ตอนที่ 626

พอเลี้ยงดูให้เติบใหญ่อย่างยากลำบาก ดันมาเจอชายชั่วอย่างลู่หย่วนเจ๋อ

ไม่ง่ายกว่าจะได้หมั้นหมายกับหรงเช่อ มีชีวิตที่ดีได้ไม่กี่วัน ก็ต้องมาเจอคนจากแคว้นใต้อีก

สวี่สืออวิ๋นชะงักเล็กน้อย

“มีเพียงเจาเจากับเติงจือรู้เรื่องนี้” พอพูดจบพลันหยุดไปสักครู่

“ยังมีลู่หย่วนเจ๋อ”

“ตอนเพิ่งแต่งงานข้าไม่ได้ระวังตัวจากเขา เคยให้เขาดูป้ายหยกลายมังกรนั่น หลายปีก่อนเผยซื่อเคยขอกับเขา ตอนหลังข้าปฏิเสธ และได้มอบให้เจาเจา” สีหน้าสวี่สืออวิ๋นรู้สึกผิดเล็กน้อย

“ป้ายหยกนั่น จักนำความเดือดร้อนมาให้หรือ?”

สวี่อี้ถิงส่ายหน้า

“เก็บป้ายหยกไว้ให้ดี อย่าให้ใครดู ป้ายหยกนั่น เกรงว่าคงเป็นของสำคัญแห่งราชวงศ์แคว้นใต้”

“ทูตที่มาจากแคว้นใต้ หนานมู่ไป๋เป็นโอรสองค์โตขององค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นใต้”

“สายเลือดของแคว้นใต้มีความจำเพาะ องค์หญิงไม่แต่งออกเรือน ทุกสายเลือดมีโอกาสอันเชิญเทพเจ้า ตอนนั้นองค์หญิงใหญ่คือตัวเลือกอันดับแรกในการเป็นจักรพรรดินี”

สวี่อี้ถิงจับจ้องอวิ๋นเหนียง ตอนเด็กที่อุ้มนางกลับมา ตัวน้องสาวแดงเถือก ตัวหนาวเย็นจนคิ้วมีน้ำแข็งเกาะ

เด็กทารกที่ตัวกะจ้อยร่อย ถูกพวกเขาเลี้ยงดูจนเติบใหญ่เป็นหญิงสาว

มีทั้งลูกชายลูกสาว มีความสุขของตัวเอง

ทว่าตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่

“เดิมที องค์หญิงใหญ่เป็นผู้ที่ฮ่องเต้แคว้นใต้อยากให้เป็นผู้สืบทอดมากที่สุด”

“ทว่ามีอยู่ปีหนึ่ง พระองค์ถูกลอบสังหารจนต้องเร่ร่อนอยู่ภายนอก แล้วถูกหญิงชาวนาช่วยเอไว้ ตอนความจำเสื่อมจึงแต่งงานกับนาง แล้วมีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน” นี่คือสิ่งที่สวี่อี้ถิงไปสืบเสาะมาจากในวัง

สวี่สืออวิ๋นหนังตากระตุก แล้วเงยหน้ามองพี่ชายใหญ่