ภาค 2 ตอนที่ 13

13

แท้จริงผิดหรือถูก... มลทินไม่อาจย้อมคน

รู้ตัวอีกครั้งเมื่อกลีบวสันต์ ของใจ ลาจาก

ทิ้งความหยิ่งทะนงตน หวังพัดฝุ่นดินนี้จาง

จากกายเจ้าไป ได้ร่ำสุราตามที่ สัญญา

แท้จริงผิดหรือถูก... มลทินไม่อาจย้อมคน

รู้ตัวอีกครั้งเมื่อกลีบวสันต์ ของใจ โรยรา

ถึงภาพจำย้อนคืนมา ความเจ็บยังคงลึกล้ำ

จากนี้ไม่มีอีกแล้ว เสียใจทีหลัง ผิดพลั้ง

*หนึ่งจอกสุรา หนึ่งเถ้าธุลี

มิเคยสร่างหาย ยังคำนึง ตรึงตรา...

ผ่านการดับสูญ สารทคิมหันต์ ถูกหรือว่า ผิดพลั้ง

เฝ้ารอยามที่กลีบไม้บาน เราได้เมามาย

แท้จริงผิดหรือถูก... มลทินไม่อาจย้อมคน

รู้ตัวอีกครั้งเมื่อกลีบวสันต์ ของใจ ลาจาก

ถึงภาพจำย้อนคืนมา ความเจ็บยังคงลึกล้ำ

จากนี้ไม่มีอีกแล้ว เสียใจทีหลัง ผิดพลั้ง

*หนึ่งจอกสุรา หนึ่งเถ้าธุลี

มิเคยสร่างหาย ยังคำนึง ตรึงตรา...

ผ่านการดับสูญ สารทคิมหันต์ ถูกหรือว่า ผิดพลั้ง

เฝ้ารอยามที่กลีบไม้บาน เราได้เมามาย

ไม่ต้องการการจากลา หรือการร่วงโรย

คอยให้บุปผชาติกลับคืนชื่นชม...

ขอให้ชีวิตชาติภพนี้ นั้นเป็นนิรันดร์

รอคอยหวนมาร่ำสุรา นี้อีกครา

*หนึ่งจอกสุรา หนึ่งเถ้าธุลี

มิเคยสร่างหาย ยังคำนึง ตรึงตรา

กาลเวลาหมุน วนเวียนว่าย เกิดหรือตาย จะจดจำ

“หวนคืนกลับ” “ยกจอกเหล้ามา” ริน และเมามาย

....อู๋จวินหลิวหราน....

10 ปีต่อมา

นางได้จากข้าไปแล้วถึง 10 ปี เวลาช่างผ่านไปช้าเหลือเกิน เหมือนกับว่าเรื่องราวทุกอย่างเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน แม้ตอนนี้ข้าจะเป็นถึงฮ่องเต้ผู้มียศฐาบรรดาศักดิ์ที่สูงที่สุด เป็นบิดาของแผ่นดินที่ปกครองประชาชนให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุขมาหลายสิบปี แต่ผู้ใดจะหารู้ไม่ว่าสิ่งที่ข้าต้องการที่สุด ก็คือการได้อยู่กับคนที่ข้ารักไปตลอดชีวิต

ซึ่งคนที่ข้ารักก็ได้จากข้าไปหลายสิบปีแล้ว เหตุใดนางถึงยังไม่กลับมาเสียที ข้าต้องทนทุกข์ทรมานกับการจากไปของนางเช่นนี้ทุกชาติภพหรือ ชะตาฟ้ากลั่นแกล้งผู้คนเสียจริงไม่น่าเชื่อว่าข้าจะต้องมาทนทุกข์กับความรักเช่นนี้ หากต้องทนทุกข์เพราะการจากไปเหตุใดถึงไม่ทำให้ข้าจากไปด้วย แล้วเหตุใดถึงยังให้ข้ามีชีวิตอยู่ผู้เดียวเช่นนี้