ตอนที่ 62

ลู่หยวนเซียวท่องออกมา

อาจารย์เหลือบมองเขาก่อนจะโบกมือเป็นเชิงให้เขานั่งลง

หลี่ซือฉียิ้มเยาะให้เขา ก่อนจะก้มหน้ามองถุงผ้าลายดอกไม้

?????

เมื่อเขาก้มศีรษะลง เขาเห็นเด็กน้อยราวตุ๊กตาหยกแกะสลักสีชมพู นั่งกอดเข่าอยู่ในถุงผ้า

ดวงตาสีดำจ้องมองเขา

นางโผล่ออกมาแค่ส่วนหัว

ใบหน้ากลมยกยิ้ม กัดนิ้วเท้า น่ารักน่าชัง

หลี่ซือฉีเบิกตากว้าง ตายแน่!

ลู่หยวนเซียวขโมยน้องสาวออกมา!!

ลู่เจาเจาเหลือบมองเขา ใบหน้าเล็กยู่ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกเท้าให้ “อา”

ใบหน้าของหลี่ซือฉีเต็มไปด้วยความมึนงง

เขาเอ่ยเสียงต่ำ “ขอบคุณสำหรับน้ำใจ แต่ข้า…ไม่ชอบกัดนิ้วเท้า” ใบหน้าเต็มไปด้วยความลังเลใจ

เด็กทารกกัดนิ้วเท้าตัวเองก็พอแล้ว ยังจะมาเชื้อเชิญคนอื่นอีก?

หรือว่าในสายตาของนาง สิ่งนี้คือสิ่งที่ควรค่าแก่การแบ่งปัน?

“ให้ข้าดูสิ!” เจียงอวิ๋นมั่วเบียดเข้ามา หลี่ซือฉีเบิกตากว้าง รีบคว้าถุงผ้าไว้แน่น ขวางไม่ให้เขามองเห็น

ลู่หยวนเซียวอยู่ไม่สุข อดทนรอจนหมดเวลาเรียน

ก่อนจะพุ่งมาตรงหน้าหลี่ซือฉี!

“เอาคืนมา!” หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ

เจียงอวิ๋นมั่วอยู่ในปัญหา เขาถูกหลี่ซือฉีพุ่งเป้าใส่ตลอด หากหลี่ซือฉีรังแกน้องสาวของเขาล่ะ?

เขาไม่ควรพาน้องสาวมาด้วย ลู่หยวนเซียวตาแดง