อไก่ย่างได้จำนวนนับไม่ถ้วน” ท่านชะงักเล็กน้อย ท่านแทบจะประทานไก่ย่างให้สักตัวแล้ว เขาเสียคนคนนี้ไปไม่ได้

ลู่เจาเจาเบ้ปาก

“ท่านโง่จริงๆ”

“เงิน เงิน ท่านแม่จะเก็บมันไว้ แล้วก็ดูแล” สิ่งนั้นไม่ใช่ของของข้า！

“ไก่ย่างสิถึงจะเป็นของมีค่า！” นางเงยหน้าขึ้นเห็นสายตาของท่านเทพนั้นราวกับกำลังมองดูคนโง่งม

ฮ่องเต้กระทืบเท้าอย่างขุ่นเคืองบ่นแท่นบูขา

“หาได้หรือไม่กันแน่ นางต้องการไก่ย่างแบบไหน ข้าจะหาให้นางกินให้พอ！！”

“ทำลายของตามใจ ทำลายของตามใจ เร็วเขารีบเข้ามาพยุงข้า ข้าโกรธจนแทบลมจับแล้ว” ฮ่องเต้โกรธจนตัวสั่นไปหมด

เนื่องจากกำลังพูดคุยอยู่กับเทพเจ้า พวกเขาเองก็สามารถได้ยินเสียงอ้อนวอนได้เช่นกัน

เพียงแต่เสียงนั้นดังมากจนดูเหมือนไม่จริง

ได้ยินเพียงแค่เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธและมีความเป็นเด็กอยู่เล็กน้อย

ฮ่องเต้โกรธแล้วจริงๆ

โกรธจนกระทืบเท้า

เขาอยากจะเอาไก่ย่างยัดปากเด็กนั่นจริงๆ

ส่วนลู่เจาเจากลับหาวออกมา ความอดทนของนางค่อยๆ หมดลง “จะให้หรือไม่ให้ไก่ย่าง”

ถ้าไม่ให้ ข้าก็จะไปแล้ว

ท่านเทพขี้เหนียวจริงๆ

ยังมาบอกว่าของทุกอย่างบนโลกสามารถให้ข้าได้

แต่แค่ไก่ย่างก็ยังตัดใจให้ไม่ได้

ลู่เจาเจาเหยียดมือและเท้าไปลูบไก่ย่างบนโต๊ะเล็กน้อย จากนั้นก็ดมกลิ่นที่ติดอยู่บนมือ หอมจริงๆ

คืนนี้นางจะไม่ยอมล้างมือแน่

และจะเข้านอนพร้อมกับกลิ่นหอมนี้

ท่านเทพเงียบไปอยู่นาน

เหมือนว่าเสียงของเขาจะสั่นเล็กน้อยแล้ว “ข้า จะมอบทุกสิ่งที่เจ้าปรารถนา”

ไก่ย่างตัวนั้นลอยเข้ามาอยู่ในมือของลู่เจาเจา

ดวงตาของลู่เจาเจาเป็นประกายจ้า “ตัวข้าหลังจากนี้จะเป็นสาวกของท่านแย้ว！”