ตอนที่ 862

ฮ่องเต้เฒ่าหายใจรวยริน เมื่อได้ยินว่าลู่เจาเจาปลุกพลังศักดิ์สิทธิ์ แววตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้น

แต่หลังจากได้ยินคำพูดของหนานเฟิ่งอวี่ เขาก็ถอนหายใจในที่สุด

“ทุกอย่าง แล้วแต่เจ้าจะจัดการเถิด นางถูกเป่ยเจาเลี้ยงดูมาจนเสียคน”

“เทพธิดา เป็นอย่างไรบ้าง?” ฮ่องเต้เฒ่าถามด้วยความห่วงใย แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

หนานเฟิ่งอวี่ปาดน้ำตาพลางกล่าวว่า “ทุกอย่างราบรื่นดีเพคะ ภายในเวลาไม่เกินครึ่งเดือน เทพธิดาก็จะเตรียมบรรลุแล้วเพคะ ถึงตอนนั้นแคว้นใต้ของเราก็จะมีที่พึ่งในแดนเทพ และไม่ต้องอยู่ภายใต้อาณัติของเทพอีกต่อไปแล้ว!”

“เทพธิดามีความกตัญญูรู้คุณมากเพคะ เมื่อวานยังคิดถึงท่านอยู่เลย และตั้งใจว่าเมื่อบรรลุได้สำเร็จ จะต้องทูลขอต่อแดนเทพให้ท่านมีอายุยืนยาวขึ้นให้ได้เพคะ”

สีหน้าของฮ่องเต้เฒ่าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม “นางช่างเป็นคนดีจริงๆ”

นางกำนัลนำยาต้มสีดำขมมาถวาย หนานเฟิ่งอวี่เป่าให้เย็นทีละช้อน แล้วป้อนให้ฮ่องเต้ด้วยตนเอง

เปลือกตาของฮ่องเต้เฒ่ามีความอ่อนล้าเล็กน้อย และถามด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “แล้วฮูหยินหนิงล่ะ?”

หนานเฟิ่งอวี่หยุดชะงักเล็กน้อย “นางไม่เคยมาเยี่ยมท่านเลยสักครั้ง”

ฮ่องเต้เฒ่าพึมพำอะไรบางอย่าง ง่วงซึม ไม่รู้ว่าพูดอะไร แล้วก็หลับสนิทไปอีกครั้ง

ขณะนี้

จวนหนิงได้รับข่าวแล้ว ทุกคนต่างแตกตื่นกันไปหมด

ฮูหยินหนิงตัวปลอมยืนถือไม้เท้าด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ตะโกนดุด่าเสียงดัง “นี่เจ้าสอนลูกยังไง? ปล่อยให้นางก่อเรื่องอุกอาจถึงเพียงนี้ ช่างเป็นการกระทำที่อุกอาจยิ่งนัก!! รีบไปเข้าวังเพื่อสารภาพผิดกับข้าเดี๋ยวนี้!”

สวี่สืออวิ๋นที่ได้ยินว่าลู่เจาเจาถูกขังอยู่ในคุกอเวจี ก็รู้สึกกังวลและกระวนกระวายใจมากพออยู่แล้ว

จึงหันไปแล้วตบหน้านางทันที

ตบจนฮูหยินหนิงตัวปลอมเซถลาไปข้างหน้า เลือดกำเดาไหลเป็นทาง

“บังอาจ บาปกรรม บาปกรรม นี่เจ้ากล้าตบแม่ผู้ให้กำเนิดได้ยังไง!”

“ใครก็ได้ช่วยด้วย ลูกเนรคุณทำร้ายแม่ตัวเอง!” แม่เฒ่าทรุดตัวลงนั่งร้องไห้โฮบนพื้น

มามาสองคนยืนขวางอยู่ด้านข้างสวี่สืออวิ๋น สีหน้าแสดงความไม่พอใจอย่างมาก “ฮูหยินสวี่ แม่เฒ่าออกตามหาเจ้าทั่วทุกสารทิศ เดินทางทั่วแคว้นใต้ทุกตารางนิ้ว แต่เจ้ากลับไม่รู้จักกตัญญูรู้คุณ ช่างเป็นเรื่องที่ให้อภัยไม่ได้จริงๆ!”

“กล้าตบหน้าแม่แท้ๆ ของตัวเอง เจ้าบ้าไปแล้ว!” เหล่ามามาต่างมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว

“นี่คือสิ่งที่เจ้าถูกสอนมาหรือ?”