บทที่ 35 จับคู่ปลูกถ่ายไต

พอเสิ่นเยว่ซีนึกถึงเขากับอู๋จิ้งหย่าอาจจะนอนด้วยกันเมื่อคืน หัวใจก็เหมือนถูกคนฉีกออกเป็นชิ้นๆ อย่างรุนแรง

กู้หยุนเซินได้ยินโทนเสียงเย็นชาห่างเหินของเธอ ก็อดถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่ได้

เขารู้ว่าเสิ่นเยว่ซีเข้าใจเขาผิดแล้ว แต่คิดว่าโทรศัพท์อาจจะโดนดักฟัง เขาจึงไม่ได้อธิบายอะไรมาก คิดว่ารอให้ทุกอย่างจบสิ้น เขาจะอธิบายกับเธอ ถึงตอนนั้นทั้งสองคนก็จะได้อยู่ด้วยกันอย่างแท้จริง

กู้หยุนเซินเปลี่ยนหัวข้อทันที “รายงานการตรวจร่างกายของแม่เธอ เธอคงเห็นแล้วสินะ!”

เมื่อพูดดังนี้ ความสนใจทั้งหมดของเสิ่นเยว่ซีก็ถูกเบี่ยงเบนในพริบตาเดียว

ก่อนไปฉองชิ่งเธอให้โรงพยาบาลทำการตรวจร่างกายทั่วไปให้คุณแม่ รายงานการตรวจออกมาแล้ว เธอยังไม่ทันได้เห็น

“แม่ฉันป่วยเป็นอะไรกันแน่?”

ในความทรงจำของเสิ่นเยว่ซีก่อนอายุ 12 ขวบ สุขภาพแม่เธอไม่เพียงแต่แข็งแรงมาก แต่ยังไม่เคยป่วยหนักอะไรมาก่อนเลย เธอไม่รู้ว่าสิบปีนี้แม่เธอเจอกับอะไรมากันแน่ อาทิตย์นี้แก้มแม่ก็ซีดเซียวไร้สี เวียนศีรษะคลื่นไส้อยู่บ่อยๆ พูดได้ไม่กี่ประโยคก็จะเหนื่อยหายใจหอบ แถมยังเป็นโรคเบื่ออาหารด้วย

โรคต่างๆ ทำให้เสิ่นเยว่ซีระทมทุกข์ตลอด เธอกว่าจะได้อยู่พร้อมหน้ากับแม่ ไม่อยากให้หล่อนเป็นอะไรอีก

“ฉันส่งผลรายงานให้เธอแล้ว เธอดูสิ”

ขณะที่กู้หยุนเซินพูด ก็ดึงรายงานผลการตรวจที่เพิ่งได้รับจากในโทรศัพท์ส่งให้เสิ่นเยว่ซี

เสิ่นเยว่ซีอ่านแต่ละแถวอย่างละเอียดรอบคอบ กลัวจะพลาดอะไรบางอย่างไป

ผลการตรวจไม่กี่รายการด้านหน้าถึงแม้จะไม่แข็งแรงเป็นพิเศษ แต่ก็ยังปกติ จนกระทั่งอ่านถึงรายการกรวยไต ดวงตาเสิ่นเยว่ซีก็หดตัวทันที

ขณะที่อ่านตัวเลขสถิติแต่ละแถวที่แตกต่างจากคนทั่วไป นิ้วมือก็สั่นระริกอย่างช่วยไม่ได้ อ่านถึงข้อวินิจฉัยหน้าสุดท้ายของรายงาน ทั้งร่างก็ตกตะลึง

“ไตวายระยะสุดท้าย……” เสิ่นเยว่ซีพึมพำเสียงเบา เธอหันไปปมองแม่ที่ยังหลับสนิทอยู่ ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เสิ่นเยว่ซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ

บทสนทนาในโทรศัพท์ยังดำเนินต่อไป เสียงเสิ่นเยว่ซีเริ่มสั่นเทา ปนด้วยเสียงร้องไห้เบาบาง “เป็นแบบนี้ได้ยังไง แม่ฉันเธอเป็นโรคร้ายแรงแบบนี้ได้ยังไง กู้……กู้หยุนเซิน ฉัน……ฉันควรทำยังไงดี?”

“ฉันเชิญอายุรแพทย์ที่เชี่ยวชาญที่สุดจากต่างประเทศมาแล้ว จะมาถึงวันนี้บ่าย” กู้หยุนเซินฟังออกว่าเสียงเธอผิดปกติ ต้องการปลอบโยนเธอ แต่ต้องอดกลั้นไว้ เสียงเย็นชาเล็กน้อย

เสิ่นเยว่ซีไม่ได้รู้สึกถูกปลอบเลยสักนิด เธอเคยเรียนหมอมา รู้ดียิ่งกว่ากู้หยุนเซิน โรคไตวายเฉียบพลันยังไม่เท่าไร สามารถรักษาได้ แต่รายงานการตรวจของแม่เขียนไว้ว่าเป็นโรคไตวายเรื้อรัง ขับพิษออกทำได้เพียงการฟอกเลือดล้างไตเท่านั้น วิธีนี้เป็นแค่เพียงการลดระดับความรุนแรงแต่ไม่สามารถรักษาได้

สิ่งเดียวที่ทำได้ คือการผ่าตัดปลูกถ่ายไต

นิ้วมือเธอกระชับแน่น เสียงแหบพร่ามาก “ฉัน ฉันอยากจับคู่ปลูกถ่ายไตให้แม่”

กู้หยุนเซินได้ยินดังนี้ ก็ยืนขึ้นจากเก้าอี้ทันที น้ำเสียงเร่งด่วน “ไม่ได้ เสิ่นเยว่ซี ตอนนี้ร่างกายเธอเป็นของฉัน ถ้าฉันไม่อนุญาต เธอก็ทำไม่ได้ ถึงจะเป็นแม่เธอก็ไม่ได้”