บทที่ 10 ของขวัญที่ไม่คาดคิด

“มะ ไม่มีอะไร” สาริศารู้สึกประหม่าจนผู้คนพูดตะกุกตะกัก และรีบวางกล่องไว้ข้างหลังเธอ “แบบเหมือนของเธอนั่นแหละ คือว่า...ฉันปวดท้อง ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ”

เมื่อพูดแบบนั้นสาริศาเกือบจะหนีและวิ่งไปที่ห้องน้ำ

สาริศานั่งลงบนโถส้วมในห้องนั้นอย่างระมัดระวังเปิดกล่องของขวัญอันวิจิตรงดงามอีกครั้ง

ต่างจากเมย์และพวกที่ได้ผ้าพันคอไหมแบรนด์เนม ของที่วางอยู่ในกล่องของขวัญเล็ก ๆ ของสาริศาเป็นพวงกุญแจชุดหนึ่ง

เธอหยิบพวงกุญแจนั้น ก่อนที่จะตอบสนองต่อความตกใจ เธอก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่น

เธอเปิดโทรศัพท์ก็เห็นข้อความจาก “เจ้าหนี้ 5000”

“เจ้าหนี้ 5000” เป็นชื่อที่สาริศาตั้งให้ธนพัตในโทรศัพท์ก่อนหน้านี้ ใครจะไปคิดว่าเพียงเวลาสั้น ๆ เพียงหนึ่งวัน เจ้าหนี้จะกลายมาเป็นสามี?

สาริศาเปิดโทรศัพท์มือถือและเห็นว่าธนพัตได้ส่งที่อยู่มาให้เธอ ซึ่งเป็นวิลล่าที่แพงที่สุดในย่านที่ร่ำรวยใน เมืองS

ที่อยู่กับกุญแจ

สาริศาเข้าใจในทันทีธนพัตต้องการให้เธอย้ายเข้าไปจริง ๆ

แน่นอนว่าความคิดนี้ของธนพัตไม่ได้ผิดอะไรเลย ตอนนี้พวกเขาเป็นสามีภรรยากันอย่างเป็นทางการแล้วก็ย่อมต้องอาศัยอยู่ด้วยกัน

สาริศาเก็บกุญแจใส่ในกระเป๋าอย่างสับสน เธอลังเลครู่หนึ่ง แล้วเปลี่ยนเบอร์ของธนพัตทางโทรศัพท์เป็น “สามี”

เป็นสามี แต่ไม่ใช่ที่รัก คำสองคำที่อยู่ในประเภทเดียวกัน แสดงถึงความสัมพันธ์ในการแต่งงาน แต่คำแรกให้ความรู้สึกที่ห่างเหิน

ดังเช่นความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคน

หลังจากสาริศาออกมาจากห้องน้ำ ก็กลับไปที่สำนักพิมพ์พร้อมกับพวกเมย์

ในการสัมภาษณ์ครั้งนี้ สาริศาและกลุ่มได้นำช่างภาพไปด้วยคนหนึ่ง ในระหว่างการสัมภาษณ์ พวกเขายังได้ถ่ายรูปธนพัตสองสามภาพด้วย แต่หากไม่ได้รับความยินยอมจากธนพัตนิตยสารของพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะตีพิมพ์