ตอนที่ 880

เซี่ยอวี้โจวยิ้มกว้าง “เจ้าคือมังกรดำหรือ?”

จู๋มั่ว!!!

“ข้าไม่ใช่ เจ้าจำผิดคนแล้ว!”

จู๋มั่วกัดฟันแน่น หน้าตึงเครียด รีบจากไปอย่างรวดเร็ว มังกรดำหรือ? มังกรดำอะไรกัน??

จากนี้ไป ข้าคือจู๋มั่ว!!!

จู๋มั่วอยากจะถอดเสื้อลายดอกออกหลายครั้ง แต่พอเงยหน้าขึ้นก็พบว่า โอ้โห ทั้งถนนเต็มไปด้วยเสื้อลายดอกเหมือนกันหมดเลย

ทุกอย่างกำลังย้ำเตือนเขา ถึงความกล้าหาญที่เป็นตำนานของเขา

“ชีวิตนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน ถ้าหากตายแล้วเริ่มต้นใหม่ได้ก็คงจะดี” จู๋มั่วพึมพำด้วยสายตาเลื่อนลอย

เมื่อเขาถอดเสื้อคลุมดอกไม้ออกและปรากฏตัวในวังในรูปของมังกร ฮ่องเต้เฒ่าก็รออยู่ที่ห้องโถงสังเวยพร้อมกับลูกหลานทั้งหมดของเขาแล้ว

ตัวของฮ่องเต้เฒ่าเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ข้างกายเขายังมีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่

เด็กสาวดูเหมือนจะมีอายุสิบสองหรือสิบสามปี ผมสีดำของนางประดับด้วยปิ่นไม้เพียงอันเดียว โดยไม่แต่งหน้าใดๆ นางสวมชุดสีขาวถือคทา และมีกลิ่นอายลึกลับรอบตัวนาง ทำให้จิตใจสงบและสบายใจ

หนานเฟิ่งอวี่มองหนานจืออี้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเล็กๆ

เมื่อเสียงคำรามของมังกรดังขึ้น บรรดาเชื้อพระวงศ์ต่างก็คุกเข่าคำนับ

หนานจืออี้ยืนและก้มตัวลงเล็กน้อย

ดูราวกับดอกบัวหิมะอันเยือกเย็นและหยิ่งผยองบนยอดเขาสูง มีความเยือกเย็นแม้กระทั่งในคิ้ว

“ขอวิญญาณผู้พิทักษ์โปรดอภัย จืออี้รู้แต่กำเนิดว่าเป็นเทพธิดาจุติมาจากสรวงสวรรค์ ห้ามก้มลงคำนับคนภายนอก...”

แม้หนานเฟิ่งอวี่จะใช้คำพูดที่อ่อนน้อมถ่อมตน แต่แววตาของนางก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจจนแทบจะล้นออกมา

“รู้แต่กำเนิดงั้นหรือ?” มังกรดำขดตัวอยู่ภายในวิหารบูชายัญโดยไม่แปลงกายเป็นมนุษย์

“ใช่แล้ว ตอนที่จืออี้ยังเล็ก คำแรกที่นางพูดออกมา ก็คือคำทำนายถึงภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในแคว้นใต้ ช่วยให้แคว้นใต้รอดพ้นจากภัยพิบัติมานับครั้งไม่ถ้วน...”

“นางมีจิตใจดีงามและเมตตาตั้งแต่เกิด ไม่กินเนื้อสัตว์ และไม่สามารถทำร้ายแม้แต่ต้นไม้ใบหญ้าในโลกนี้ได้”

ระหว่างคิ้ว แฝงไปด้วยความโศกเศร้าต่อความทุกข์ยากของผู้คนและสรรพสัตว์

ฮ่องเต้เฒ่าตบมือนางเบา ๆ แสดงความพึงพอใจนางอย่างมาก

“จืออี้อธิษฐานเผื่อแคว้นใต้ อุตส่าห์อดทนฝึกฝนอยู่ในเขตต้องห้ามถึงสามปี ลำบากแล้ว” สามปีมานี้ หนานจืออี้ไม่เคยออกจากเขตต้องห้ามเลยแม้แต่ก้าวเดียว คนนอกเข้าไม่ได้ ตัวนางก็ออกไม่ได้

เด็กสาวหรี่ตาลงเล็กน้อย “การได้อธิษฐานเพื่อสรรพสัตว์ เป็นความสุขของหนานอี้”

“หนานอี้กำลังจะบรรลุในไม่ช้า และจะกลับสู่ตำแหน่งเดิม ข้าจึงตั้งใจมาเยี่ยมคารวะวิญญาณผู้พิทักษ์” หนานเฟิ่งอวี่คิดในใจว่าถ้ามังกรดำยอมสวามิภักดิ์ต่อลูกสาวของนาง ตำแหน่งเทพธิดาของนางจะมั่นคงยิ่งขึ้น

มังกรดำยกกรงเล็บขึ้น แล้วแตะหน้าผากของเด็กสาวเบาๆ

หนานเฟิ่งอวี่กำหมัดแน่น จ้องมองนางด้วยความกังวล