ตอนที่ 483

“หมอหลวงมุ่งหน้าไปถึงก่อนแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว”

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้? วันก่อนที่พวกเราจากมาก็ยังดี ๆ อยู่เลย!” ลู่หยวนเซียวอุทานออกมาเสียงหลง

[ในหนังสือต้นฉบับ ตอนที่ลู่จิ่งเหยาฉลองครบเดือนตระกูลสวี่ก็ถูกใส่ร้ายจนต้องถูกจำคุก สุดท้ายท่านลุงใหญ่ก็แบกรับความผิดทั้งหมดเอาไว้คนเดียวและถูกลงโทษประหาร ท่านยายรับไม่ได้จึงล้มป่วยและสิ้นลมไปในคุก]

[ข้ามักให้ยาบำรุงและมอบเครื่องรางเพิ่มอายุขัยให้กับท่านยาย เพื่อหวังจะบำรุงร่างกายของท่าน ท่านยายเดิมทีอายุขัยก็ใกล้ถึงวาระแล้ว หากจะยืดเวลาออกไปอีกสองปีก็ไม่น่าจะมีปัญหา]

[แต่ทำไมถึงล้มป่วยหนักกะทันหันได้ล่ะ?]

สวี่ซื่อกัดฟันแน่นด้วยดวงตาแดงก่ำ “ลู่หย่วนเจ๋อ! ไม่รู้ว่าเขาเป็นบ้าอะไร อยู่ดี ๆ ก็อยากขอพบนายหญิงใหญ่”

“เขาทำท่านแม่โกรธจนเป็นลมไป”

“ไปเยี่ยมท่านยายกันก่อนเถอะขอรับ” ทุกคนพากันขึ้นรถม้ามุ่งหน้าไปที่ตระกูลสวี่

ลู่เจาเจายังไปไม่ถึงประตูตระกูลสวี่ หัวใจก็เต้นรัว ๆ ไม่หยุด

[ไอหยา กลิ่นอายแห่งความตายลอยวนเวียนอยู่หน้าประตูแล้ว เกรงว่าท่านยายคงจะไม่ไหวแล้ว...] เมื่อได้ยินเสียงในใจของลู่เจาเจา ทุกคนก็วิตกกังวลใจหนักยิ่งขึ้น

รถม้ายังไม่ทันจอดสนิทดีลู่เยี่ยนซูที่แต่ไหนแต่ไรก็ใจเย็นมาตลอด แต่ตอนนี้กลับพุ่งพรวดลงมาจากรถม้า จากนั้นก็เหวี่ยงกำปั้นต่อยใส่ลู่หย่วนเจ๋อที่คุกเข่าอยู่หน้าประตูจวน

“ท่านยังมีหน้ามาที่นี่อีกทำไม? ท่านแม่ถูกท่านทำร้ายยังไม่พออีกหรือ?”

“ท่านยายถูกท่านทำร้ายยังไม่พออีกหรือไง?”

ผลัวะ!

และเขาก็ชกเข้าไปที่ดั้งจมูกของลู่หย่วนเจ๋อหนึ่งที เลือดกำเดาสีแดงสดไหลติ่ง ๆ หยดลงบนพื้นหิมะ...

ลู่หย่วนเจ๋อยังไม่ทันตอบสนองได้ทันก็ถูกกำปั้นของลู่เยี่ยนซูชกลงมากะทันหันเสียแล้ว ต่อยลงมาจนสายตาของเขาถึงกลับพร่ามัว และมีเลือดกำเดาไหลออกมาติ่งๆ

“ท่านมาคุกเข่าที่หน้าประตูตอนนี้ทำไม? ไอ้คนหน้าซื่อใจคด คนอย่างท่านไม่คู่ควร!” ลู่เยี่ยนซูต่อยเข้าที่หน้าเขาอีกหนึ่งหมัด

สวี่ซื่อตกใจจนขนหัวลุกไปหมด