บทที่ 44

“คุณน้า ทำอะไรครับ!”

ธีภพตกใจ เพิ่งจะเอ่ยปากพูด พอเงยหน้าขึ้นก็พบกับสายตาที่เย็นชาของธนพัต

เป็นสายตาที่น่ากลัวมาก! ทันใดนั้นเอง ธนพัตขนลุกซู่อย่างห้ามไม่อยู่

“ทำไม ธีภพ หลานแค่อยากให้น้าดูมันไม่ใช่หรือไง” มุมปากขอธนพัตยกยิ้มเยาะ น้ำเสียงก็ไร้ความรู้สึก “ตอนนี้ฉันดูแล้ว อยากจะเผาทิ้งมีปัญหาอะไรไหม?”

พูดเป็นเล่น

ถึงแม้ในภาพจะไม่ได้ถ่ายโดนส่วนสำคัญ แต่นั่นคือผู้หญิงของเขา เป็นสิ่งที่คนอื่นจะมองได้ตามใจหรือไง?

ธีภพมองไปที่ธนพัต อดที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ไม่ได้ “ไม่มีปัญหาครับ”

ซองเอกสาร พร้อมกับรูปถ่ายที่อยู่ด้านในถูกเผาทิ้งอย่างรวดเร็ว

ธนพัตโยนไฟแช็กในมือทิ้ง แล้วเอนตัวพิงเบาะหลังของรถเข็น สายตาที่เย็นชาของเขามองไปที่ธีภพ “พูดมา ใครให้รูปพวกนี้กับนาย”

ธีภพเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย แล้วมองไปที่ธนพัต เขารู้สึกไม่เชื่อหูของตัวเอง “คุณน้า หรือว่าคุณน้าไม่อยากถามเลย ว่าเธอถ่ายรูปกับใคร ทำไมถึงมีรูปพวกนี้ออกมา? “

ธนพัตมองธีภพด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้วพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ทำไมฉันต้องถามแบบนั้นด้วย ผู้หญิงของฉันเป็นแบบไหน ในใจฉันรู้ดีกว่าใครไม่ใช่หรือไง”

ธีภพขนลุกซู่

เขาคิดไม่ถึงว่า พอธนพัตเห็นรูปพวกนี้ จะมีปฏิกิริยาแบบนี้

เขาคิดว่าด้วยนิสัยของธนพัต จะต้องโกรธมาก และไม่ยุ่งเกี่ยวกับสาริศาอีกต่อไป

แต่เขา กลับมีท่าทางไม่สนใจเรื่องนี้เลย

หรือจะพูดอีกแบบก็คือ เขาไม่สงสัยในตัวของสาริศาเลย

พอความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว ธีภพก็รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาทันที

ทำไมกัน?

ทำไมธนพัตถึงได้ไว้วางใจสาริศามากถึงขนาดนั้น? พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถเปิดเผยไม่ใช่หรือไงกัน?

ต้องเข้าใจ ถึงแม้จะเป็นตัวเขาเอง ที่เคยมีความรักที่ลึกซึ้งขนาดนั้นกับสาริศา ตอนที่เขาเห็นภาพพวกนี้เมื่อสองปีก่อน เขาก็แทบไม่ลังเลเลย ที่จะคิดว่าสาริศาเป็นผู้หญิงที่มีอะไรกับผู้ชายไปทั่ว

เป็นเพราะเขาเชื่อใจเธอไม่มากพออย่างนั้นเหรอ?

พอความคิดนี้โผล่ขึ้นมาในหัว ธีภพก็รีบดับมันลงอย่างอารมณ์เสีย

ไม่นะ

มีแม้กระทั่งรูป จะเข้าใจผิดได้ยังไงกัน!

คงจะพูดได้เพียงว่าธนพัตไม่ได้สนใจสาริศาอย่างจริงจัง ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจว่าเธอเป็นคนแบบไหน

“ธีภพ นายดูสนใจเรื่องผู้หญิงของฉันมากเลยนะ” ในขณะนี้เอง ธนพัตก็พูดขึ้นมา ทำให้ธีภพหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง