บทที่ 293 เข้าใจผิด

“ทำไมคะ!” สาริศาเอ่ยถามด้วยใจที่แตกสลาย “คุณปู่ ทำไมคุณปู่กับธนพัตต่างก็ไม่อยากได้เด็กคนนี้ นี่เป็นลูกของหนูกับธนพัตนะคะ!”

ได้ยินคำพูดของสาริศา ท่านประเสริฐเองก็นึกขึ้นได้ว่าธนพัตเคยบอกกับตนว่า เพราะสาริศาได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจมากเกินไปจึงเลือกที่จะลืมเรื่องที่ตนเองถูกข่มขืนไป ดูท่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

“ริศา เธอไม่ต้องถามอะไรมาก เธอเชื่อธนพัตเถอะ ไปที่โรงพยาบาลเอาเด็กคนนี้ออกก็ถูกแล้ว” ท่านประเสริฐเองก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายกับสาริศาอย่างไร

เซถลาลงมานั่งบนโซฟา สาริศาคิดไม่ถึงว่าคุณปู่ก็ยังไม่ยอมช่วยตนเองเอาเด็กคนนี้ไว้ ตอนนี้ตนเองจะทำอย่างไรดีนะ

เห็นสีหน้าท่าทางเสียใจผิดหวังของสาริศา ท่านประเสริฐก็อดไม่ได้ที่จะนั่งลงข้างๆพลางปลอบเธอว่า “ริศา ที่ธนพัตทำแบบนี้ก็ต้องมีเหตุผลของเขาแน่ เขาอาจจะไม่สะดวกที่จะบอกเหตุผล แต่เธอต้องเชื่อ ว่าธนพัตหวังดีต่อเธอ”

“งั้นคุณปู่บอกหนูได้มั้ยคะว่าทำไม” สาริศามองท่านประเสริฐ แววตาเต็มไปด้วยความเสียใจ และอ้อนวอน

ความจริงเห็นธนพัตกับคุณปู่ต่างก็เกลี้ยกล่อมให้ตนเองเอาเด็กออกสาริศาก็พอจะเดาได้ว่า เรื่องราวต้องไม่ธรรมดาอย่างที่ตนเองคิดขนาดนั้น

ถ้าธนพัตไม่ต้องการเด็กคนนี้เพราะพชิรา เช่นนั้นท่านประเสริฐล่ะ ทำไมท่านประเสริฐถึงไม่ต้องการเด็กคนนี้

เห็นว่าท่านประเสริฐไม่ได้ตอบคำถามของตนเอง แล้วยังหลบสายตาตนเองด้วย สาริศาก็ยิ่งมั่นใจการคาดเดาของตนเอง นี่ต้องมีสาเหตุที่ตนเองไม่รู้แน่นอน

“คุณปู่ ถือว่าหนูขอร้องนะคะ คุณปู่บอกหนูได้มั้ยคะ ในเมื่อคุณปู่กับธนพัตต้องการให้หนูเอาเด็กคนนี้ออก หนูก็ควรจะได้รู้เหตุผล ไม่เช่นนั้น หนูไม่มีทางยอมให้ใครมาทำร้ายลูกหนูเด็ดขาด!”

เมื่อได้ยินคำพูดของสาริศา ในใจท่านประเสริฐก็หวั่นไหวอยู่บ้าง

ใช่ ถ้าไม่บอกเหตุผลสาริศา ทำแบบนี้โหดร้ายไปหน่อยสำหรับเธอจริงๆ เธอก็ไม่มีทางรับปากแน่นอน

สุดท้ายท่านประเสริฐก็ถามอย่างลังเลว่า “ริศา เธอยังจำเรื่องที่เธอถูกจับตัวไปวันนั้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อนได้มั้ย”

“จำได้ค่ะ” สาริศาพยักหน้า ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านประเสริฐจึงเอ่ยถามถึงเรื่องนี้

“เธอจำได้ทั้งหมด แน่ใจว่าไม่ได้ลืมอะไรนะ”

“ไม่มีค่ะ เรื่องในวันนั้นหนูจำได้ชัดเจนทุกอย่างค่ะ” หรือว่าตนเองลืมอะไรไปเหรอ สาริศาคิดอย่างไม่แน่ใจ

“งั้นเรื่องที่เธอถูกข่มขืนเธอก็จำได้เหรอ”

“อะไรนะคะ!” สาริศาถามอย่างตกใจ “หนูถูกข่มขืนเหรอคะ”

เห็นท่าทีของสาริศา ท่านประเสริฐคิดในใจว่า ดูท่าทางเธอจะจำเรื่องนี้ไม่ได้

“อืม วันนั้นเธอถูก……” ท่านประเสริฐมองสาริศาอย่างอึดอัดเล็กน้อย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่พูดออกมาได้ยากลำบากมากจริงๆ “เธอถูกขอทานสี่คนข่มเหง เมื่อกี้ที่เธอบอกว่าท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ดังนั้นมันเป็นไปได้มากว่า เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของธนพัต แต่เป็น……ลูกของเธอกับขอทานสี่คนนั้น”

หลังจากพูดจบ ท่านประเสริฐก็มองสาริศาอย่างรู้สึกผิด เป็นเพราะบุรินทร์ไอ้ลูกทรพีนั่น ที่ทำเรื่องแบบนี้ เป็นเพราะเขาสั่งสอนมาไม่ดีเอง

“คุณปู่กำลังพูดเรื่องอะไรคะ” สาริศาอึ้งไปเล็กน้อย “วันนั้นหนูไม่ได้ถูกผู้ชายสี่คนนั้นข่มเหงนะคะ ลูกในท้องจะเป็นลูกพวกเขาได้ยังไงกันคะ”