บทที่350 เรื่องเมื่อตอนนั้น

เมื่อ 5 ปีก่อนงั้นเหรอ？

สาริศาอึ้งไป

5 ปีก่อน ก็เป็นตอนที่เธอกับธนพัตยังอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอ?

“ 5 ปีก่อนงั้นเหรอ？”เสียงของธนพัตดูสับสนเหมือนกับสาริศา เขาถามด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “แต่ว่าฉันไม่รู้จักแก และก็จำไม่ได้ด้วยว่าได้ทำเรื่องผิดต่อแกเมื่อ 5 ปีก่อน”

“แกไม่รู้จักฉัน แต่ว่าฉันรู้จักแก！”เสียงโจรดังขึ้นอีกครั้ง “คนที่ฉันจะมาหาก็คือแก ประธานของTNP Group ธนพัต！เมื่อ 5 ปีก่อนฉันใช้ทรัพย์สินทั้งหมดที่มีซื้อหุ้นของTNP Group ตอนนั้นแกรับประกันต่อผู้ถือหุ้นอย่างพวกเรา บอกให้พวกเราเชื่อแก่ บอกว่าจะไม่ปล่อยให้เงินที่พวกเราหามาอย่างยากลำบากต้องสูญเปล่า งั้นแกก็พูดออกมาด้วยความสัตย์จริงสิว่าแกทำอะไรลงไป！”

เสียงของโจรฟังดูหงุดหงิดมาก

“จู่ๆ TNP Groupก็ทำความลับทางการค้ารั่วไหล หุ้นตก ฉันสูญเสียเงินทั้งหมดของฉัน！เมียก็พาลูกหนีไป ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวเพียงลำพังตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ทั้งหมดก็เพราะคนชั่วที่ต่ำกว่าหมูหมาอย่างแกทำร้าย ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะแก ฉันจะตกต่ำมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง ！แต่แล้วแกล่ะ? แกยังสามารถใช้ชีวิตหมาๆ ที่ร่ำรวยของตัวเองต่อไปได้ คนอย่างแกไม่สมควรที่จะมีชีวิตต่อ ควรจะลงนรกไปถึงจะถูก！”

ที่แท้ก็เพราะว่ากองทุนนั้นเอง！

พอสิ้นเสียงของโจรคนนั้น สาริศาก็ได้ยินเสียงอุทานจากชุมชน มันปะปนไปด้วยเสียงหัวเราะที่ได้แก้แค้นของโจรเสียงครางอย่างเจ็บปวดของธนพัต

ในใจเป็นห่วงความปลอดภัยของธนพัต สาริศาก็ยืนขึ้นอย่างร้อนรนอยากจะขยับเข้าไปอีก อยากจะเห็นสถานการณ์ข้างในอย่างชัดเจน แต่ว่าก็ถูกออสตินที่อยู่ด้านข้างดึงเธอไว้ก่อน

“คุณจะทำอะไร！ต่อให้คุณไม่แคร์ความปลอดภัยของตัวเอง ก็ช่วยนึกถึงธีร์หน่อยเถอะ！พวกเรารีบไปแจ้งตำรวจกันเถอะ เรื่องอื่นของชาวบ้านพวกเราอย่าเพิ่งยุ่งเลย”

เขาจับแขนของสาริศาเอาไว้แน่น สีหน้าของออสตินดูร้อนใจมาก ถ้าเกิดอยู่ต่ออีกนาทีหนึ่งก็หมายความว่าจะต้องตกอยู่ในอันตรายอีกนาทีหนึ่ง ตอนนี้เขายังไม่พร้อมที่จะสละชีวิตในการเป็นสุภาพบุรุษ

และยิ่งไปกว่านั้น เขาห่วงเรื่องความปลอดภัยของสาริศากับธีร์ ความเป็นและความตายของคนอื่นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา และเขาไม่สามารถเอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยงเพื่อช่วยเหลือได้

“ไม่ใช่เรื่องชาวบ้านซะหน่อย！”ธีร์ถลึงตาใส่ออสตินด้วยความโกรธ แล้วก็หันมามองสาริศาพร้อมน้ำตาคลอเบ้า “หม่ามี๊ พวกเราไปช่วยปะป๊ากันได้ไหมครับ？”

สาริศามองธีร์ในอ้อมแขนของตัวเอง และสุดท้ายก็ตัดสินใจออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ไม่ว่าจะยังไง เธอก็ไม่สามารถให้ธีร์ตกอยู่ในอันตรายได้ ส่วนธนพัต……ช่างเถอะ！เพราะถึงยังไงคนคนนั้นก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอแล้ว

สาริศาทำใจแข็ง แล้วก็ลุกขึ้นเตรียมจะอุ้มธีร์และออกไปที่นี่กับออสติน แต่หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินประโยคที่ทำให้เธอหยุดการกระทำของตัวเอง

“ข้อมูลลูกค้าของTNP Groupเมื่อตอนนั้นแกเป็นคนประกาศต่อโลกภายนอกใช่ไหม！”

พอได้ยินประโยคนั้น สาริศาก็ตกใจในทันที ตอนที่ข้อมูลลูกค้าของTNP Groupรั่วไหลเป็นตอนที่เธอได้เจอกับแผนการลักพาตัวของพชิรา และกำลังอยู่ในโรงพยาบาล

เธอจำได้ว่าตอนนั้นธนพัตยุ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้มาก จนแทบจะไม่มีเวลามาอยู่กับเธอที่โรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมโจรคนนั้นถึงได้พูดแบบนั้น ว่าเขาเป็นคนปล่อยข้อมูลของลูกค้าด้วยตัวเอง?

สาริศารู้สึกสงสัย แล้วก็หยุดเดิน