ตอนที่ 1 เวลาที่ไม่เคยได้

ไอ้เข้ม ชายวัย 35 ปีร่างใหญ่กำยำ ผิวสองสี หน้าตาคมเข้ม คนสวนของบ้านวรพิมพ์นักธุรกิจพันล้านที่ทำหน้าที่ดูแลสวนดอกไม้ภายรอบบริเวณบ้านหลังใหญ่

.

คุณหนูภูพิงค์ หญิงสาววัย 19 ปี สวยหน้ารัก ขาวอมชมพู ลูกสาวคนเดียวของบ้านวราพิมพ์ จึงเป็นที่รักของชายหนุ่มหลายๆ คนที่อยากจะเข้ามาเป็นเขย แต่ก็ต้องผิดหวังไปตามๆ กัน เพราะเธอนั้นมีคู่หมั้นแล้ว จากการหมั้นหมายของผู้ใหญ่ทั้ง 2 ฝ่ายที่เป็นเพื่อนกัน

.

ธนา ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปรงมีสง่า หล่อเข้ม วัย 23 ปี เป็นคู่หมั้นของภูพิงค์

.

รุ่นลูก

.

พอใจ หญิงสาววัย 19 ปี ลูกสาวคนเดียวของเข้มและพิงค์ เป็นคนดื้อรั้น ชอบเที่ยว หน้าตาสวยหน้ารักเหมือนกับพิงค์และนิสัยใจคอส่วนมากจะคล้ายกับพิงค์แทบทุกอย่าง และเป็นคนที่เวลาชอบใครก็จะเป็นคนรุกก่อนเหมือนกับเข้ม

.

พีเจ ชายหนุ่มวัย 26 ปี หน้าตาหล่อ ผิวขาวจมูกโด่ง หล่อปากหวานชอบจีบหญิงไปทั่วเวลาออกเที่ยวกลางคืนและไม่คิดจะจริงจังกับใครเนื่องจากพีเจเคยจับได้ว่าแฟนนอกใจทำให้พีเจกลัวที่จะเปิดใจ จึงหาสาวๆที่มาเที่ยวควงแค่ชั่วคราวและแยกย้าย พีเจเป็นลูกชายของอู่ซ่อมรถที่ใหญ่ที่สุดและเป็นทายาทคนเดียวที่จะสานต่ออู่ซ่อมรถของครอบครัว

.

แซน หญิงสาววัย 19 ปี หน้าตาสวยหน้ารัก เป็นคนนิสัยดี รักเพื่อน เรียนเก่ง

.

ทีเค ชายหนุ่มวัย 26 ปี หน้าตาดีหล่อ ผิวสองสี สูง คารมดีปากหวาน เป็นคนเฟรนลี่

.

สวยคม หุ่นเพรียว เป็นคนเฟรนลี่เข้าได้กับทุกคน ชอบบริหารเสน่ห์ เป็นคนเจ้าชู้ไม่จริงจังกับใคร จะคบกับใครก็หวังแต่ผลประโยชน์และความสุขสบาย

.

โจ ชายวัย 52 ปี เจ้าของอู่ซ่อมรถที่ใหญ่ที่สุด เป็นคนจริงจังกับการทำงาน เป็นคนรักครอบครัว

.

.

บ้านวรพิมพ์

"คุณพ่อค่ะ วันนี้คุณพ่อจะกลับมาทานข้าวเย็นกับพิงค์ไมค่ะ"

เสียงหญิงสาวเอ๋ยถามภูผา ผู้เป็นพ่อที่เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่ง ที่มังจะออกไปทำงานแต่เช้าและกลับมาดึกแทบทุกวัน จนทำให้ภูผาไม่ค่อยมีเวลาว่างให้กับครอบครัวสักเท่าไหร่

"พ่อยังไม่รู้เลยลูก วันนี้พ่อมีนัดกับลูกค้าคนสำคัญด้วย เอาไว้พ่อจะหาเวลาว่างพาลูกไปเที่ยวชดเชยนะ"

"พ่อเอาแต่ทำงานไม่มีเวลามาทานข้าวกับพิงค์เลย"

"อย่าดื้อกับพ่อสิลูก เดี๋ยววันนี้แม่อยู่ทานข้าวกับลูกเองนะ / คุณก็หาเวลาว่างให้ลูกบ้างนะ"

เสียงฟ้า ผู้เป็นแม่พูดปลอบใจเธอเพื่อไม่ให้เธอคิดมากและน้อยใจที่ผู้เป็นพ่อนั้นไม่ค่อยมีเวลาให้ จนทำให้ฟ้าต้องพูดบอกภูผา ที่กำลังจะออกไปทำงาน

"เอาอย่างนี้ดีไหม เดือนหน้าพ่อจะพาลูกไปเที่ยวเอาไม "

"จริงนะคะ พ่ออย่าหลอกพิงค์นะ"

"พ่อสัญญา"

ภูผาเกี่ยวนิ้วก้อยสัญญากับเธอ ก่อนจะขึ้นรถที่มาจอดรออยู่หน้าบ้านเพื่อออกไปทำงาน

หลังจากที่รถของภูผาวิ่งออกไป เธอและฟ้าก็พากันเดินเข้าไปข้างในบ้าน

"ภูพิงค์ลูก เดี๋ยวเช้านี้ให้ลุงเอกไปส่งที่มหาวิทยาลัยก่อนนะ พอดีแม่มีธุระนะ แล้วเดี๋ยวตอนเย็นแม่จะรีบมาทานข้าวโดย"

"ค่ะแม่"

เธอตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อยเสียใจที่พ่อและแม่ไม่มีเวลาให้กับเธอเลย แม้ว่าเธอนั้นจะอยู่อย่างสุขสบาย อยากได้อะไรก็ได้ อยากไปไหนก็ได้ไป แต่มีอย่างเดียวที่เธออยากได้มากที่สุขจากพ่อและแม่คือเวลาที่ไม่เคยได้

เย็น

หน้ามหาวิทยาลัย