บทที่ 5

กล้วย...

"อ้าวพี่ดิน สวัสดีครับพี่"

"อืมหวัดดีว่าแต่คนบนหลังเราเป็นอะไร"

"ผมกับเธอเดินชนกันแล้วทีนี้ข้อเท้าเธอพลิกครับ"

"ข้อเท้าพลิก?? โหคงจะเผ็ดน่าดู5555 ยัยซุ่มซ่ามเอ้ย" ตกลงสองคนนี้รู้จักกันสินะเพราะเห็นทักกันเหมือนรู้จักกันมาก่อน แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะเขาจะรู้จักไม่รู้จักก็ไม่เกี่ยวกับฉันแต่ตอนนี้ฉันเริ่มเจ็บเท้ามากขึ้นเจ็บจนพูดไม่ออกยิ่งตอนขี่หลังมาแล้วเท้ามันแกว่งโคตรเจ็บเลย อะไรจะซวยขนาดนี้นะเจ็บตัวไม่พอมาเจอไอ้พี่ดินว่าให้อีก แต่ตอนนี้ฉันต้องพึ่งพาเขาให้พาฉันไปส่งโรงพยาบาล

"พี่ดินไปส่งกล้วยที่โรงพยาบาลที" ฉันจำใจต้องขอร้องเขาให้ช่วย

"เห้อ มาถึงวันแรกก็สร้างเรื่องเลย นิวพาคนข้างหลังเราขึ้นรถพี่ที"

"ได้ครับ ถ้างั้นเดี๋ยวผมขับรถตามไปนะ"

"อืมตามใจ"

"เดี๋ยวผมตามไปหาที่โรงพยาบาลนะครับ^^" ซีนิวบอกกับฉันหลังจากที่เขาเอาฉันขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว

"ไม่เป็นไรค่ะเสียเวลาคุณเปล่าๆ"

"แต่ผมมีส่วนทำให้คุณเจ็บยังไงผมก็จะไปดูครับ ไว้เจอกันนะครับคุณ..เอ่อคุณชื่ออะไรผมยังไม่รู้จักคุณเลย"

"ฉันชื่อกล้วยค่ะ^^"

"ครับ ส่วนผมชื่อ..."

"ซีนิวเป็นพระเอกซีรี่ส์ที่กำลังดังมากๆอยู่ตอนนี้^^"ฉันพูดด้วยความภาคภูมิใจจนลืมว่าตัวเองเจ็บอยู่

"คุณรู้จักผมด้วยเหรอ??" ซีนิวทำหน้าเหวอตกใจที่ฉันรู้จักเขา ใครบ้างจะไม่รู้จักแปลว่าเขาไม่รู้ว่าตัวเองดังสินะ

"รู้จักสิฉันน่ะชอบดูซีรี่ส์ของคุณมากเลยนะ"

"ตกลงจะไปมั้ยโรงพยาบาลอ่ะหรือจะอยู่ชื่นชมผู้ชายตรงนี้ก็ได้นะฉันจะได้ให้ไอ้นิวอุ้มเธอลง" มารความสุขชัดๆ ฉันคิดในใจ

"ก็ขับรถไปสิกล้วยยึดกุญแจรถพี่ไว้หรือไง" ฉันหันไปพูดใส่หน้าเขาก่อนจะหันมาพูดกับซีนิวต่อ

"ขอบคุณที่แบกฉันมาส่งที่รถนะคะ"

"ครับ"

บรื๊นนนนนนนนนนนนนนนนน ฉันกี่กำลังคุยกับซีนิวไอ้พี่ดินก็เร่งเครื่องแล้วก็ขับออกไปอย่างไวจนหัวฉันเกือบกระแทกคอลโซลหน้ารถ

"โอ๊ยยยย ขับช้าๆหน่อยไม่ได้หรือไง หัวกล้วยเกือบแตกเห็นมั้ย" ฉันหันไปตะคอกใส่เขาอย่างเหลืออด

"หัวเธอไม่ใช่หัวฉันถ้ามันแตกก็ไปเย็บโรงพยาบาลแค่นั้น จบ"

"ไอ้คนนิสัยไม่ดี"

"ว่าใคร"