ตอนที่ 784

หมิงหลางสะดุ้ง

เขารีบเช็ดน้ำตา แล้วก้าวเข้ามายืนตรงหน้า “องค์หญิงเจาหยาง ท่านเข้ามาในเขตต้องห้ามได้อย่างไร นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของตระกูลหมิง ขอเชิญองค์หญิงออกไปจากที่นี่เถอะ!”

ในยามเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย น้ำเสียงของหมิงหลางไม่ได้อ่อนโยนเท่าใดนัก

แต่ลู่เจาเจาไม่ใส่ใจ นางชี้ไปยังกล่องของขวัญที่ถูกโยนทิ้งไว้ที่มุมห้อง

หมิงเสียนน่าจะรีบร้อนจนติดกล่องของขวัญมาด้วย แล้วก็ทิ้งไว้ในห้องศิลาเฉยๆ

สีหน้าของสมาชิกตระกูลหมิงทุกคนเดือดดาล

ใบหน้าของหมิงเสียนเต็มไปด้วยความแก่ชรา “องค์หญิงเจาหยาง เชิญออกไปจากที่นี่เถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ท่านควรมา"

พวกเขาไม่มีอารมณ์จะพูดดีกับนาง

“ท่านลองเปิดดูก่อน” ลู่เจาเจาพูดอย่างใจเย็น

เส้นเลือดบนหน้าผากของหมิงหลางเต้นตุบๆ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ขอร้องล่ะ องค์หญิง อย่าได้ดื้อรั้นเลย ยามนี้ หมิงหลางไม่มีอารมณ์มาพูดดีกับท่าน!”

เดิมสมาชิกในตระกูลหมิงต่างก็มีนิสัยอ่อนโยน แต่ในเวลานี้ พวกเขาทั้งหมดต่างร้อนใจจนรู้สึกโมโหขึ้นมาแล้ว

เมื่อเห็นว่าบรรพชนของตนกำลังจะสลายหายไป หมิงจู่โกรธมากจนก้าวขึ้นมา คว้ากล่องผ้า แล้วโยนทิ้งไป

โครม

กล่องผ้ากระแทกเข้ากับกำแพงหิน

ตุ๊บ... เมื่อกล่องผ้าถูกเปิดออก ของในนั้นร่วงหล่นลงบนพื้นแล้วกลิ้งไปรอบๆ อีกหลายตลบ

ก้อนหนึ่งตกลงไปตรงหน้าหมิงเสียนที่กำลังคุกเข่า

อีกหนึ่งก้อนกลิ้งไปมุมห้อง

แวววาว พร่างพราว...

หมิงเสียนถึงกับต้องยกมือขึ้นมาบังดวงตาของเขา

สิ่งนี้ดูคุ้นตา

ไม่แน่ใจนัก ไหนขอดูหน่อย

เดี๋ยวก่อน ก้อนหินที่พวกเขาไม่เห็นค่า ของขวัญที่พวกเขาไม่แยแส ดูเหมือนจะมีอะไรผิดปกติ!!

สีหน้าเศร้าหมองของหมิงเสียนค่อยๆ ค้างแข็ง เขาค่อยๆ หยิบหินที่เปล่งประกายระยิบระยับบนพื้นขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา

ร่างกายของเขาสั่นจนควบคุมไม่ได้

“นี่...นี่คือศิลาวิญญาณ!”