ตอนที่ 334

สองคนผงกหัวเล็กน้อย นี่ถึงเดินหน้าไป

กลุ่มคนทยอยมากราบไหว้เย่ว์เหล่า คำนวณดวงเนื้อคู่ เป็นเวลาก่อนหลัง

ลู่เจาเจายังอยู่ในวัดต่อ กินอาหารเจหนึ่งมื้อ

ถึงแม้เทียบกับวัดฮู่กั๋วไม่ได้ แต่ก็นับว่าถูกปาก

“อีกเดี๋ยว แม่พาเจ้าไปดูหลังเขา ได้ยินว่าหลังเขามีก้อนหินก้อนหนึ่ง ลูบแล้วจะโชคดี” สวี่ซื่อหรี่ตาบริจาคเงินค่าธูปเทียนตะเกียงน้ำมันให้วัดเย่ว์เหล่า ก็พาเจาเจาไปหลังเขา

เส้นทางภูเขาคดเคี้ยว แม้จะมีบันได แต่ฝนเพิ่งตกไป ค่อนข้างเปียกและลื่น

สวี่ซื่อจูงมือเจาเจา ภายใต้ความช่วยเหลือขององครักษ์เงา ปีนขึ้นเขาอย่างระมัดระวัง

ลู่เจาเจามองก้อนหินเนื้อคู่ก้อนนั้นแล้วนิ่งไป

บนยอดเขา ก้อนหินก้อนหนึ่งตั้งตรงอยู่ตรงหน้า

บนก้อนหินใช้พลังกระบี่แกะสลักเจามู่สองตัวอักษร

พลังกระบี่พันปีไม่หาย

นี่เป็นพลังกระบี่ของนาง

ลู่เจาเจาอ้าปาก ถ้ำของนางก็ชื่อเขาเจามู่

นึกถึงลูกศิษย์เจ็ดคนในอดีต ตอนนี้เป็นเทพเจ้าแล้ว

ตอนนี้หินเจามู่ ยืนยันว่านางไม่ได้เข้ามาในหนังสืออีกครั้ง

นางมาถึงหลังจากหลายพันปีที่ตนเองช่วยโลก

“รีบลูบก้อนหิน ก้อนหินก้อนนี้ลูบแล้วรู้สึกเหน็บชา ความอ่อนล้าในตัวหายไปหมดสิ้น วันสารทจีนของทุกปี ก้อนหินก้อนนี้ยังปกป้องรอบข้างไม่ให้ถูกสิ่งชั่วร้ายกล้ำกรายด้วย” สวี่ซื่อลูบเบาๆ ก้อนหินอุ่นเย็นรู้สึกเหน็บชาจริงๆ

ลู่เจาเจาเบ้าตาแดง นี่เป็นพลังกระบี่ของนาง

นางเป็นบรรพบุรุษแห่งวิชากระบี่ พลังกระบี่ของนางพันปีไม่สลาย สิ่งชั่วร้ายหวาดกลัวเป็นธรรมดา

นางยื่นมือเล็กลูบเบาๆ

ทันใดนั้น……

ยอดเขาสั่นสะเทือน

ทุกคนถูกโยกจนยืนไม่มั่นคง

สวี่ซื่อเกือบจะถูกแรงสั่นสะเทือนตกเขา รีบกอดเจาเจาไว้ พิงบนก้อนหินเอาไว้มั่น