ตอนที่ 345

หรงเช่อค่อนข้างตกใจ

กระบี่เล่มนี้มีจิตวิญญาณ

เขายื่นมือแตะกระบี่หักเบาๆ รอยสนิมบนกระบี่หัก มองสีเดิมของมันไม่ออก แต่ตัวกระบี่แสดงพลังที่รุนแรงหนึ่ง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ลบหลู่ไม่ได้

“เป็นกระบี่เซียนจริงๆ” หรงเช่อเคยเห็นอาวุธเทพนับไม่ถ้วน แต่เปรียบเทียบกับกระบี่หักนี้ไม่ได้เลย

ยากจะจินตนาการ เดิมกระบี่เล่มนี้จะสะดุดตาและโดดเด่นมากแค่ไหน

หรงเช่อมองกระบี่ สายตาเปล่งแสงอยู่

เขากางขาทั้งสอง ลงน้ำหนักไปที่ขา ฝ่ามือที่กว้างใหญ่อยู่บนด้ามกระบี่

เพิ่งจับด้ามกระบี่ พลังที่มหาศาลหนึ่งก็พุ่งออกมา

เขาจับด้ามกระบี่ไว้แน่น ถึงไม่ทำให้ถูกดีดออก

หรงเช่อใช้มือข้างหนึ่งจับด้านกระบี่ กระเบื้องใต้เท้าตามพลังของเขา แตกออกทีละน้อย

ทุกคนต่างอุทานตกใจ

“พระเจ้า แม่ทัพหรงถูกขนานนามว่าจอมพลัง แต่กลับอับจนหนทางหรือ?” ทุกคนทยอยเบิกตาโต

เห็นเพียงกระเบื้องใต้เท้าแม่ทัพหรงราวกับใยแมงมุม แตกออกไปสี่ด้านแปดทิศ

แม่ทัพหรงเหงื่อไหลที่ขมับ รวบรวมแรงจนเส้นเลือดเขียวนูนขึ้นทีละเส้น

“ย้าก!”

ตามเสียงดังระเบิดนี้ กระบี่หักเล่มนั้นถูกดึงออกมาเล็กน้อย

ยังไม่ทันได้ดีใจ แรงมหาศาลหนึ่งก็ดีดเขาออกโดยตรง

ล้มชนไปบนเสา กระอักเลือดออกมาทันที

สวี่ซื่อกำหมัดแน่น บนใบหน้าที่ขาวสะอาดเคร่งขรึม เห็นเลือดสดๆ ก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“แม่ทัพหรง!” หมอหลวงเข้าไปทันที ช่วยแม่ทัพหรงตรวจรักษา

สวี่ซื่อถอนใจโล่งอกเบาๆ

จิ้งหลีสตรีศักดิ์สิทธิ์คลายคิ้วอมยิ้ม “ได้ยินว่าแม่ทัพหรงทรงพลัง ไม่ได้พูดชมเกินจริงๆ” ผู้กล้าทรงพลังของแคว้นซีเย่ว์ร่วมกัน ถึงฝืนดึงออกมาได้เล็กน้อย

อีกทั้งถูกกระบี่หักใช้แรงมหาศาลกว่าดีดออกไป

กระบี่หักมีจิตวิญญาณ

มันเย่อหยิ่งไม่อนุญาตให้ใครสัมผัส