ตอนที่ 901

หวังว่าจะมีชีวิตอมตะ หวังว่าจะมีชีวิตที่เป็นนิรันดร์ หวังกุมอำนาจในมือและยืนอยู่บนจุดสูงสุดของอำนาจ

หลังจากเจ้าหุบเขาเจียงตรวจชีพจร ใบหน้าจึงอดฉายแววเคร่งขรึมและดวงตาแฝงความสงสัยไม่ได้

“ฝ่าบาททรงสิ้นอายุขัยแล้ว แต่เพราะยาอายุวัฒนะทำให้พระองค์มีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้”

“เมื่อคืนได้รับไอเย็นและคุกเข่าตลอดทั้งคืน เห็นทีคราวนี้...”

“เกรงว่าจะอยู่ได้ไม่ถึง 7 วัน...”

ดวงตาของฮ่องเต้เฒ่าพลันหรี่ลง

หนานเฟิ่งอวี่จึงได้แต่ร้องขอ “เจ้าหุบเขาเจียง พวกท่านเป็นผู้สืบทอดเขาเซียนหมอแห่งแดนเทพ พวกท่านต้องมีวิธีช่วยเหลือคนอื่นสิ เจ้าหุบเขาได้โปรดช่วยคิดหาวิธีด้วยเถิด!”

เจ้าหุบเขาเจียงพลันโบกมือเบาๆ

“แม้ว่าพวกเราจะถูกขนานนามว่าเขาเซียนหมอ ทว่าพวกเรายังคงเป็นมนุษย์ ไม่อาจเทียบเซียนหมอตัวจริงได้”

“เว้นเสียแต่ว่า…”

เจ้าหุบเขาเจียงลังเลเล็กน้อย

“เว้นแต่ท่านจะไปขอร้องเผ่าภูติ พวกภูติในไม่ชิงดีชิงเด่นเรื่องทางโลก พวกเขาอ่อนโยน เรียบง่ายและบริสุทธิ์ ทั้งยังได้รับความโปรดปรานจากทวยเทพ…”

“ภูติมีอายุยืนยาว มีชีวิตอยู่ได้โดยเฉลี่ยหลายร้อยปี”

“และการมีอายุยืนยาวของพวกเขา... ทำให้เพลิดเพลินไปกับการใช้ชีวิตกับคู่รักหากต้องการเช่นนั้น”

“นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมภูติถึงถูกจับ”

ดวงตาของหนานเฟิ่งอวี่พลันฉายแววเย็นชา

“ท่านหมายถึงให้เสด็จพ่อของข้าแต่งงานกับภูติ และใช้ชีวิตยืนยาวไปกับพวกมันอย่างนั้นหรือ บังอาจนัก!”

“สำหรับภูติแล้ว มีเพียงฟ้าดินเป็นพยานเท่านั้นที่จะทำให้ภูติคู่รักอยู่ร่วมกันอย่างยืนยาว”

“ท่านกำลังจะบอกให้เสด็จพ่อของข้าปลดฮองเฮาไม่ใช่หรือ”

ดวงตาของนางดูคุกคามเล็กน้อย แต่เจ้าหุบเขาเจียงเพียงแต่ยิ้มและพูดว่า “กระหม่อมมิได้มีใจคิดเช่นนั้น เพียงแต่ให้คำแนะนำกับคนไข้ในฐานะหมอเท่านั้น”

ดวงตาของหนานเฟิ่งอวี่มืดมน

นางจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาเซียนหมอของพวกเขาเกลียดชังตระกูลซู และเสด็จแม่ของนางมากเพียงใด

ฮ่องเต้เฒ่าพลันโบกมือขัดจังหวะขึ้น “ภูติเหล่านั้นอาศัยอยู่ในป่าลึกบนภูเขาอย่างสันโดษ เราเกรงว่าคงไม่อาจเข้าใกล้ได้ง่ายๆ หรอก” ฮ่องเต้กล่าวพลางหายใจหอบ เหงื่อหยดใหญ่ค่อยๆ ไหลรินออกมาจากหน้าผากของเขาอย่างช้าๆ

คนที่จวนใกล้สิ้นใจมักร้อนราวกับมีไฟสุมอยู่ในร่างกายเช่นนี้เสมอ

เจ้าหุบเขาเจียงจึงตอบอย่างสงบ “กระหม่อมได้ยินมาว่าช่วงนี้เหล่าภูติออกมาจากภูเขาแล้ว แคว้นใต้เคยพบร่องรอยของพวกนาง...”

แม้ว่าฮ่องเต้เฒ่าจะผมขาวโพลน แต่ดวงตายังคงลุกประกายเป็นไฟ

“ตามหาประเดี๋ยวนี้ ห้ามทำร้ายพวกนาง!”