บทที่ 237 แขกที่ไม่คิดไม่ถึง

แสงแฟลชที่วิบวับอย่างบ้าคลั่งและคำถามที่ตามมารัว ๆ ทำให้สาริศาที่ยังจมอยู่ในความคิดของตัวเองนั้นตั้งรับไม่ทัน และทำไมถึงมีนักข่าวมากมายอยู่ที่นี่

“ฉัน……” สาริศาไม่รู้ว่าจะตอบคนเหล่านี้อย่างไรดี ถึงแม้ว่าเธอจะสัมภาษณ์คนอื่นเป็นประจำ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกนักข่าวสัมภาษณ์คำถามแบบนี้ รู้สึกแต่เพียงว่าสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ หัวใจราวกับว่าหยุดเต้น ร่างกายเกิดการสั่นเทาเล็กน้อย

เห็นสาริศาเงียบไม่พูดไม่จา นักข่าวที่รอมาเป็นเวลานานจะปล่อยเธอไปอย่างง่าย ๆ ได้อย่างไร

พวกเขารู้ว่าวันนี้เป็นวันคล้ายวันครบรอบเสียชีวิตของพชิรา และพวกเขาก็มารออยู่ที่สุสานตั้งแต่เช้าแล้ว

เดิมทีอยากจะถ่ายแค่ภาพหลุมฝังศพของพชิราไม่กี่ใบเท่านั้น อาศัยความร้อนแรงของคลิปวิดีโอครั้งก่อน เพื่อพลิกผันเพิ่มยอดขายให้กับนิตยสารของตัวเอง

แต่คิดไม่ถึงว่า สวรรค์จะเข้าข้าง ทำให้พวกเขาได้มาเจอสาริศามาเคารพศพพชิรา ทีนี้ยอดขายของนิตยสารบริษัทของตัวเองจะต้องไม่เพียงแต่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย จะต้องเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!

ถึงตอนนั้น พวกเขามีผลงาน การเลื่อนขั้นเพิ่มเงินเดือนเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย

หัวข้อข่าวที่จะรายงาน พวกเขาได้คิดไว้แล้ว——

“ภรรยาคนปัจจุบันได้ไปเคารพศพแฟนเก่าของธนพัต ไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไร”

“การแข่งขันความรักระหว่างคนเป็นกับคนตาย”

“ดูเหมือนธนพัตยากที่จะลืมแฟนเก่า ภรรยาคนปัจจุบันจึงท้าทายถึงที่ในวันครบรอบวันเสียชีวิต”

……

สรุป สร้างกระแสอย่างไร ดึงดูดผู้คนอย่างไรให้มาสนใจ ไม่ว่าวันนี้สาริศาจะตอบอย่างไร ขอเพียงเธอเอ่ยปาก ไม่ หรือต่อให้เธอจะไม่ตอบสักประโยคใด ๆ พวกเขาก็มีวิธีที่สามารถดึงความสนใจของสาธารณชนไปในทิศทางที่พวกเขาต้องการได้

“คุณสาริศา จะสามารถช่วยตอบคำถามทุกคนหน่อยได้ไหมคะ”

“คุณสาริศา พูดอะไรสักนิดหน่อยนะคะ ทุกคนต่างสงสัยกันมาก”

“ใช่สิ คุณสาริศา คุณคิดเห็นอย่างไรกับคลิปครั้งก่อนครับ”

……

นักข่าวต่างล้อมกันแน่นขนัด สักพักสาริศาก็ถูกเบียดจนยืนตรงไม่ได้ ร่างถูกแกว่งไปมาตามการเบียดเสียดของนักข่าว ผมที่รวบขึ้นได้สยายร่วงลงมา รองเท้าส้นสูงที่สวมไว้ถูกเบียดจนหลุดออกมา ตรงเท้ามีความเจ็บปวดมาเป็นระยะ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นใครที่มาเหยียบโดนหลายครั้ง……

“ขอทางหน่อยครับ ขอทางหน่อย!”

ชัชวาลพลางตะโกนดัง ๆ อยู่ข้าง ๆ พลางใช้แรงผลักนักข่าวที่อยู่รอบ ๆ ตัวสาริศาออก จนเข้าถึงตัวสาริศาอย่างยากลำบาก

ปกป้องสาริศาไว้ในอ้อมกอด ชัชวาลใช้สายตาเย็นชากวาดมองนักข่าวโดยรอบ “วันนี้เป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของเพชร สาริศาเพียงแค่มาเคารพเธอเท่านั้น ไม่มีเป้าหมายอื่น อีกอย่างก็ได้รับความยินยอมจากผมก่อนหน้าแล้ว”

“อย่างนั้นขออนุญาตถามคุณชัชวาลว่า ทำไมคุณถึงยอมให้ภรรยาของแฟนเก่าน้องสาวตัวเองมาเคารพศพเธอ” เมื่อได้ยินคำอธิบายจากชัชวาล นักข่าวคนหนึ่งก็รีบยื่นไม่โครโฟนไปยังด้านหน้าของชัชวาลอย่างรวดเร็ว สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “หรือคุณไม่กลัวว่าคุณพชิราเห็นแล้วจะรู้สึกเสียใจ เพราะอย่างไรพวกเขาสองคนก็เป็นศัตรูทางความรัก”

นักข่าวคนอื่นได้ยินดังนั้นก็รีบหันไมโครโฟนไปทางชัชวาล และรอคำตอบจากเขา

“คุณเป็นนักข่าวสำนักไหน” ท่าทางของชัชวาลเยือกเย็นจนสามารถบีบเป็นน้ำออกมาได้ “ว่าง ๆ ต้องการให้ผมไปเยี่ยมกล่าวคำทักทายที่สำนักงานของพวกคุณสักหน่อยไหม”

เมื่อได้ยินคำพูดของชัชวาล นักข่าวที่เดิมทีส่งเสียงดังก็ค่อย ๆ เงียบลง และต่างสบตากัน ไม่กล้าถามคำถามอีกต่อไป