ภาค 2 ตอนที่ 10

10

หลี่เจินเหริน

หลังจากได้ความจากองครักษ์ลับแล้วและยังได้รับรู้ว่าพระชายารองนั้นต้องการอะไรข้าก็มีวิธีแก้แค้นนางคืนเช่นกันเพราะองค์รัชทายาทตบหน้าข้า งั้นข้าก็จะเอาคืนในเมื่ออยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่เช่นกันเถอะคนเช่นนี้ปล่อยไปก็จะเป็นงูพิษ ข้าจะจัดการนางก่อค่อยจัดการสั่งสอนองค์รัชทายาท

“ไปเชิญพระชายารองมางานเลี้ยงน้ำชากับข้า องค์หญิงสามองค์หญิงสี่มาด้วย แล้วอย่าลืมเชิญอนุภรรยาพวกนั้นมาดื่มด่ำกับงานเลี้ยงน้ำชากับข้าด้วย"

“เหตุใด พระนางถึงได้เชิญพระชายารองกับอนุภรรยามาเพคะปกติแล้วพระนางจะเรียกเพียงแค่องค์หญิง3 กับองค์หญิง 4 เท่านั้น วันนี้เหตุใดถึงเรียกพวกเขามาด้วยหรอเพคะ"

“เราให้เชิญใครมาก็จะเชิญตามคำพูดของเราเหตุใดต้องมีข้ออ้างมาพูดกับเราด้วยเจ้าทำตัวเช่นนี้ทำให้ข้ารู้สึกไม่อยากให้เจ้าอยู่ข้างกายเสียแล้ว"

“บอกขออภัยเพคะ"

“เราก็พูดเล่นอย่าได้ตื่นตูมไปไม่ได้ทำอะไรผิดก็อย่าร้อนตัวรีบไปทำตามคำพูดของข้าเถิด"

“เพคะบอกจะรีบไปทำเดี๋ยวนี้"

เราคิดว่าข้าโง่งั้นหรือที่จะดูเจ้าไม่ออกว่าเจ้าอยู่ข้างใคร คิดจะเป็นไส้ศึกกับข้ายังเร็วไปร้อยปี เจ้าเด็กเมื่อวานซืน คิดจะงัดข้อกับคนเช่นผ้าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวตายแล้วเกิดใหม่เกิดจนโตขนาดนี้คิดว่าเขาจะโง่อีกหรือที่เรียกพวกเขามาที่นี่ก็เพราะ อยากจะชมละครงิ้วนั้นเอง ชอบเล่นละครข้าก็จะให้พวกนางเล่นละครกัน คงต้องมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

“ถ้าหม่อมฉันรู้ว่าพระพี่นาง เรียกพระชายารองกับอนุภรรยาเหล่านี้มาด้วยหม่อมฉันคงไม่มาหรอกเพคะ"

“องค์หญิง 3 ไม่ต้องกังวลไป องค์หญิง3 ชื่นชอบละครงิ้วไม่ใช่หรือองค์หญิง 3 ก็จะได้ดู"

“น้องเข้าใจแล้วเพคะพระพี่นาง"

ใช่แล้วที่ข้าเรียกพวกเขามาที่นี่ เพื่อต้องการที่จะ ทำให้พวกเขาแสดงธาตุแท้ออกมา

“พวกเจ้า ดื่มน้ำชาที่ข้าตั้งใจที่จะทำให้ทุกท่านชานี้ได้มาจากแคว้นของข้า มีกลิ่นหอมในตนเอง ดูกินแล้วจะรู้สึก รสชาติถึงขมฝาดนิดนึงก่อนจะหวานละมุนลิ้นเชิญลองชิม"

“หอมหวานอร่อยจริงเพคะ"

“เป็นบุญของหม่อมฉันเหลือเกิน ที่ได้มาร่วมดื่มชากับพระชายาเอกเช่นนี้"

อนุภรรยาหน้าตาธรรมดาคนนึงเปิดขึ้นมาประวัติของนางพรุ่งนี้แล้วที่ได้มาเป็นอนุภรรยาพระบิดาเป็นขุนนางที่ซื่อตรง ตัวของนางไม่ได้ตั้งใจที่จะแต่งเข้ามาที่นี่ที่แต่งเพราะความจำใจที่เข้ามา ส่วนมากนะจะเก็บตัวอยู่ในส่วนของตนเอง ไม่ค่อยคล่องแวะกับใคร ที่มาร่วมงานกับข้าเป็นเพราะข้าเชิญนางเข้ามาจึงยอมเข้ามา

“ข้าดีใจที่อนุ 3 ชื่นชอบชาของข้าเช่นนี้"

“ชานี้มีชื่อว่าอันใดหรือเพคะพระพี่นาง"

“เช้านี้แม้รสชาติจะอร่อยหวานละมุนลิ้นแต่เป็นชาที่พิเศษเป็นอย่างมากผู้ที่กระทำผิดใช้ หรือผู้ที่ใช้มนต์ดำ เมื่อตื่นเช้านี้ไปแล้วจะมีควันสีดำออกจากร่างกาย แต่ถ้าผู้ใดที่ทำดีชานี้ก็จะมีรสหวานอร่อยกว่าเดิม"

อยู่ๆควันสีดำก็ลอยคุ้งออกจากร่างของ พระชายารองทันทีมันจะไม่ออกมาได้อย่างไรก็ในเมื่อข้าวางแผนเอาไว้แล้วที่จะกำจัดนางให้พ้นทางนี้ก็เป็นชายธรรมดานั่นแหละ แต่ถ้วยชาของพระชายารองมีสิไม่ธรรมดาเมื่อเจอไอร้อนมากๆก็จะกลายเป็นสีดำขึ้นมาทันที คงจะเป็นโชคชะตาของเจ้าแล้วล่ะพระชายารองที่บังอาจมารังแกผู้ที่แข็งแกร่งกว่าตนเองเช่นนี้และโดยเฉพาะ ตัวข้าที่เจ้าไม่ควรที่จะมายุ่งเกี่ยวกับข้าเลยสักนิดสมควรแล้วที่เจ้าจะต้องพบจุดจบเช่นนี้

“พระชายารองมีความสีดำออกจากร่างกายด้วยเช่นนี้พระชายารองก็เป็นอย่างเช่น พระชายาเอกพูดนะสิ"

“ไม่ไม่ใช่ข้านะข้าไม่ได้ทำคุณไสยอะไรใส่ใครเลยถ้าไม่ทำอะไรทั้งสิ้น!!"