ตอนที่ 524

บัดนี้ กลั้นน้ำตาไม่ไหว มือไม้อ่อนแรง

บัดนี้

ทุกคนยืนเฝ้าหน้าเตียงฮุ่ยเฟย

หมอหลวงยืนอยู่นอกม่าน หมอหญิงขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากตรวจดูแขนขาของฮุ่ยเฟย

“ฮุ่ยเฟยเป็นอย่างไรบ้าง อวัยวะภายในบาดเจ็บหรือไม่” ฮ่องเต้ถามด้วยความห่วงใย

พวกนางสนมยืนอยู่ข้างหลัง ดูเหมือนจะระวังกิริยามากขึ้น

เพียงแต่แววตาห่วงใยปิดบังไม่มิด

หลังจากหมอหลวงจับชีพจรแล้ว รวมกับการตรวจร่างกายของหมอหญิง “ไม่มีอะไรร้ายแรงพ่ะย่ะค่ะ มีเพียงรอยฟกช้ำจากการชนกระแทก ทายาทุกวัน จะมีอาการปวดบ้าง แต่รอยช้ำจะหายไปในเจ็ดวัน”

ทุกคนก็โล่งใจ

ซูเฟยกับพวกนางสนมสบตากัน "ในเมื่อฮุ่ยเฟยไม่เป็นอะไร หม่อมฉันขอทูลลาเพคะ"

นางสนมเจียงไม่อยากไป ซูเฟยถลึงตามองนาง ได้แต่ตามออกไป

วันนี้พวกนางโดดเด่นเกินไป ไม่อาจอยู่ที่ตำหนักหย่งหนิงนานได้

หลังจากพวกนางสนมออกไปแล้ว หมอหลวงก็สั่งยาให้

หมอหลวงจู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "ฮุ่ยเฟยมีรอยฟกช้ำบนตัวหลายแห่ง กระหม่อมจะสั่งยารักษารอยฟกช้ำ ไม่ให้เป็นรอยแผลเป็นพ่ะย่ะค่ะ"

“ฟกช้ำ?” ฮ่องเต้อึ้ง

หมอหญิงกราบทูล “ดูเหมือนฟกช้ำเพราะตกจากที่สูง เข่าเขียวช้ำ...”

“แผลบนฝ่ามือยังไม่ได้ทำความสะอาด ยังมีเศษดิน”

ฮ่องเต้ชี้มือของฮุ่ยเฟยที่พันผ้าไว้ “ไม่ใช่พุพองเพราะน้ำร้อนลวกหรือ มีโคลนได้อย่างไร”

“พุพองน้ำร้อนลวก แต่ดูเหมือนว่าจะมีบาดแผลอยู่ข้างใต้...แผลยังทำความสะอาดไม่ดีพอ และมีเศษดินด้วยเพคะ”

“ทำแผลลวกๆ อย่างนี้ได้อย่างไร! สะเพร่าจริงๆ!”

"ระวังจะติดเชื้อ"

หมอหลวงเป่าเคราจ้องมอง ทนไม่ได้ที่จะเห็นคนอื่นไม่ดูแลตัวเอง

ฮ่องเต้ยืนไม่ติด

“บอกได้ไหมว่าเป็นบาดแผลแบบไหน” เสียงของฮ่องเต้แหบแห้ง คอแห้งผาก รู้สึกตื่นตระหนกอย่างอธิบายไม่ถูก