บทที่343 ทริปล่องเรือสำราญ

สำหรับธีร์ ท่าทางของสาริศาก็ดูผ่อนคลายไปเยอะ “ทริปเรือสำราญนี้ใช้เวลาค่อนข้างเยอะ แม่กลัวว่าหนูจะเหนื่อย พวกเราเล่นกันอยู่ที่บ้านก็ได้โอเคไหม? ”

“ไม่เอาครับแม่”ธีร์ค่อนข้างไม่เต็มใจ “ผมอยากไปเล่นจริงๆ ตั้งแต่เล็กจนโตผมยังไม่เคยนั่งเรือสำราญเลย แม่ตกลงได้ไหมครับ? ”

น้อยครั้งที่ธีร์จะดื้อดึงแบบนี้ สาริศาก็เลยไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง เธอลังเลอยู่สักพักใหญ่ แต่สุดท้ายสาริศาก็ตกลง

“งั้นก็ได้ แต่ว่าต้องรับปากแม่นะว่าจะเป็นเด็กดี ห้ามวิ่งไปมั่วซั่วเหมือนครั้งที่แล้วอีกรู้ไหม? ” ในเมื่อธีร์รู้สึกสดชื่นอยากไปแบบนี้ งั้นก็พาเขาไปแล้วกัน

“YES！ขอบคุณครับหม่ามี๊！”ธีร์จุ๊บแก้มสาริศาด้วยความตื่นเต้น

พอได้ยินสาริศาตอบตกลง ออสตินที่กำลังขับรถอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองธีร์ตรงกระจกหลัง

“ธีร์ของพวกเรานี่รู้งานจริงๆ เลย วางใจเถอะ ถึงเวลานั้นคุณลุงจะดูแลหนูกับแม่ให้ดีเลย พวกเธอเล่นกันให้สนุกก็พอแล้ว”

ไม่คิดเลยว่าธีร์ที่เมื่อกี้ให้ความร่วมมือกับเขาดี แต่ตอนนี้กลับไม่ตอบรับคำพูดของเขา แล้วก็หันหน้าไปมองนอกหน้าต่าง

ในเมื่อคนที่มีชื่อเสียงในสังคมต่างก็จะเข้าร่วม งั้นก็แสดงว่าพ่อของเขาก็ต้องไปด้วยแน่นอน แบบนี้แม่ก็จะได้เจอกับพ่อแล้ว ไม่แน่ว่าพวกเขาจะคืนดีกันในเร็ววันได้

พอคิดได้แบบนี้ ธีร์ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความสุขออกมาผ่านดวงตา เขานี่ช่างฉลาดจังเลย！

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกสงสัยเล็กน้อยกับทัศนคติที่แปลกไปทั้งตอนหน้าและหลังของธีร์ แต่ว่าออสตินก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย ได้แต่คิดว่าอารมณ์ของเด็กมันก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

สิ่งที่เขาใส่ใจในตอนนี้มากกว่าก็คือจะจับโอกาสนี้ไว้ได้ยังไง หลังจากนั้นก็จู่โจมสาริศาซะ！

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีความคิดอะไรเกินเลยกับออสติน แต่ว่าสาริศาก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนที่จะอยู่สองต่อสองกับเขา ดังนั้นก็เลยเอาเรื่องนี้ไปบอกชัชวาล อยากจะให้เขาไปงานปาร์ตี้นี้กับเธอ

“ขอโทษด้วยนะริศา ช่วงนี้พี่มีงานสำคัญมากที่ต้องทำ พักนี้ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ เธอพาน้องธีร์ไปเองได้ไหม? ”

เพราะว่าธุรกิจนี้มันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาในอนาคตของนิธิธราสกุลกรุ๊ป ชัชวาลก็เลยไม่กล้าจะไม่ละเอียดรอบคอบ

“ไม่เป็นไรหรอกพี่ งานสำคัญกว่า ฉันไปเองก็ได้”สาริศารีบตอบในทันที “งั้นพี่ไปทำงานก่อนแล้วกัน งั้นไม่รบกวนแล้วนะ”พอพูดจบเธอก็หันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้องทำงานของชัชวาล

“เดี๋ยวก่อน”ชัชวาลเรียกสาริศาเอาไว้

“มีอะไรเหรอพี่ มีเรื่องอะไรอีกรึเปล่า? ”

สีหน้าดูรู้สึกลำบากใจ ชัชวาลลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าควรจะพูดดีไหม แต่พอนึกถึงความสุขชั่วชีวิตของน้องสาวของตัวเอง เขาก็เตือนสาริศาอย่างเคร่งขรึมมาก

“ริศา พี่เคยได้ยินเกี่ยวกับออสตินคนนี้มาบ้าง เขาเป็นเพลย์บอยที่ค่อนข้างเลื่องลือกันหนาหูเลย ตอนที่คบหากับเขาก็ต้องระวังนั้น พี่ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บ”

ไม่คิดเลยว่าแม้แต่ชัชวาลก็ได้ยินเรื่องนี้ สาริศารู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็กลับมามีสีหน้าปกติเหมือนเดิม

“พี่คะ ฉันกับออสตินไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ใช่แม้แต่เพื่อนกันด้วยซ้ำ พี่อย่าไปเชื่อที่พวกคนที่ออฟฟิศซุบซิบกันนะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าต่อไปจะไม่ใจเต้นให้ผู้ชายคนไหนอีก อยู่เฝ้าดูแลน้องธีร์ไปตลอดทั้งชีวิตก็ดีจะตาย”สาริศามีน้ำเสียงเรียบเฉย

พอได้ยินสาริศาปฏิเสธความสัมพันธ์กับออสติน ชัชวาลก็รู้สึกดีใจมาก เพราะถึงยังไงก็มีแต่เขาเท่านั้นที่กังวลเกี่ยวกับความอยุติธรรมของน้องสาวตัวเอง แต่ว่า คำพูดด้านหลังของสาริศากลับทำให้เขารู้สึกกังวลอย่างอดไม่ได้

“ริศา ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่จะเหมือนธนพัตหรอกนะ ต่อไปถ้าเกิดว่าได้เจอผู้ชายดีๆ เธอก็ต้องพยายามเปิดใจ เพราะถึงยังไง……”

ชัชวาลยังไม่ทันจะพูดจบก็ถูกสาริศาตัดบทก่อน

“พี่ เราอย่าพูดเรื่องนี้กันอีกเลย พี่ทำงานไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปดูหน่อยว่าน้องธีร์หลับหรือยัง อย่านอนดึกเกินไปล่ะ ฝันดีนะ”

พอพูดจบเธอก็ออกจากห้องทำงานไปในทันที แล้วก็ปิดประตูเบาๆ

พอเห็นแบบนี้ชัชวาลก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ทุกครั้งที่เขาพูดเรื่องนี้กับเธอก็จะเป็นแบบนี้ตลอด หรือว่าริศาจะคิดจริงๆ ว่าตลอดชีวิตนี้จะไม่แต่งงานกับใครอีกแล้ว?