บทที่ 118 ยั่วยวนต่อหน้าตัวจริง?

ทุกคนประหลาดใจ

ได้ข้อมูลข่าวมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ

จริงหรือหลอก?

ยังคงเป็นเมย์ที่มีปฏิกิริยาตอบสนองก่อน เธอเดินมาข้างหน้ากอดสาริศาไว้แล้วกล่าว：“พี่ริศา นี่พี่จะเก่งมากไปแล้วนะ! สุดยอดจริง ๆ เลย!”

ชญาภาพลางพิมพ์ตัวหนังสือพลางกล่าวประชดประชัน：“คนที่สุดยอดมักมีชั้นเชิงที่เหนือกว่าคนธรรมดา คิดว่าแหล่งข้อมูลที่ได้มานี้ต้องได้มาด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้องแน่นอน สาริศา เธอช่ำชองในการยั่วยวนคนอยู่แล้ว ครั้งนี้ยั่วยวนใครมาอีกล่ะ”

ใช่ บก.ยังไม่มีช่องทางในการได้ข้อมูลมา เธอสาริศาอาศัยอะไรถึงขุดได้ข้อมูลมา

สาริศาย่อมไม่สามารถบอกพวกเขาว่า ธนพัตที่พวกเขาชื่นชมนั้นคือสามีของตัวเอง ข่าวนี้น่าตื่นเต้นน่าสนใจกว่าข่าวของจงกลเสียอีก

แต่เมย์ดันเอียงศีรษะมาถาม：“พี่ริศา เป็นข้อมูลอะไรเหรอ แล้วพี่รู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้อมูลจริง”

ทุกคู่สายตาและใบหูในห้องทำงานต่างมองมาพร้อมกัน บีบบังคับสุด ๆ

สาริศาได้แต่ตอบกลับพวกเขาอย่างคลุมเครือว่า：“ความจริงแล้ว……เป็นเพราะสามีของฉันทำงานอยู่ในTNP Group ดังนั้น……”

ออ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง! เมื่อทุกคนต่างเข้าใจกันแล้วก็ไม่มีความสงสัยใด ๆ เพิ่มเติมอีก

สาริศาได้รีบพาณฉัตร ช่างกล้องกับเมย์ไปตามที่อยู่สถานที่ที่ธนพัตส่งมา

ที่อยู่ที่ธนพัตส่งมาเป็นศูนย์รวมศิลปะในเมือง S ศูนย์รวมแห่งนี้ได้รวบรวมวัฒนธรรมและศิลปะรุ่นเยาว์ไว้มากมาย จงกลวันนี้มาที่นี่ถ่ายโฆษณาให้กับTNP Group

เพราะTNP Group นั้นให้ความสำคัญกับการถ่ายโฆษณาชิ้นนี้มาก ซึ่งเกี่ยวข้องกับโครงการการร่วมลงทุนกับฝรั่งเศสในปีหน้า ดังนั้นธนพัตจึงต้องมาดูงานด้วยตัวเอง

ในศูนย์รวม จังหวะดนตรีเข้ากับฉากสตูดิโอที่กำลังวุ่นวายและตึงเครียดกันอยู่พอดี

จงกลสวมชุดกระโปรงยาวสุดเซ็กซี่ ผมม้วนเป็นลอน ๆ ยาวปรกบ่า ริมฝีปากแดงระเรื่อ รูปร่างทรวดทรงที่มีเสน่ห์เย้ายวนคอยให้ความร่วมมือคอยเคลื่อนไหวตามคำสั่งของผู้ช่วยช่างภาพ โพสต์ท่าเต้นต่าง ๆ สายตาบางทีก็ชำเลืองมองธนพัตเป็นครั้งคราวอย่างยั่วยวน

ณฉัตรช่างภาพของบริษัทนิตยสารมองจนน้ำลายไหล เมย์หรี่ตา แล้วใช้ข้อศอกกระแทกเขาแรง ๆ หนึ่งที สื่อให้เขาตั้งใจทำงาน

ณฉัตรถลึงตาใส่เธออย่างไม่พอใจไปทีหนึ่ง แล้วกล่าว：“ให้ผมดูอีกสักหน่อยสิ!”

สาริศามองดูธนพัตที่อยู่ในฉาก ยังคงเป็นใบหน้าที่เย็นชา และไม่รู้สึกยินดีกับความโปรดปรานของจงกลแต่อย่างใด

อืม ดีมาก ยังดีที่คุณยังอยู่ในกฎในเกณฑ์

สาริศาคิดอยู่ในใจ แต่ก็รู้สึกปวดศีรษะ

เธอย่อมรู้ดีว่าจงกลกับธนพัตนั้นย่อมไม่มีลับลมคมใน แต่ว่าถ้าไม่มีอะไรกันเลยจริง ๆ แล้วบริษัทนิตยสารจะเขียนข่าวของพวกเขาได้อย่างไร ถ้าหาก……ถ้าหากว่าเธอมาถ่ายรูปของพวกเขาสองคนได้ อย่างนั้นก็จะสามารถขายข่าวได้มหาศาลใช่ไหม?

เธอยอมรับว่าตัวเองได้มีความคิดฟุ้งซ่าน ที่ตั้งหน้าตั้งตารอถ่ายรูปสามีตัวเองกับหญิงอื่น แต่ว่าในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย จริง ๆ แล้วล้วนเป็นเพราะว่าเธอนั้นเชื่อมั่นในตัวของธนพัต

ดังนั้นเธอจึงตบไหล่ณฉัตรแล้วพึมพำเบา ๆ ：“จะต้องเลือกมุมที่ดี ๆ นะ ต้องติดตามจงกลกับธนพัตไว้ ขอเพียงพวกเขาสองคนใกล้ชิดกันเมื่อไหร่ ก็ให้รีบทำการถ่ายโดยทันที โอกาสมียาก!”

อย่างไรก็ตาม จนกระทั่งช่วงพัก จงกลก็ยังไม่มีโอกาสเข้าใกล้ธนพัต แม้แต่แววตายังไม่เคยได้สบตากัน

นี่ทำให้สาริศาร้อนรน

แบบนี้ไม่ได้ แทบจะไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย!

อย่างนั้นพวกเขาก็มาเสียเที่ยวสิ

ธนพัตนั้นตั้งหน้าตั้งตารอสาริศา ไม่ช้าก็เห็นเธอลนลานจนใบหน้ารูปไข่แดงก่ำขึ้น

ทั้งสองประสานตากัน สาริศารีบใช้ปากชี้ไปทางจงกลทันที สื่อให้ธนพัตควรทำอะไรสักอย่าง

ธนพัตสีหน้าหม่นลง

นี่เธอกำลังบังคับเขาไปยุ่งกับหญิงอิ่น?

สาริศากลับไม่ได้ตระหนักถึงสีหน้าของธนพัต และใช้นิ้วมือชี้ไปทางจงกล ซึ่งความหมายก็เห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว

แต่ธนพัตยังคงไม่ให้ความร่วมมือ