บทที่ 9 เพียงเพื่อลมหายใจเดียว

บทที่ 9 เพียงเพื่อลมหายใจเดียว

หมาแมว?

หึๆ เขาช่างตาบอดและตาฝากฟางเสียจริง เธอเป็นถึงทหารแพทย์จากกองกำลังพิเศษ คนยุคปัจจุบันไม่น้อยที่ต่อแถวให้เธอรักษาเธอยังต้องดูอารมณ์ดีหรือไม่เลย

ถ้าอารมณ์ไม่มี ร้องไห้สลบในห้องน้ำก็ไม่มีประโยชน์！

หลานเยาเยามองดูการแต่งตัวของตน……

เออ……

ก็แค่เสื้อผ้าที่ถูกซักจนซีดเล็กน้อย!

ดูถูกฉันเหรอ? ฉันจะทำให้พวกแกล้มลุกคลุกคลาน

หลานเยาเยาไม่ได้โต้เถียงกับเขา เพียงแค่คำคำหนึ่งเบาเบา: “เจ้ารอดูไว้เลย”

“ไสหัวไป！” ผู้เฝ้าประตูพูดอย่างอารมณ์เสีย ไม่อยากแม้แต่จะมองเธอสักนิด

ร้านประมูลเสินตูเป็นสถานที่ที่คนมีเงินและอำนาจมากัน คนที่กระโปรงซักจนซีดแค่มองก็รู้ว่าลูกคนจน เข้าไปก็จะทำให้สถานที่สกปรก

หลานเยาเยายืนอยู่บนถนนหน้าร้านประมูลเสินตู จากนั้นนำของที่มีลักษณะรูปทรงแปลกออกมาจากระบบ มันดึงดูดให้ฝูงชนมุงดู

แต่ละคนดวงตาโตขึ้นด้วยความสงสัย

ที่จริงแล้ว！

ในมือเธอถือแค่กระเป๋าพยาบาลเท่านั้น หลังจากเคาะที่กล่อง” ติ๊ดๆๆ” ไม่กี่ที กระเป๋าพยาบาลก็เปิดออกเอง ดึงดูดฝูงชนดูตกใจ！

“ว๊าว……แม่นาง สิ่งนี่คืออะไร? เหลี่ยมทั้งสี่ด้านเหมือนกล่อง ดูบอบบางเป็นพิเศษ”

“พระเจ้า！ยังเคลื่อนได้ด้วย เป็นกับดักหรือเปล่า?”

“มันแปลกมาก！แม่นางสร้างสิ่งนี้จากที่ใด?”

ในความสงสัยของฝูงชน หลานเยาเยาพูดพร้อมกับยิ้ม:

“นี่คือสิ่งที่น่าอัศจรรย์ สิ่งนี้มีชิ้นเดียวในโลก มันเรียกว่ากระเป๋าพยาบาลทำงานด้วยตัวเอง ด้านในสามารถใส่ของมีค่า

หลังจากปิดแล้วไม่มีใครเปิดได้นอกจากตนเอง แม้ว่ามีคนอยากขโมยกระเป๋าพยาบาล มันก็จะส่งเสียงเตือนออกมาเอง เป็นของล้ำค่าที่ได้มายากมาก”

ความจริงแล้วกระเป๋าพยาบาลเป็นเพียงที่บรรจุยาสำหรับฉุกเฉินเท่านั้น แต่พวกเขาไม่รู้ และไม่เคยเห็นมาก่อน ถึงไม่ว่าจะใส่ของไม่ได้ ก็จะถือว่ามันเป็นของล้ำค่าอย่างแน่นอน

“มันส่งเสียงได้ด้วยหรือ?” มีคนถามขึ้นอย่าสงสัย

“อื่ม! พวกเจ้าลองดูได้!”

กระเป๋าพยาบาลแบบนี้ยังสามารถปลดล็อกได้ด้วยลายนิ้วมือ และมีคุณสมบัติตั้งค่ากันขโมยได้

เสียงของเธอเงียบลง ฝูงชนกระตือรือร้นที่จะลอง แต่ก็ไม่กล้าแตะต้อง ถ้าเกิดแตะแล้วเสียขึ้นพวกเขามาก็จ่ายคืนไม่ไหว

“ข้าลองดู！” เสียงที่ไพเราะฟังดังขึ้น

เหล่าฝูงชนเปิดทางให้ สิ่งที่เห็นคือคนทั้งห้าที่สวมชุดงดงามหรูหรา หล่อสง่า สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

หนึ่งในชายรูปงามอดไม่ไหวเดินเข้ามาอย่างเร็วด้วยอย่างสงสัย อยากลองว่าคืออะไร

หนึ่งในชายรูปงามอดไม่ไหวเดินเข้ามาอย่างเร็วด้วยอย่างสงสัย อยากลองว่าคืออะไร

หืม?

ห้าคนนี้ก็คือเจ้าชายทั้งห้าคนที่ขี่ม้าและโปรยเหรียญเงินเบนถนนไม่ใช่หรือ?

และยังเรียกคุณชายทั้งเจ็ดอะไรนั่น?

หลานเยาเยาเพียงแค่ยิ้มและกวาดสายตาผ่านมองพวกเขาผ่านๆ จากนั้นมองชายคนนั้นที่มายังตรงหน้าเธอ

“อย่าตกใจจนทำมันตกพัง ไม่เช่นนั้นต้องชดใช้ด้วยเงิน” พูดจบก็ยื่นกระเป๋าพยาบาลให้เขา

“แม่นางสบายใจได้ ข้าเป็นคนใจกล้า ไม่มีทางทำมันตกพัง” เขาใจกล้าเป็นเรื่องที่เลื่องลือ ยังจะกลัวสิ่งหนีหรือ?

และแล้ว！

เขารับด้วยมือทั้งสอง พอมือแตะกระเป๋าพยาบาล ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมแบบผู้หญิงดังขึ้น

“ระวังระวัง แจ้งเตือนแจ้งเตือน มีขโมย” เสียงหุ่นยนต์เงียบลง ต่อด้วยเสียง” ติ๊ดๆ” ยาวออกมาทันที

พอเสียงดังขึ้น ฝูงชนก็ตื่นตระหนก!