บทที่ 579 วิธีที่ดี

หลังจากมาถึงบริษัท สาริศาไปนั่งลงยังตำแหน่งและมองไปที่มิลินซึ่งทำงานอยู่โดยไม่พูดอะไรเลย ในใจกำลังคิดว่าจะจับคู่อย่างไร

แต่มิลินสังเกตเห็นการจ้องมองของสาริศา จึงเงยหน้าขึ้นมองสาริศาที่กำลังจ้องตัวเองอยู่ ราวกับว่าต้องการจะมองทะลุผ่านตัวเอง

“ริศา เธอมีอะไรหรือเปล่า” มิลินเรียกสาริศา เป็นสัญญาณบอกสาริศาให้เลิกมองตัวเองแบบนี้

“ไม่มีอะไร วันนี้ฉันไปทานข้าวกับพี่วาลมา”

หลังจากสาริศาพูดประโยคนี้จบ เห็นว่ามิลินไม่มีปฏิกิริยาอื่นใด ในใจก็รู้สึกสงสัย

ในเวลาแบบนี้ ถ้าชอบจริงๆ ควรจะอิจฉาไม่ใช่หรอ ทำไมฮัวหลิวถึงทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

สาริศาถามความสงสัยในใจ คิดไม่ถึงมิลินจะพูดง่ายๆ ว่า “เธอเป็นน้องสาวของเขา ทำไมฉันต้องอิจฉาด้วยล่ะ”

เมื่อได้ยินคำตอบของมิลินจบ สาริศาก็ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจึงถามต่อ

“เธอไม่สงสัยเหรอว่าฉันพูดอะไรกับพี่วาล”

“มันเป็นเรื่องส่วนตัว” โอเค นับว่าเธอชนะ

สาริศาได้ยินคำตอบของมิลินแล้วรู้สึกอ่อนใจทันที

ดูเหมือนว่าการพูดคุยกับคนเรียบง่ายจะไม่ใช่ชีวิตที่สบายเท่าไร

สาริศาลูบศีรษะ สมองยังคงคิดว่าควรจับคู่ชัชวาลกับมิลินอย่างไร

สักพักก็มีความคิดดีๆ เกิดขึ้น

แต่แล้วสาริศาก็รู้สึกว่าความคิดนี้ดูเหมือนจะมีข้อบกพร่องเล็กน้อย จึงคิดอย่างอื่น

ตลอดทั้งบ่าย สมองสาริศาประมวลผลด้วยความเร็วสูงถึงว่าจะจับคู่อย่างไร

แต่มักจะรู้สึกว่าไม่สามารถคิดวิธีที่ดีได้

กระทั่งกลับบ้านในตอนกลางคืน หลังจากสาริศาเอาเรื่องนี้ไปบอกธนพัต ธนพัตก็ได้ให้หนึ่งความคิดที่ดีแก่สาริศา

“เรายังไม่ได้ไปฮันนีมูนไม่ใช่เหรอ ถึงแม้ว่าเราจะเป็นสามีภรรยากันมานานมากแล้ว แต่ก็ยังต้องไปเที่ยวฮันนีมูนกันนะ จากนั้นเราก็ทิ้งธีร์ไว้ที่บ้านพี่วาล มิลินเป็นครูสอนพิเศษของธีร์ ดังนั้น...”

ธนพัตไม่ได้พูดความคิดทั้งหมด แต่พูดแค่ครึ่งเดียว อย่างไรก็ตามเรื่องในส่วนหลังนั้น สาริศาเข้าใจเป็นส่วนใหญ่แล้ว

สาริศาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความคิดของธนพัตว่าดีจริงๆ พวกเขาสามารถออกไปเที่ยวได้อย่างมั่นใจ และยังสามารถส่งเสริมคู่รักด้วย ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้วจริงๆ สาริศายิ้มอย่างมีความสุข จากนั้นจึงยืดตัวขึ้นไปจูบธนพัต

ในแง่ของกลอุบาย สาริศาต้องยอมแพ้ให้ธนพัตจริงๆ

แต่การเอาธีร์ไปไว้ที่บ้านของชัชวาล ยังต้องได้รับความเห็นชอบจากชัชวาลก่อน

สาริศาเดินไปที่ห้องของธีร์แล้วเคาะประตูห้องของเขา วันนี้ทั้งสองกลับมาค่อนข้างเร็ว ธีร์จึงยังไม่หลับ

หลังจากสาริศาเข้าไป ก็บอกธีร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อเห็นว่าสาริศากับธนพัตสามารถออกไปเที่ยวได้อย่างมีความสุข ธีร์ก็มีความสุขมากเช่นกัน

“โอเคครับ ปะป๊ากับหม่าม๊าไม่ต้องเป็นห่วง ธีร์จะเป็นเด็กดีรอปะป๊ากับหม่าม๊าอยู่ที่บ้านคุณลุงครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดของธีร์ สาริศาจึงเข้าไปกอดธีร์อย่างมีความสุข

“ราตรีสวัสดิ์จ้ะ”

หลังจากบอกราตรีสวัสดิ์แล้ว สาริศาปิดไฟในห้องนอนของธีร์ เพื่อให้ธีร์นอนหลับอย่างสงบสุข

ต่อมาสาริศาได้ปรึกษาหารือกับธนพัตเกี่ยวกับเรื่องปลีกย่อยต่างๆ ที่ต้องจัดการ แล้วทั้งสองถึงได้เข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้น ธนพัตบอกผู้จัดการของบริษัทเกี่ยวกับเรื่องนี้คร่าวๆ แล้วออกมา

สาริศาเองก็โทรหาบรรณาธิการเช่นกัน

จากนั้นเมื่อโทรไปหาชัชวาล ก็ต้องประสบกับปัญหาบางอย่าง

“ริศา มีอะไรเหรอ” ทางฝ่ายชัชวาลกำลังยุ่ง ตอนนี้ยังสามารถแบ่งสมาธิมารับสายของสาริศา ซึ่งปกติเป็นเรื่องที่ยากมาก