บทที่ 527 ทำอะไรเพื่อคุณแม่บ้าง

หลังจากนอนหลับไปหนึ่งคืน พลังใจของธนพัตก็ฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าสาริศาที่อยู่ข้างๆ ยังไม่ตื่น เขาจึงลุกขึ้นเงียบๆ แล้วสวมเสื้อผ้าเข้าไปชำระร่างกาย

เมื่อเขาออกมา ชรัณก็นั่งอยู่บนโซฟาชั้นล่างรอเขาอยู่แล้ว

ธนพัตลงไปชั้นล่าง และพูดกับชรัณที่กำลังจะลุกขึ้นยืน “นั่งเถอะ”

จากนั้นมองชรัณสีหน้าจริงจัง ต้องการฟังผลการสืบของเขา

“คุณชาย ผมสืบได้แล้วครับ” ชรัณมองธนพัตพลางพูดอย่างตื่นเต้น

ตรัยคนนี้เรียกได้ว่าสะอาดไม่มีอะไรต้องตรวจสอบ แต่ด้วยเหตุนี้ กระบวนการสืบของเขาจึงง่ายดายขึ้นมาก

“พูดมา” ธนพัตเปลี่ยนเป็นท่าทางสบายๆ แล้วมองชรัณด้วยสีหน้าคาดหวัง

“ตรัยเคยพบพชิราเมื่อสัปดาห์ที่แล้วครับ”

“ที่ไหน”

“บริษัทครับ”

เมื่อได้ยินข้อมูลนี้ ธนพัตก็สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมบริษัทของตัวเองถึงเกิดสถานการณ์ปัจจุบันโดยไม่มีเหตุผล

ที่แท้ทุกอย่างล้วนเป็นฝีมือพชิรา

ธนพัตขมวดคิ้วอย่างฉุนเฉียว ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดจากความผิดพลาดของบริษัท เช่นนั้นตนยังแก้ไขได้

แต่ในเมื่อเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น พวกเขาต้องคว้าบางสิ่งและห้ามปล่อยมันไป

ในกรณีแบบนี้ ระดับความยากจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ทางออกเดียวในตอนนี้คือการเติมเต็มที่บริษัทขาดทุนไป แล้วจากนั้นเปลี่ยนกลุ่มคนและดำเนินธุรกิจต่อ

และยังต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก

แม้ว่าธนพัตจะมีเงิน แต่ตอนนี้ต้องเอาเงินทั้งหมดไปชำระหนี้ ดังนั้นตัวเขาจึงไม่มีเงินมากพอดำเนินธุรกิจต่อไป

ธนพัตมองบัญชีในมือตัวเอง ทั้งหมดต้องใช้ไปกับการขาดทุนของบริษัท และเงินยังต้องคืนให้หุ้นส่วนด้วย

ตนไม่มีเงินมากพอไปอุดรูรั่วของบริษัทและเริ่มเปิดบริษัทใหม่อีกครั้ง

ธนพัตดูบัญชีในมือ ชั่วขณะหนึ่งที่ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

“ถึงจะล้มเหลวแล้วยังไง ทางออกมีเสมอนะ” สาริศาเดินลงมาชั้นล่างและพูดกับธนพัต

ที่จริงแล้วสาริศาอยู่ชั้นบนฟังการสนทนาของพวกเขาตลอด ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของพวกเขา เธอเข้าใจกับความกังวลของพวกเขาดี

“ริศา” ธนพัตดึงมือสาริศานั่งลงด้วยกัน

“คุณ เราไปกู้เงินธนาคารก็ได้ ตราบใดที่คุณมีเงิน บริษัทจะดำเนินธุรกิจไปได้อย่างรวดเร็ว”

สาริศาจับมือธนพัตพร้อมกับพูดด้วยความจริงใจ แต่คนมีความสามารถแค่ไหนหากขาดปัจจัยสำคัญก็ไม่อาจประสบความสำเร็จได้

ตอนนี้แม้แต่เงินก็ไม่มี จะมีคุณสมบัติอะไรไปขอกู้เงินเพื่อเริ่มต้นบริษัท

บวกกับสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัท หากเปิด ก็คงมีลูกค้าซื้อไม่มากนัก

เพราะพวกเขารู้ว่าTPNเป็นบริษัทที่ล้มเหลว

เมื่อบริษัทล้มเหลวไปครั้งหนึ่ง การจะสร้างขึ้นมาใหม่เป็นเรื่องยากมาก

หากไม่มีแรงสนับสนุนทางการเงินที่แข็งแกร่งก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

“ฉันมีเงินอยู่” สาริศามองธนพัตพลางพูด

“คุณเอาเงินมาจากไหน ค่าแรงจากสำนักพิมพ์เหรอ”