บทที่589 ถูกทำร้าย

“คุณเป็นอะไรไปคะ?” พชิรามองไปที่ฌอน ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ตัวสั่น เหมือนหวาดกลัวมาก

แต่หลังจากผ่านไปสักพัก แล้วรวบรวมความกล้าพูดขึ้นมาว่า “คุณทำงานในสำนักพิมพ์กับ สาริศาใช่ไหมคะ”

พชิราถามอย่างมั่นใจ ท่าทางน่าสงสารของเธอทำให้ฌอนต้องกลืนน้ำลาย

ไม่รู้ว่าทำไมเธอถามถึงอาจารย์ของตนเอง? หรือว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าจะรู้จักกับอาจารย์ของตนเอง? งั้นก็ดีสิ

ในตอนที่ฌอนกำลังดีใจ เขาก็ได้ยินเสียงที่โกรธแค้นของพชิราดังขึ้นมา

“คุณเห็นสภาพของฉันในตอนนี้ไหมคะ มันเป็นฝีมือของสาริศาทั้งหมด!” พอเธอพูดแบบนี้ออกมา ฌอนก็ตกตะลึงไปทันที

ถูกอาจารย์ทำร้าย? ทำไมล่ะ!?

ฌอนสังเกตสภาพของพชิราอย่างระมัดระวัง คิดว่าเธอไม่มีความจำเป็นอะไรต้องมาหลอกลวงเขา อีกทั้งเธอก็อยู่ในสภาพนี้แล้ว และไม่จำเป็นต้องมาหลอกตัวเองแบบนี้ด้วย

“มีอะไรครับ?” ฌอนจึงถามคำถามที่อยู่ในใจออกมา จากนั้นก็ได้ยินพชิราบอกเล่าในเวอร์ชันที่เล่าให้กันยาฟัง

หลังจากฟังแล้ว ฌอนรู้สึกสงสาร

ทำไมเขาถึงชอบอาจารย์ คนที่ใจร้ายแบบนี้? ทำไมตนเองถึงได้ทุ่มเทความจริงใจให้กับคนที่ไม่คู่ควรด้วย

งั้นหลายวันมานี้สาริศาก็เสแสร้งแกล้งทำกับเขามาตลอดเลยใช่ไหม น่าเสียดายความรู้สึกที่เขามีให้เธอจริงๆ

ฌอนยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองพชิรา สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง หลังจากที่พชิราเห็นแบบนี้ เธอก็แอบหัวเราะในมุมมืดที่ฌอนมองไม่เห็น

สิ่งที่เธอต้องการคือผลตอบรับแบบนี้ ดูเหมือนฌอนจะเป็นลูกน้องฝีมือดีได้ ถ้าได้รับการสั่งสอนจากเธอ

“ดังนั้น ตอนนี้คุณมาบอกผมเรื่องพวกนี้เพื่ออะไรครับ?” ตอนนี้ฌอนรู้เรื่องทุกอย่างของสาริศาแล้ว

แล้วผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ามาหาเขาเพราะมีจุดประสงค์อยู่สินะ?

“ที่จริงแล้ว... ฉันชอบคุณมาตลอด ไม่อยากให้คุณถูกหลอก” ตอนที่พชิราพูดแบบนี้ เธอก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

ทำให้พอฌอนเห็น ท้องน้อยของเขาก็ร้อนรุ่มขึ้นมา

เขาหน้าตาดีพอสมควร แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่มีใครชอบเขา และหาแฟนไม่ได้เลย

ตอนนี้ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนแรกที่มาสารภาพรักกับตนเอง และหน้าตาของเธอก็ดูสวยมากด้วย

ฌอนเกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมา และอยากดูแลพชิราดีๆ

“เอาล่ะ ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณมาก ไม่ทราบว่าจะเรียกคุณว่ายังไงครับ” คุยกันมาจนถึงตอนนี้ ฌอนกลับยังไม่รู้ว่าพชิราชื่อว่าอะไร

“พชิราค่ะ”

“ฌอนครับ”

“เอ่อ ตอนนี้ดึกมากแล้ว คุณรีบกลับบ้านเถอะครับ”

“คุณไม่อยากจะแก้แค้นสาริศาเหรอคะ เธอหลอกความรู้สึกของคุณถึงขนาดนี้”

ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ายังเป็นนักศึกษาที่ใจอ่อน และตัดสินใจไม่เด็ดขาด ถึงจะรู้แล้วว่าเขาถูกหลอกลวง แต่เขาก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้เลย

“คุณคิดจะทำยังไงครับ?” ฌอนจะต้องตอบโต้แน่นอน แต่เขาก็อยากจะรู้ว่าพชิราคิดจะทำอะไร

“ที่ฉันกำลังคิดก็คือ หลอกลูกชายของเธอออกมา ปล่อยให้เธอร้อนใจบ้าง วางใจได้ค่ะ ลูกชายของเธอจะไม่ได้รับบาดเจ็บแน่นอน แค่อยากจะทำให้เธอเป็นห่วงร้อนใจสักสองสามวันเท่านั้นเอง”

พชิรารู้ว่าฌอนไม่ได้มีจิตใจโหดเหี้ยมจนถึงกับทำร้ายผู้อื่นจริงๆ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงหลอกให้ฌอนช่วยเหลือเธอ

เพราะยังไงฌอนก็เป็นพนักงานในสำนักพิมพ์เดียวกันกับสาริศา ดังนั้นจะทำอะไรก็สะดวกกว่า

“ตกลงครับ” ฌอนพยักหน้าตอบรับ แล้วส่งพชิราขึ้นรถแท็กซี่ ก่อนจะเดินตรงกลับบ้าน