บทที่358 ใครกันแน่ที่จะชนะสุดท้าย！

“ก็ดีนะ” สาริศาขมวดคิ้วเพื่อปกปิดความเบื่อหน่ายในแววตาของตัวเอง แล้วก็ตอบไปมั่วซั่ว

ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าพชิราจงใจให้ออสตินมาใกล้ชิดกับตัวเอง แต่ว่าเธอก็ไม่อยากจะเปิดโปง อยากจะวางแผนอะไรก็วางแผนไป แกล้งทำเป็นไม่รู้ก่อนเพื่อรักษาเสถียรภาพของพชิรา เป็นการดีที่เธอจะซื้อเวลาและโอกาสในการรวบรวมหลักฐาน

พอคิดได้แบบนี้ สาริศาก็มีความแน่วแน่ในสายตา เธอต้องหาหลักฐานพิสูจน์ความจริงที่พชิราทำสิ่งชั่วร้ายกับเธอเมื่อตอนปีนั้นให้ได้ แก้แค้นให้ตัวเองธีร์！

“แล้วเธอชอบเขาไหม? เคยคิดจะคบกับเขาหรือเปล่า”สีหน้าของพชิราดูรอคอยคำตอบสาริศา ขอแค่สาริศาชอบคนอื่น แล้วธนพัตชอบเธอไปจะมีประโยชน์อะไรล่ะ?

“เขาก็ดีนะ”สาริศาไม่ได้ตอบอย่างตรงไปตรงมา แต่คำตอบนี้มันทำให้คนอื่นคิดเยอะได้เลย

“เขาเป็นคนดีมาก เธอไม่รู้หรอกว่าตอนที่ไปเรียน เขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงมากมาย”

พชิรายิ้มอย่างมีความสุข ในใจเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ดูท่าทางแผนการของเธอใกล้จะสำเร็จแล้ว สาริศานี่ช่างโง่จริงๆ เลย ยังหลอกให้เหมือนเดิม

“งั้นเหรอ？”สาริศาตอบไปส่งๆ กำลังคิดว่าจะหาข้ออ้างอะไรเพื่อกลับจากที่นี่ ในเมื่อพชิรารับปากจะไปเยี่ยมกันยาแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ

“แน่นอน สมัยเรียนเขาโดดเด่นมาก ได้รับรางวัลทางโรงเรียนนับไม่ถ้วน เดินไปที่ไหนก็มีแต่สาวๆ มารายล้อม”

พอพูดถึงตรงนี้ พชิราก็เอ่ยขึ้นว่า“ถึงแม้ว่าจะมีสาวๆ มากมายชอบเขา แต่เขาเป็นคนที่รักเดียวใจเดียว”

สาริศาเห็นสีหน้าที่จริงจังของพชิรา ก็อดไม่ได้ที่จะอยากหัวเราะออกมา

แม้แต่เธอที่รู้จักออสตินไม่ถึงเดือนยังรู้ว่าเขาเป็นเพลย์บอย แต่พชิรากลับสามารถพูดเรื่องราวไร้สาระได้อย่างหน้าตาย เล่นละครเก่งจริงๆ

พชิรานึกว่ารอยยิ้มของสาริศาหมายความว่าพึงพอใจ ก็เลยรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

“แล้วอีกอย่างนะ เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นคนมีน้ำใจแค่ไหน มีชื่อเสียงว่าเขาเป็นคนที่ดีกับแฟนมากเพื่อนร่วมชั้นของเราต่างก็พูดว่าเขาต้องกลายเป็นทาสเมียในอนาคตอย่างแน่นอน……”

สาริศายิ้มเยอะๆ ที่มุมปาก ฟังพชิรายกย่องออสตินว่ามีเพียงหนึ่งเดียวในโลกอย่างตื่นเต้น เป็นคนดีที่ไม่มีใครเทียบได้

“ริศา เธอเชื่อฉันนะ เธอเลือกเขามันจะไม่ผิดหวังแน่นอน”ในที่สุดก็พูดคำสรรเสริญหมด พชิรายิ้มแล้วก็สรุปให้สาริศาฟัง

“อืม ฉันรู้แล้ว”สาริศาตอบยังไม่เต็มใจ หลังจากนั้นก็พูดต่อว่า “ฉันยังมีธุระต่อ น่าจะต้องกลับก่อนนะ”

เธอไม่มีอารมณ์มานั่งดูพชิราแสดงละครเป็นคนดีอีกต่อไปแล้ว

ตัวเองพูดเรื่องเราเกี่ยวกับออสตินตั้งมากมาย แต่ว่าสาริศาก็ไม่ได้ตอบอะไร แถมสีหน้ายังเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด พชิราเริ่มไม่แน่ใจว่าสรุปแล้วเธอใจเต้นให้ออสตินหรือเปล่า แต่เมื่อกี้เธอก็บอกเองว่าออสตินเป็นคนดีไม่ใช่เหรอ? หรือว่าตัวเธอเองเข้าใจอะไรผิดไป?

“โอเค ถ้าเธอมีธุระก็ไปก่อนเถอะ ต่อไปถ้ามีเวลาค่อยนัดเธอออกมาเที่ยวด้วยกันใหม่” เธอฝืนยิ้ม

“บาย”สาริศาฝืนยิ้ม แล้วก็หันหลังเดินออกมา แต่ว่าเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าวโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

พอเห็นหมายเลขโทรศัพท์ที่ทำให้เธอปวดหัวในช่วงที่ผ่านมา สาริศาก็รู้สึกน่าขำ นี่มันบังเอิญเกินไปหรือเปล่า?

“มีธุระอะไรหรือเปล่า？”สาริศาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสุดท้ายก็รับสาย

！