บทที่ 159 ทำไมต้องแต่งตัว

วันรุ่งขึ้น เป็นวันที่TNP Groupจัดงานแถลงข่าวเปิดตัวกองทุนใหม่

สาริศาและธนพัตตื่นแต่เช้าตรู่

วันนี้ธนพัตสวมชุดที่เป็นทางการและหรูหรากว่าปกติมาก สูทเรียบๆแต่กลับดูหรูหราบวกกับใบหน้าที่หล่อเหลาของเขานั้น ยิ่งทำให้ช่วยขับให้ธนพัตมีออร่าความเป็นผู้ดีสูงส่ง

สาริศาชอบจนจ้องมองเขาไม่หยุด มุมปากเม้มเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

ธนพัตมองสาริศาจากในกระจก ถามว่า “คุณยิ้มกริ่มอะไร!”

“รู้สึกว่าคุณหล่อมาก ”สาริศาตอบอย่างจริงใจ

มุมปากธนพัตกระตุกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว พูดเบาๆว่า “วันนี้คุณก็ควรจะต้องแต่งตัวสวยๆนะ”

“ฉันไม่เอา ฉันเป็นนักข่าว วันนี้สำนักพิมพ์ก็จะให้ฉันไปที่งาน พวกเราได้บัตรเชิญจากบริษัทแล้วนะคะ” สาริศากะพริบตาปริบๆ

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง

มีคนมากดกริ่งที่ชั้นล่าง

เช้าขนาดนี้ ใครมานะ

สาริศาเปิดประตู คนที่เดินเข้ามาในบ้าน ถือกล่องและอุปกรณ์ต่างๆมามากมาย

สาริศาตกใจมาก นี่คือจะทำอะไร

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณธนพัต คุณผู้หญิง!”

สาริศาถลึงตาโตมองไปยังธนพัต ถามว่า “พวกเขา……”

ธนพัตนั่งอยู่บนรถเข็น พูดกับคนกลุ่มนี้ว่า “พวกคุณมาแล้วเหรอ ดี งั้นคุณผู้หญิงก็ฝากพวกคุณจัดการด้วยนะ”

นี่มันอะไร สาริศางุนงง

เห็นแค่ว่าคนกลุ่มนี้ เปิดกล่องออก ข้างในคือเครื่องสำอาง น้ำมันspa กรรไกร……ธนพัตยังเตรียมชุดเดรสหนึ่งชุด และเครื่องประดับไว้ให้สาริศาด้วย

สาริศาพอจะเข้าใจแล้ว นี่คือเตรียมจะแต่งตัวให้เธอ ก็เหมือนกับคราวก่อนที่ไปร่วมงานประมูล

จบกันถูกลงโทษอีกแล้ว เธอรู้สึกว่าการถูกคนแต่งตัวให้ ไม่แตกต่างอะไรกับการถูกลงโทษ

คนกลุ่มนั้นทั้งทาหน้า แต่งหน้า ทาเล็บ ทำผม จัดแต่งทรงผม... ยุ่งวุ่นวายกันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็จัดการสาริศาสำเร็จ!

สาริศาถามอย่างไม่เข้าใจว่า “นี่จะทำอะไรคะ ทำไมต้องทำแบบนี้”

ธนพัตพูดว่า “งานแถลงข่าวในวันนี้ สำคัญกับ TNP Group มาก แน่นอนผมก็หวังว่าคุณจะไปร่วมงานอย่างสวยมากๆ”

สาริศาในกระจก พอแต่งตัวแล้วก็ไม่เหมือนเดิมเลย ธนพัตมองจนเคลิบเคลิ้มหลงใหลไปชั่วครู่

สาริศากลับรู้สึกว่าน่าขำมาก เธอพูดว่า“ฉันก็เป็นแค่นักข่าวตัวเล็กๆ รับผิดชอบนำเสนอข่าวอยู่ที่ด้านล่างเวที นักข่าวจะแต่งตัวสวยขนาดนั้นไปทำไมคะ”

ธนพัตสวมสร้อยคอเพชรรูปหัวใจให้กับสาริศาจากทางด้านหลัง มีความบริสุทธิ์สูงมาก เปล่งประกายวิบวับเป็นพิเศษภายใต้แสงไฟ

ธนพัตบอกว่า “นี่คือของขวัญที่ผมมอบให้คุณ ถือว่าเป็นของที่ระลึกในงานแถลงข่าว ชอบมั้ย”

สาริศาพยักหน้า พูดว่า “ชอบมาก สวยมากค่ะ แต่……นี่มันแพงไปหน่อย ดูเหมือนจะไม่เหมาะกับฉัน”

“ผมบอกว่าเหมาะสมก็เหมาะสมสิ” ธนพัตพูดกับสาริศาอย่างยืนกรานหนักแน่น

สาริศาลูบสร้อยเพชรเส้นนี้เบาๆ นี่คือน้ำใจของธนพัต และก็เป็นของที่ระลึกด้วย เธอชอบมาก

ทันใดนั้นสาริศาก็นึกถึงสร้อยคริสตัลเส้นนั้น ธนพัตในวันนี้ ยังใส่ใจสร้อยเส้นนั้นอยู่หรือไม่

สาริศาอดทนมานานมาก สุดท้ายก็แต่งตัวเสร็จ

มวยผมหางม้าผูกสูงนั้นมั่นแน่น แต่มีชีวิตชีวา สาริศาได้เปลี่ยนโฉมหน้าไปเลย ด้วยชุดเดรสราคาแพงที่พอดีตัวและสร้อยคอเพชรระยิบระยับ สาริศาส่องกระจก หันข้าง หน้าตรงเทียบกันดู ทำไมรู้สึกแปลกๆ

เธอชอบแต่งตัวตามสบาย แบบนั้นจะสบายตัวขึ้นมาหน่อย เธอในตอนนี้ สวมรองเท้าส้นสูงและเสื้อผ้าแบรนด์หรู แม้แต่เดินก็เริ่มเซไปเซมา

เธอถามธนพัตว่า “ฉันจำเป็นต้องใส่แบบนี้เหรอคะ มีความจำเป็นขนาดนี้เลยเหรอคะ”

ธนพัตยิ้มเล็กน้อย พูดว่า “ใช่ จำเป็น”