บทที่ 311 อย่าคิดที่จะเอาชนะฉัน!

ขณะที่สาริศากำลังอธิษฐานในใจอยู่นั้น เธอได้ยินเสียงโทรศัพท์ของธนพัตดังขึ้นจากในห้องนอน เวลานี้หัวใจของสาริศาเย็นเยียบ เพราะว่าเธอรู้ดี นี่เป็นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ธนพัต

เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์นี้ เธอเป็นคนเลือกให้กับเขาตอนยามว่างไม่มีอะไรทำเมื่อสองสามวันก่อน ดังนั้นเธอไม่มีทางที่จะฟังผิด หรือว่าคนที่อยู่ในห้องนั้นจะเป็นธนพัตจริง ๆ

ส่ายหน้ารัว ๆ อย่างไม่หยุด สาริศาไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองคาดเดา หวังแต่เพียงว่าให้ธนพัตรีบรับสายโทรศัพท์ของตัวเอง แล้วบอกกับตัวเองว่าเขาไม่ได้อยู่บ้านในเวลานี้ ขอเพียงเขาพูด เธอก็จะยอมเชื่อเขาทุกอย่าง

แต่ว่าสวรรค์เหมือนจะไม่ได้ยินคำอธิษฐานของสาริศา เวลานี้เสียงออดอ้อนออเซาะของพชิราดังขึ้นอีกครั้ง

“อุ๊ย คุณน่ารำคาญจริง เวลาเช่นนี้ไม่ต้องรับโทรศัพท์แล้ว หนำซ้ำยังเป็นผู้หญิงอัปลักษณ์คนนั้นอีก จะทำให้เสียอารมณ์ได้นะ……อ้าส์……ธนพัตคุณนี่นะ……”

สาริศาไม่ได้ยินธนพัตตอบกลับแต่อย่างใด แต่ว่าโทรศัพท์ในมือของเธอกลับได้ยินเสียงกดวางสาย หลังจากสิ้นสุดเสียงของพชิรา

“ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้……” ได้ยินเสียงตอบรับอัตโนมัติจากผู้หญิง แขนของสาริศาก็ชี้ลงอย่างไม่มีแรง ทั้งตัวทรุดนั่งลงกับพื้น รู้สึกว่าทั้งร่างกายไร้เรี่ยวแรง

ตอนนี้เธอรู้ซึ้งถึงความหมายของที่ว่าความหวังพังทลายไร้ซึ่งหนทางนี้แล้ว เธอหาเหตุผลให้กับธนพัตมากมาย และก็ยังไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำเรื่องทรยศตัวเองแบบนี้ได้ คิดไม่ถึงว่าผลสุดท้ายได้พิสูจน์แล้วว่าตัวเองนั้นโง่มากเกินไป

น้ำตาของสาริศาที่กลั้นไว้ไม่ไหวได้ไหลออกมา ธนพัตคนสารเลว! เป็นตัวเองที่เมื่อก่อนตาบอด เป็นเพราะตัวเองที่รู้จักหน้าไม่รู้ใจ ตอนนี้ถึงได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขา

แต่ไม่รู้เพราะอะไร คิดอย่างไรก็คิดไม่ตกว่าสองสามวันก่อนเธอที่เอ่ยเรื่องหย่าร้างนั้น ทำไมเขาถึงไม่เห็นด้วย หนำซ้ำยังแสดงออกถึงความรักใคร่อีก

ตั้งแต่ที่พชิราปรากฏตัวถึงตอนนี้ ก็เว้นช่วงเวลาที่ยาวนาน ช่วงนี้ถึงแม้วันหนึ่งธนพัตจะบอกกับตัวเองว่ายังชอบพชิรา เธอก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดที่รักษาการแต่งงานมาจนถึงตอนนี้ และคิดว่าธนพัตยังคงรักตัวเอง

ในเมื่อใจของธนพัตไม่ได้มีเธอสาริศาอยู่แล้ว ทำไมถึงได้ไม่บอกกับตัวเอง ทำไมถึงต้องรอถึงวันนี้ ทำไมต้องให้ตัวเองรู้ได้ด้วยวิธีนี้ ทำไม！

สาริศารู้สึกว่าคำถามเหล่านี้วนเวียนอยู่ในสมองของเธออย่างไม่หยุดหย่อน และแทบจะทำให้เธอเป็นบ้า

เธอเข้าใจมาโดยตลอดว่ารู้จักกับธนพัตนานขนาดนี้ ตัวเองนั้นเข้าใจธนพัตเป็นอย่างดี แต่ว่าวันนี้เธอเพิ่งจะพบว่า ที่แท้ตัวเองนั้นไม่เข้าใจความคิดของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว เดาความคิดของธนพัตไม่ออกว่าที่ไม่ยอมหย่ากับตัวเองนั้นเพราะอะไร!

หรือเพราะภาพพจน์ของเขา สาริศารู้ว่าบริษัทของเขาพักนี้เจอกับช่วงวิกฤต ช่วงนี้จึงค่อนข้างยุ่งมาก หรือกลัวว่าการหย่าร้างของตัวเองหากแพร่ออกไป จะส่งผลต่อภาพพจน์ของเขา ทำให้บริษัทของเขายิ่งเจอสถานการณ์ที่ยากลำบาก?

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของสาริศายกรอยยิ้มขมขื่นขึ้น ที่แท้สองสามวันก่อนที่เธอเอ่ยเรื่องหย่านั้น การตอบสนองของธนพัตไม่ใช่เป็นเพราะรักตัวเอง ไม่ต้องการแยกจากกับตัวเอง แต่เป็นเพราะว่ากลัว TNP Group จะได้รับผลกระทบ

ดังนั้นเขาถึงได้เปลี่ยนใจยอมรับลูกในท้องของตัวเองอย่างนั้นเหรอ ดังนั้นเขาถึงได้กลัวขนาดนั้นว่าต่อไปอย่าคุยเรื่องหย่าร้างอีกอย่างนั้นเหรอ เขาอยากรอให้ TNP Group รอดพ้นจากสถานการณ์วิกฤติแล้วค่อยถีบหัวตัวเองส่งอย่างนั้นเหรอ

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ เป็นแบบนี้นี่เอง ในที่สุดสาริศาก็เข้าใจ