ตอนที่ 326

เสียงร้องไห้เงียบหายไป

แต่ยังมีขี้มูกโป่งอยู่และพูดขึ้นมา “กินสองอันได้ไหม”

อวี้ซูส่ายหน้า ศีรษะของนางจึงตกลงอย่างสลด

แม้แต่พู่ห้อยบนศีรษะของนางก็ห้อยต่องแต่งจนทำให้คนมองทนดูไม่ไหว

นางเอาแต่มองลูกเจี๊ยบไม่หยุด อวี้ซูรีบนำลูกเจี๊ยบกลับไปเลี้ยงที่ห้องครัว

“วันนี้สตีรีศักดิ์สิทธิ์ของแคว้นซีเย่ว์จะเข้ามาที่เมืองหลวง นางรูปงามนะเจ้าคะ” อวี้ซูเบนความสนใจของนาง

“งามกว่าท่านแม่ไหม” ลู่เจาเจาถาม

“ท่านไปดูก็รู้แล้ว ได้ยินมาว่านางถูกเรียกว่าเป็นคนงามอันดับหนึ่งในใต้หล้า” อวี้ฉินล้างหน้าให้กับนางและกล่อมให้นางกินข้าวเช้า และเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ให้กับเด็กน้อย

[ดูคนงาม ดูคนงาม...]

[ฟืด ฟืด...]

ลู่หยวนเซียวมองนางแวบหนึ่ง ทำไมน้องสาวของเขาถึงได้ดูเหมือนเฒ่าลามกเช่นนี้

“พี่ใหญ่ล่ะ”

“ใกล้ถึงการจัดอันดับแล้ว พี่ใหญ่ถูกเพื่อนร่วมชั้นเชิญตัวไปแล้ว”

“พี่รองล่ะ” ลู่เจาเจาถามอีกครั้ง

“พี่รองทำตัวลึกลับ บอกว่าจะไปที่ไหนสักที่และไม่อนุญาตให้ข้าบอกท่านแม่ วันนี้พี่สามจะพาเจ้าออกไปข้างนอกเอง！”

[เย่ เย่ เย่ ไปดูคนงาม ไปดูคนงาม...] ลู่เจาเจายิ้มตาหยี

“พี่สามดีจริงๆ รักพี่สาม พี่สามดีกับข้าที่สุด...” ลู่เจาเจาประคองใบหน้าของพี่สามแล้วจุ๊บลง

ตอนนี้เจาเจาคือองค์หญิง เพื่อป้องกันการถูกชน ลู่หยวนเซียวได้เลือกอุปกรณ์ป้องกันตัวมาสี่อย่างและเลือกองครักษ์มาสองสามคน

วันนี้เมืองหลวงออกกฎควบคุมอย่างเข้มงวด

ทุกสามปี เป่ยเจา หนานกั๋ว ตงหลิงและซีเย่ว์จะเจรจากันครั้งหนึ่ง

แคว้นหนานกั๋วเชื่อในเรื่องของจิตวิญญาณและถือเป็นสิ่งสูงสุด

ตงหลิงปีนี้แพ้สงคราม เกรงว่าจะมาขอสงบศึก

ส่วนซีเย่ว์นั้นผู้ที่มาคือสตรีศักดิ์สิทธิ์จิ้งหลี