10 รองแม่ทัพ ( มู่เฉิน )

" ไหนขอพี่ดูหน่อย " จ้าวฟางลู่ ยื่นมือให้พี่รองของนาง จับดูชีพจร

" ชีพจรปกติดี และดูเหมือนจะแข็งแรงขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย ถ้าท่านพ่อกับพี่ใหญ่รู้ต้องดีใจมากแน่ "

" ดังนั้นข้าก็ฝึกวรยุทธได้แล้วใช่ไหมเจ้าคะ " นางถามพี่รองด้วยความดีใจ เค้าพยักหน้ารับน้อย ๆ ท่านแม่ทัพบังเอิญมองเห็นแววตาเป็นประกายซุกซนของนางเข้า

' มิน่าละ หลายวันมานี้เจ้าดูเปลี่ยนไปมาก เป็นเพราะหายป่วยแล้วนั่น เอง แต่เป็นแบบนี้ก็ดี แล้ว

น่ารักดี ' เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย ถ้าไม่สังเกตุดี ๆ ก็จะมองไม่เห็น

แต่มีหรือจะรอดพ้นสายตาของกุนซือหน้าหยกไปได้

" ดังนั้นท่านแม่ทัพ รบกวนท่านช่วยสอน วรยุทธนางด้วยแล้วกัน "

" ทำไมเจ้าไม่สอนเองละ " เค้าไม่ตอบท่านแม่ทัพแต่หันกลับไปพูดกับน้องสาวแทน

" ไม่ใช่พี่ไม่อยากสอนเจ้า แต่พี่ต้องไปช่วยท่านราชครูคัดเลือกบัณฑิตใหม่ต่างหากเล้า "

" นายน้อยขอรับ รองแม่ทัพมู่ มาขอพบขอรับ " ห้าวชวน เดินเข้ามารายงาน ทำให้การสนทนาต้องหยุดชะงักลง

" พาเขาไปรอที่ห้องตำรา "

" ขอรับนายน้อย " ห้าวชวน รับคำแล้วเดินออกไป

" มู่เฉิน ก็มาที่นี่บ่อย เขากับเจ้าก็เคยเจอกันแล้วหลายครั้ง ถ้าให้เขาสอนก็คงไม่ใช่เรื่องยาก หากท่านแม่ทัพอนุญาต ข้าจะคุยกับเขาเอง "

พี่รองพูดพลางมองหน้าท่านแม่ทัพ ดูเหมือนจะขอความคิดเห็น ข้าจึงหันมาจองท่านแม่ทัพอย่างรอคำตอบเหมือนกัน

' ยังไงก็ต้องมีคนมาสอนเพื่อบังหน้าหากอยู่ ๆ เก่งวรยุทธ ขึ้นมาเองคงไม่มีใครเชื่อเป็นแน่ '

" ไม่ต้อง.. ..เดี๋ยวข้าสอนเอง นางเป็นถึง

ฮูหยินแม่ทัพ จะให้รองแม่ทัพมาสอนวรยุทธ ผู้คนทั่วแผ่นดินนี้คงคิดว่าข้าไม่มีปัญญาสอนแม้กระทั่ง

ฮูหยินของตัวเอง " พูดจบท่านแม่ทัพก็ทำหน้าบึ้ง แล้วเดินจากไป

" พี่รอง ท่านแม่ทัพเขาเป็นอะไรหรือเจ้า "

จ้าวฟางลู่มองตามหลังท่านแม่ทัพอย่างไม่เข้าใจ

' ก็แค่ถามความเห็นไม่ใช่หรอ ทำไมต้องโกรธด้วย เข้าใจยากเสียจริง '

" ไม่มีอะไรเขาแค่ทำไหน้ำส้มหกเฉย ๆ "

" หา! " ' นี่แค่หก แล้วถ้าแตกละจะขนาดไหนนะไม่อยากจะคิดเลย '

" ลู่เอ๋อ เจ้าดูเปลี่ยนไปมากเลยนะ "

" หือ .. เปลี่ยนยังไงหรือเข้าคะ "

" เจ้าดูสดใสร่าเริง ไม่ยึดถือกฎระเบียบมากไปเหมือนเมื่อก่อน "

" ข้าผ่านความเป็นความตายมาก็หลายครั้งแล้ว ในขณะนั้นข้ามีเรื่องมากมายที่อยากทำแต่กับไม่สามารกระทำได้ตามใจตน ครั้งนี้เมื่อได้รับโอกาส ข้าก็แค่อยากทำในสิ่งที่ใจปรารถนา เมื่อถึงเวลานั้น จะได้ไม่ต้องมีเรื่องให้เสียใจในภายหลังเจ้าค่ะ "

" เจ้าคิดได้ก็ดีแล้ว พี่ ๆ และท่านพ่ออยากเห็นเจ้ามีความสุข "