บทที่ 40 เราร่วมมือกัน

คนที่เดินมาคือชายวัยรุ่นคนหนึ่ง หน้าตาสง่างาม แต่ความอึมครึมในดวงตาทำให้ทั้งร่างเขาดูน่ากลัวและไม่น่าเข้าใกล้

“ผู้……ผู้จัดการกู้!”

อู๋จิ้งหย่าทักทายเขาด้วยสีหน้าซีดเซียว

คนที่มาคือกู้หยุนเจ๋อ

หนึ่งเดือนก่อนเขาโดนกู้หยุนเซินหักมือขวา ไม่ได้ปรากฏตัวที่บริษัทเลยเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม เพิ่งมาก็เห็นฉากอู๋จิ้งหย่าคุมเชิงกับคนในครอบครัวพอดี น่าสนใจจริงๆ

“ที่แท้คนในครอบครัวผู้ช่วยอู๋ก็ใจดำไม่มีเหตุผลแบบนี้เอง ผู้ช่วยอู๋เป็นทุกข์จริงๆ”

อู๋จิ้งหย่ามองเขาอย่างระแวดระวัง ไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร!

กู้หยุนเจ๋อเกลียดกู้หยุนเซินมาก ตอนนี้ฉากหน้าเธอเป็นผู้หญิงที่กู้หยุนเซินชอบมากที่สุด เธอกังวลอย่างยิ่งว่ากู้หยุนเจ๋อจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ เล็งเป้ามาที่เธอ เป็นภัยต่อเธอ

“ผู้ช่วยอู๋ไม่ต้องเครียด” กู้หยุนเจ๋อยิ้ม พูดด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง “ฉันเห็นฉากเมื่อกี้แล้วสงสารเธออย่างช่วยไม่ได้ พี่รักเธอขนาดนั้น คงจะยิ่งสงสาร”

ลูกศรหนึ่งแทงหัวใจ

อู๋จิ้งหย่าหน้าซีดกว่าเดิม เธอรู้ดีกว่าใคร พ่อแม่และพี่ชายเธอคงจงใจมาเพราะกู้หยุนเซิน มาให้บทเรียนเธอ

“ทำไมสีหน้าผู้ช่วยอู๋แย่แบบนี้ล่ะ?” ขณะที่กู้หยุนเซินพูดก็เข้ามาใกล้เธอ ทั้งร่างเข้าใกล้เธอสุดๆ ริมฝีปากแทบจะแนบลำคอเธอ กลิ่นอายเย็นยะเยือกเหมือนงูพิษตัวหนึ่ง

“หรือฉันพูดผิดไป? ที่จริงพี่ไม่ได้รักเธอเลยสักนิด?”

ประโยคนี้ทำให้อู๋จิ้งหย่ากระวนกระวายใจ เธอรีบหนีออกมาจากอ้อมแขนเขา แววตาหลบหลีกเล็กน้อย “นายพูดมั่ว กู้หยุนเซินเขาชอบฉันมาก เราคบกันตั้งแต่ม.ปลาย ถ้าไม่ใช่เพราะเสิ่นเยว่ซีเข้ามาแทรก ตอนนี้คุณนายน้อยกู้ควรจะเป็นฉัน”

“อ่อ? อย่างงั้นเหรอ?”

กู้หยุนเจ๋อแค่นหัวเราะ “ถ้าเขาชอบเธอจริงๆ เขาคงออกตัวช่วยเธอจัดการคนพวกนั้นแล้วสิ ให้พวกเขาอยู่ห่างๆ เธอ ปกป้องเธอไว้ใต้ปีกตัวเองอย่างแน่นหนา ไม่ให้ใครมาทำให้เธอเดือดร้อน แต่วันนี้คนพวกนั้นมาหาเธอได้ แสดงว่าเขาไม่ได้สนใจเธอเลย!”