บทที่ 459 ความจริงคดีลักพาตัวในครั้งนั้น

เขารู้แผนของสาริศาก่อนอยู่เเล้ว ดังนั้นพอเห็นสีหน้าของพชิราเขาจึงไม่แปลกใจ แต่คำถามของสาริศากลับทำให้เขาต้องประหลาดใจ

“ริศา คุณรู้อะไรมากันแน่!” ธนพัตเอ่ยถามด้วยสายตาจริงจัง พชิราเองก็เป็นผู้โชคร้ายในคดีลักพาตัวนั้นไม่ใช่หรือไง? แต่ทำไมเธอถึงถามอย่างนั้นล่ะ?

“ไม่ใช่ว่าฉันเพิ่งรู้อะไรมาค่ะ แต่ตอนที่ฉันแกล้งทำเป็นหมดสติ เธอดีใจจนลืมตัว แล้วเผลอพูดออกมาเอง เรื่องที่เธอกับบุรินทร์วางแผนคดีลักพาตัวด้วยกัน”

หลังจากอธิบายเรื่องนี้ให้ธนพัตฟังแล้ว สาริศาก็กดดันพชิราต่อ “คุณเพิ่งบอกว่าเพื่อช่วยตระกูลนิธิธราสกุล แล้วต้องสร้างเหตุการณ์ลักพาตัวขึ้นมามันหมายความว่ายังไง ตอนนี้คุณอธิบายออกมาต่อหน้าธนพัตเลย”

“เธอพูดเรื่องไร้สาระ ผู้หญิงคนนี้กำลังพูดเรื่องไร้สาระ เธออยากจะใส่ร้ายฉันค่ะ!” พชิรามองไปทางธนพัตแล้วร้องไห้อย่างน่าสงสาร “ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นเลย สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นไม่เกี่ยวข้องกับฉันจริงๆ”

“เรื่องราวมาจนถึงตอนนี้คุณยังคิดจะปฏิเสธอีก” พอได้ยินพชิราไม่ยอมรับผิด สาริศาก็รู้สึกโกรธเล็กน้อย “เมื่อตะกี้ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่ได้ยินเรื่องนี้ ออสตินเองก็อยู่ด้วย คุณได้พูดแบบนั้นหรือเปล่าทุกคนรู้ดีแก่ใจ”

พอได้ยินคำพูดของสาริศา ออสตินก็พยักหน้าให้ธนพัต “เมื่อตะกี้เธอพูดแบบนั้นจริงๆ”

พอได้ยินแบบนี้ สีหน้าของธนพัตก็เคร่งขรึมทันที เขาคิดมาตลอดว่าคดีลักพาตัวนั้นเป็นฝีมือของบุรินทร์เพียงคนเดียว ต่อมาบุรินทร์ถูกจับจำคุกเพราะการกระทำที่ชั่วร้ายของตัวเอง เขาคิดว่าตัวเองได้แก้แค้นไปแล้ว แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าพชิราจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

ธนพัตก้าวไปข้างหน้า แล้วก้มลงมองไปที่พชิราด้วยสายตาที่อันตราย “เรื่องในตอนนั้นคุณมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วย? ทำไมถึงร่วมมือกับบุรินทร์จับตัวผมไป!”

พอเห็นว่าธนพัตเชื่อพวกเขา พชิราก็ยิ่งพูดแก้ตัวอย่างร้อนใจ “ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้ร่วมมือกับคุณบุรินทร์ ธนพัตคะ คุณลืมไปแล้วหรือไง ฉันเองก็ถูกจับตัวไปพร้อมกับคุณด้วย ในตอนนั้นพวกเรารักกันมากขนาดนั้น คุณเป็นแฟนของฉัน ฉันจะร่วมมือกับคนอื่นจับตัวคุณได้ยังไง”

หลังจากพูดจบ พชิราก็มองไปทางสาริศากับออสตินด้วยความเคียดแค้น “ฉันไม่เคยพูดอะไรพวกนั้นเลย เป็นพวกเขาที่แอบทำเรื่องน่าอับอายลับหลัง แล้วจงใจพูดแบบนี้เพื่อใส่ร้ายฉัน!”

“ก่อนที่คุณจะมาถึงพวกเขาปรึกษากันไว้แล้ว สาริศาผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นยังยั่วยวนออสตินและขอให้เขาร่วมมือกับเธอ สิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง คุณต้องเชื่อฉันนะคะ ธนพัต ฉันรักคุณมากขนาดนี้ ไม่มีทางทำเรื่องที่ทำร้ายคุณอย่างแน่นอน ฉันสาบาน”

พอเห็นว่าพชิราไม่เพียงแต่ไม่ยอมรับสิ่งที่ตัวเองเคยพูด อีกทั้งยังใส่ร้ายเธอกับออสตินลับหลัง สาริศาก็โกรธมาก เธอชี้ไปที่พชิราแล้วด่าว่า “พชิรา แกอย่ามาใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้นะ ก่อนหน้านี้แก……”

คำพูดของสาริศาถูกพชิราตะโกนขัดขึ้นมา “สาริศา คำพูดพวกนั้นเธอเป็นคนคิดเอาเองคนเดียวชัดๆ ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย เธอต่างหากที่คิดจะใส่ร้ายฉัน!”

พอมองไปที่ธนพัต พชิรารีบพูดต่ออย่างร้อนใจ “ธนพัตคะ คุณเชื่อฉันนะคะ สาริศาเธออยากทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน เธออยากใช้โอกาสนี้กลับไปอยู่เคียงข้างคุณ เมื่อตะกี้ฉันได้ยินเธอพูดกับออสติน พวกเขาสองคนแค่อยากได้ทรัพย์สินของคุณ แล้วเอาเงินของคุณไปใช้ชีวิตสุขสบายที่ต่างประเทศ คุณอย่าถูกพวกเขาหลอกนะคะ!”

พอได้ยินพชิราพูดแรงขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดสาริศาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ส่วนออสตินก็สีหน้าบูดบึ้งไม่ต่างไปจากธนพัตเลย

ถ้าจะบอกว่าก่อนหน้านี้เขายังคงสงสารพชิราอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขาแทบอยากจะถ่มน้ำลายใส่หน้าเธอ แล้วพูดว่า “สมควร” คนแบบนี้ไม่สมควรได้รับความเห็นอกเห็นใจจากใคร!