ตอนที่ 780

[เจาเจาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เจอพวกลูกศิษย์ไม่เอาไหนของเจาเจาพวกนั้นแล้ว...]

สวี่สืออวิ๋นชะงักงัน

เมื่อนึกถึงอดีตของเด็กหญิง นางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ

“ช่างเถอะ คงต้องขอรบกวนใต้เท้าหมิงสักสองสามวัน ขออภัยที่สร้างปัญหาให้ท่าน...” สวี่สืออวิ๋นรู้สึกเกรงใจ

ใต้เท้าหมิงโบกมือ “องค์หญิงเจาหยางบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ร่าเริงน่ารัก ไม่เป็นไร ไม่รบกวนเลย ถ้าชอบ จะอยู่นานอีกหน่อยก็ได้”

เมื่อพูดจบ ทุกคนในตระกูลหมิงก็ต้อนรับลู่เจาเจาเข้ามาข้างใน

สวี่สืออวิ๋นทิ้งเด็กรับใช้ที่มีทักษะการต่อสู้พอตัวไว้กับเจาเจา ก่อนจะจำใจจากลา

หมิงเสียนเดินมาต้อนรับลู่เจาเจาด้วยตัวเอง เซี่ยอวี้โจวระริกระรี้เดินตามเข้าไป

“ว้าว ต้นไม้นี่ใหญ่มาก...” เซี่ยอวี้โจวอุทานด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นต้นไม้ใหญ่ในสวนของตระกูลหมิง

หมิงเสียนใบหน้าเปื้อนยิ้ม สีหน้าแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพ “ตระกูลหมิงนับถือเทพเจ้าแห่งชีวิต ต้นไม้ต้นนี้เป็นกิ่งก้านสาขาที่แตกหน่อออกมาจากต้นไม้แห่งชีวิต ตระกูลหมิงใช้เวลาประคบประหงมมากว่าพันปีแล้ว”

“เทพเจ้าแห่งชีวิตหน้าตาเป็นยังไงหรือ” เซี่ยอวี้โจวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หมิงเสียนส่ายหน้า “ผู้รับใช้เทพจะกล้าสบตาท่านเทพได้อย่างไร”

เซี่ยอวี้โจวแลบลิ้น

“น้องเจาหยาง เจ้าจะโน้มน้าวพวกเขาได้หรือ ข้าคิดว่าพวกเขาออกจะหัวรั้น...” เซี่ยอวี้โจวส่ายศีรษะ

ลู่เจาเจายิ้มโดยไม่พูดอะไร

ในขณะที่คนทั้งสองนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ หมิงหลางก็บังเอิญเข้ามาพอดี

เขารู้สึกตกใจเมื่อเห็นลู่เจาเจา นางมาที่บ้านตระกูลหมิงได้อย่างไร

“ไม่ต้องตกใจไป องค์หญิงเจาหยางมาพักที่จวนของเราสักสองสามวัน” หมิงเสียนดุลูกชายเบาๆ

“ขอรับ ท่านพ่อ”

หมิงเสียนถามด้วยความกังวล “พวกเขาพบผู้ที่สามารถเรียกเทพเจ้ามาได้หรือยัง”