ตอนที่ 319

【ลู่จิ่งไหวสั่งให้เผยเย่าจู่ฆ่าคน ตอนนั้นเขาเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง】

【หลังจากจบเรื่อง เขายังขุดเอาลูกตาของเผยเย่าจู่ และยังตัดลิ้นของเขาอีกด้วย】

ลู่เยี่ยนซูค่อยๆ ซึมซับเสียงในใจของเจาเจา

ตอนนั้นเขายังเป็นวัยรุ่นที่กำลังสนใจเรื่องสนุก อยู่ๆ พิการติดเตียง ก็ยากที่จะยอมรับความจริง

เขาเองก็ต่อต้านกับความทรงจำในช่วงระยะเวลานั้น

หลายปีที่ผ่านมานี้ เขาเองก็ไม่กล้าที่จะหวนคิด

บางทีนึกถึงความทรงจำในช่วงนั้นก็มีความเลือนราง หมอเองก็เคยบอกว่า การที่เขานั้นปิดกั้นกับความทรงจำในช่วงนั้น ก็เป็นการอีกหนึ่งชีวิตที่ช่วยตนเอง

อยู่ๆ ตอนนี้นึกขึ้นมาได้ ในใจของเขายังคงยากที่จะสงบสุข

ริมฝีปากของเขาสั่นเทา มองสวี่ซื่ออยู่นานแต่ก็พูดอะไรไม่ออกเลย

สวี่ซื่อนั้นตาแดงก่ำ “แม่ส่งเผยเย่าจู่ไปที่ตระกูลสวี่แล้ว แต่น่าเสียดาย เรื่องผ่านมาเป็นสิบปี ไม่สามารถที่จะหาหลักฐานที่ลู่จิ่งไหวจ้างวานฆ่าคนแล้ว”

“ความผิดของแม่เองที่มองคนไม่ขาด ทำให้พวกเจ้าต้องเจอกับเรื่องแบบนี้”

“ท่านแม่ ชีวิตของพวกเราดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่พูดถึงเมื่อก่อนแล้ว”

“ความลำบาก การหลอกลวงและความอัปยศอดสูที่เคยได้รับ จะต้องเอาคืนทีละอย่างๆ ให้ได้!” ลู่เยี่ยนซูจับมือของน้องสาวเอาไว้ แอบตัดสินอะไรบางอย่างในใจ

“พรุ่งนี้ลูกจะไปแจ้งคดี”

“เวลาผ่านไปนาน ไม่มีหลักฐานในการจ้างวานฆ่าคนแล้ว แต่...”

“สามารถยุแหย่ให้จวนโหวแตกแยก ใส่ความให้ลู่จิ่งไหวได้...”

ลู่เยี่ยนซูปิดความอาฆาตแค้นไว้ในใจ

【สารเลวแต่กำเนิด ลู่จิ่งไหวสารเลวแต่กำเนิดจริงๆ!】

ลู่เจาเจาด่าในใจด้วยความโกรธ

เช้าวันต่อมา

ลู่เยี่ยนซูไปแจ้งคดีที่สถานราชการด้วยตนเอง สวี่ซื่อจับกุมเอาเผยเหย่าจู่มา

ลู่เยี่ยนซูฟ้องความว่าลู่จิ่งไหวจ้างวานฆ่าคน ฟ้องความเผยเหย่าจู่ และเรื่องนี้สร้างความโกลาหลอย่างมาก