ตอนที่ 866

“ตราบใดที่มีเขาอยู่ ก็จะไม่มีใครกล้ารังแกเจ้า!”

“มีของอร่อยๆ ไหม?” ลู่เจาเจามองนางด้วยสายตาเป็นประกาย

“เจาเจาจะหิวไม่ได้ หิวแล้วจะอารมณ์เสีย...” ลู่เจาเจากล่าวช้าๆ

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ร่างกายของหยวนเหนียงจึงเย็นยะเยือก

“บนเขาน่ะ... คงมีอะไรกินบ้างกระมัง... มีสิ!” หยวนเหนียงพูดปัดๆ ไปอย่างลวกๆ พลางพูดติดตลก คุกอเวจีขนาดที่ร้อยปีจะมีคนเข้ามาสักคนยังยาก แล้วจะมีอาหารได้ยังไงกัน!

ลู่เจาเจาเชื่ออย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

นางเดินตามหยวนเหนียงไปตลอดทาง แต่พอเดินไปสักพักก็เริ่มขี้เกียจ “เดินไม่ไหวแล้ว...” นางพูดพลางยื่นมือออกไป…

หยวนเหนียงจ้องมองนางอย่างตะลึงงัน ชี้ไปที่ตัวเองอย่างงุนงง “ข้า...ให้ข้าแบกหรือ??”

“ก็ใช่น่ะสิ ตรงนี้ก็มีเจ้าอยู่คนเดียว!” ลู่เจาเจาให้นางนั่งยองๆ โดยไม่พูดพล่ำอะไร

“ย่อลง!” หยวนเหนียงอยากปฏิเสธ แต่คำว่าย่อลง ทำให้ร่างกายของนางย่อลงโดยไม่อาจควบคุมได้เลย!!

เหมือนมีพลังกดดันบางอย่างตามธรรมชาติ

ลู่เจาเจาหมอบอยู่บนไหล่ของนาง

“ควรต้องอาบน้ำแล้ว” นางพูดอย่างแผ่วเบา

หยวนเหนียงรู้สึกสงสัย ว่าเมื่อครู่นี้นางรู้สึกถึงการถูกควบคุมหรือเปล่า??

แต่เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านไป เหมือนเป็นภาพลวงตา

นางเดินอ้อมเลี่ยงแม่น้ำอย่างระมัดระวัง และมุ่งหน้าตรงไปยังหุบเขาหมื่นวิญญาณอย่างรวดเร็ว

บนหุบเขามีแผ่นศิลาตั้งเรียงรายมากมายนับไม่ถ้วน แผ่นหินบางแผ่นล้มลง บางแผ่นเอียง ทันทีที่หยวนเหนียงเข้ามาใกล้…

มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากแผ่นศิลา พร้อมกับมีหัวหนึ่งหัวโผล่ออกมา…

“หอมจัง...หอมกลิ่นเนื้อเข้มข้นเหลือเกิน...”

“กลิ่นอะไร? กลิ่นมนุษย์เป็นๆ...” เสียงกระซิบพึมพำดังขึ้นนับไม่ถ้วน หยวนเหนียงหดคอพลางแบกนางวิ่งหนีสุดชีวิต

แต่ลู่เจาเจากลับหัวเราะคิกคักไม่หยุด

วิ่งไปตลอดทางขึ้นไปบนเขา มีหลุมศพมากขึ้นเรื่อยๆ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ แทบมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย

จนกระทั่งหยุดลง ณ หุบเขาแห่งหนึ่ง

หุบเขาทั้งสองด้านเต็มไปด้วยหลุมศพขนาดใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน บรรยากาศน่าขนลุกทำให้หยวนเหนียงตัวสั่นไปทั้งตัว

กลางหุบเขา โลงศพสีแดงสดลอยอยู่กลางอากาศ แผ่ไอเย็นยะเยือกน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างเลือนราง

“ท่านราชาปีศาจ หยวนเหนียงพบสมบัติล้ำค่า ขอมอบให้ราชาปีศาจ...” หยวนเหนียงคุกเข่าลงกับพื้น

และวางลู่เจาเจาไว้ข้างหน้าด้วยความเคารพอย่างสูงสุด

“หยวนเหนียง แล้วอาหารอร่อยที่ว่าล่ะ?” ลู่เจาเจาถามด้วยความสับสน

เสียงเปิดฝาโลงดังมาจากรอบทิศ…

วิญญาณร้ายหน้าเขียวเขี้ยวแหลมจำนวนนับไม่ถ้วนลุกขึ้นจากโลงศพ เมื่อเห็นลู่เจาเจา พวกเขาก็กลืนน้ำลายกันหมด