ตอนที่ 557

เขาดูออกว่าผู้เป็นแม่นอนไม่หลับมาทั้งคืน

สวี่สืออวิ๋นอดใจรอที่จะส่งเขาไปศาลาซู่อวิ๋นด้วยตนเองไม่ไหวอีกต่อไป

ศาลาซู่อวิ๋นตั้งอยู่ตำแหน่งที่ดี ตรงข้ามกับป้ายประกาศอันดับ และเป็น ห้องใต้หลังคาสูงสามารถมองวิวได้อย่างกว้างไกล

นอกจากนี้นางยังได้ยินมาว่าที่นั่นทำจานอาหารเป็ดร้อยอย่างได้รสชาติดีเยี่ยม จึงอยากลองไปชิมดูสักครั้ง

ลู่เจาเจาไปที่ศาลาซู่อวิ๋นเป็นครั้งที่สอง และพบว่าศาลานั้นเต็มไปด้วยแขกเหรื่อมากมาย

แม่เล้ามองเห็นลู่เจาเจาตั้งแต่อยู่ไกลๆ

“องค์หญิงเจาหยาง เชิญเถิดเจ้าค่ะ เชิญเข้ามาก่อน พวกเราจองห้องส่วนตัวเอาไว้ให้ท่านในศาลาแล้ว” แม่เล้ากล่าวต้อนรับอย่างขอบคุณ

ผู้ใดจะคิดว่าเปิดศาลาซู่อวิ๋นจะได้เงินมากมายกว่าเปิดหอสุราเสียอีก!

และยังมีลูกค้าสตรีมากกว่าบุรุษอีกด้วย!

พวกนางใจกว้างและไม่สร้างปัญหาใดๆ

สวี่สืออวิ๋นดูประหลาดใจเล็กน้อย ศาลาซู่อวิ๋นเกรงใจลู่เจาเจามากเพียงนี้เชียวหรือ

ในขณะที่ลู่เจาเจาได้แต่ยิ้มอย่างโง่เขลา

สวี่สืออวิ๋นทรุดตัวลงนั่งที่โต๊ะ ก่อนจะชิมจานอาหารเป็ดร้อยอย่างด้วยความพอใจยิ่ง “สมกับชื่อเสียงอันเลื่องลือจริงๆ” ในใบสั่งอาหารครอบคลุมสูตรอาหารเกี่ยวกับเป็ดทั้งหมดในเป่ยเจาแล้ว

“ทางร้านยังมีหัวเป็ดตุ๋น ตีนเป็ด หัวใจเป็ดขายแยกกันอีกด้วย พวกบุรุษน่ะชอบห่อกลับบ้านไปกินกับสุรา... ได้ยินมาว่าขายดีเชียว” แม้แต่เติงจือยังเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของศาลาซู่อวิ๋นเช่นกัน

“ประเดี๋ยวข้าจะลองห่อกลับไปชิมที่บ้านดู” สวี่สืออวิ๋นพยักหน้ารับ

ชั้นล่างและชั้นบนต่างก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากมาย เด็กรับใช้จากจวนต่างๆ ล้วนอยู่ที่นี่

“พวกเจ้าลองทายดูสิ ตำแหน่งจอหงวนจะตกอยู่ที่บ้านของผู้ใดกัน” ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังพูดคุยอยู่ในห้องโถง

“ต้องเป็นคุณชายลู่เยี่ยนซูแน่ๆ เขาสอบเจี้ยหยวน ฮุ่ยหยวนผ่าน จะมีใครแข่งขันกับเขาได้อีก”