ตอนที่ 4
บทที่ 4กู้จิ่วฉือไม่ใช่ของไร้ค่า
October 22, 2026
บทที่ 4กู้จิ่วฉือไม่ใช่ของไร้ค่า
“ไปทำบ้าบอที่ไหนมาอีก? งานสำคัญ แต่มาสายขนาดนี้? ! ไม่เข้าท่า!”
กู้จิ่วฉือยังไม่ทันได้ยืดตัวขึ้นตรง เสียงตำหนิของกู้ชิงหยวนผู้เป็นพ่อ ที่อยู่ด้านข้างก็ลอยเข้ามา
ได้ฟังอย่างนี้กู้จิ่วฉือจึงขมวดคิ้วแน่น มองทั้งสามคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ
โค้วยู่นเอ๋อกับแม่ของเธอโซวฝูหรง ยืนอยู่ข้างกายของพ่อกู้ชิงหยวนทั้งซ้ายและขวา สนิทสนมราวกับพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน
ตั้งแต่หลังจากแม่ของเธอจากไป โค้วยู่นเอ๋อกับแม่จึงถือเอาคำสั่งเสียของแม่เข้ามาอยู่ในตระกูลกู้ หลอกล่อเธอจนเกิดความหายนะไม่หยุดหย่อน
ในสายตาของผู้เป็นพ่อกู้ชิงหยวนเธอเปลี่ยนเป็นตัวปัญหาที่รู้จักแต่สร้างความหายนะเท่านั้น เขาคนเดียวไม่สามารถอบรมลูกสาวที่เหลวแหลกให้ดีได้
ความเมินเฉยและคำตำหนิของเขา ทำให้กู้จิ่วฉือได้รับความรักความเอ็นดูจากพ่อน้อยลงเรื่อยๆ จึงทำให้โค้วยู่นเอ๋อกับแม่ของเธอคนที่สร้างความหายนะ กลายเป็นคนในครอบครัวที่สนิทสนมที่สุด!
“คุณลุงคะ อย่าตำหนิอาฉือเลยค่ะ อาฉือคงไปเตรียมของขวัญให้คุณปู่ฮั่วอยู่แน่ๆเลยค่ะถึงได้มาสาย ใช่ไหมอาฉือ？”
กู้จิ่วฉือกำลังจะเอ่ยปาก แต่จู่ๆเสียงหวานๆของโค้วยู่นเอ๋อก็ดังขึ้นมา
เสียงที่ไพเราะนี้ช่างเหมาะสมกับหน้าตาจริงๆ ใบหน้าที่ว่านอนสอนง่ายไม่มีพิษภัย ใครๆก็คงไม่ได้ระวังตัวจากเธอ ใครๆก็คงไม่เชื่อว่าภายใต้ใบหน้านี้ จะเป็นคนที่ใจดำอำมหิต
กู้จิ่วฉืออดกลั้นความสะอิดสะเอียนเอาไว้ ไม่ได้ฉีกปากของโค้วยู่นเอ๋อทันที
“ใช่สิคะ อาฉือของพวกเรารู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณปู่ฮั่ว ก็ต้องตั้งใจตระเตรียมของขวัญมาเป็นอย่างดีแน่ๆ ไม่งั้นงานสำคัญขนาดนี้ จะมาสายได้ยังไง?”
แม่ของโค้วยู่นเอ๋อ น้าของกู้จิ่วฉือโซวฝูหรงอธิบายตามคำพูดของลูกสาว
กู้จิ่วฉือมองสองแม่ลูกที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยด้วยสายตาไม่เป็นมิตร เธอมาถึงตรงเวลา แต่ตอนนี้กลับโดนสองแม่ลูกยัดเยียดว่ามาสายเสีย
ได้
ดูแล้วที่สองแม่ลูกช่วยเธอแก้ปัญหา ความเป็นจริงจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอื่นกับเธออีกล่ะสิ ช่างเป็นแผนการที่แยบยลนักนะ!
ก่อนหน้านี้เธอคิดแค่จะทำลายงานหมั้น จะเตรียมของขวัญให้คุณปู่ฮั่วได้อย่างไร?
“อาฉือ รีบเอาของขวัญออกมาสิจ๊ะ?”
อย่างที่คิดไว้แล้วโซวฝูหรงยิ้มกว้างพูดประโยคนี้ออกมา
“ฉัน......”
กู้จิ่วฉืออยากจะพูดอะไรหน่อย แต่โค้วยู่นเอ๋อก็เอ่ยปากตัดบทเธอได้อย่างแม่นยำ
“อาฉือคงอยากทำให้คุณปู่ฮั่วประหลาดใจสินะ! เอางี้ พี่ให้ของพี่ก่อนแล้วกัน”
โค้วยู่นเอ๋อหยิบกล่องสวยๆกล่องหนึ่งออกมาราวกับแสดงมายากล เดินไปเปิดกล่องต่อหน้าท่านปู่ฮั่ว
“คุณปู่ฮั่ว ได้ยินว่าคุณปู่ชอบเก็บสะสมไปป์ นี่เป็นหินโมราที่หนูตามหามานานมาก ขัดจนเกลี้ยงเกลาเปลี่ยนเป็นไปป์ค่ะ คุณปู่ลองดูว่าชอบไหมคะ?”
ท่านปู่ฮั่วคลั่งไคล้ในการเก็บสะสมไปป์ เมื่อได้เห็นไปป์เขาก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปหยิบมาเล่น
“ใส่ใจดีจังเลยนะ”
ท่านปู่ฮั่วดวงตาเป็นประกาย พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ คุณแม่ฮั่วที่ยืนอยู่ข้างๆเขาก็มองโค้วยู่นเอ๋อด้วยความพอใจเช่นกัน
“ฉันว่าแม่หนูคนนี้ เฉลียวฉลาดจริงๆ”
“ควรทำอยู่แล้วค่ะ”
โค้วยู่นเอ๋อตอบรับอย่างถ่อมตัว แล้วถอยไปอยู่ด้านข้าง
แต่ครั้งนี้ ในที่สุดกู้จิ่วฉือก็ไม่พลาดที่จะได้เห็นสายตาที่กระหยิ่มยิ้มย่องของเธอ
โค้วยู่นเอ๋อแสร้งทำเป็นช่วยตนเองแก้ปัญหา แล้วหยิบของขวัญที่เธอตั้งใจเตรียมเอาไว้ออกมา เพื่อให้ได้รับความโปรดปรานและคำชื่นชมจากผู้ใหญ่ของตระกูลฮั่ว แล้วต่อด้วย ตนเองที่เป็นนางเอกของงานหมั้นนี้ เนื่องจากไม่มีของขวัญ ภาพลักษณ์ในใจของผู้ใหญ่ตระกูลฮั่วก็ต้องถดถอยลงอย่างรวดเร็ว!
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว เป็นกลยุทธ์ที่ดีจริงๆ!
แต่ขอโทษนะ ชาตินี้ ฉันจะไม่ให้เธอสมหวังหรอก!
“คุณปู่ฮั่ว ตอนนี้ถึงตาฉันให้ของขวัญแล้วนะคะ!”
กู้จิ่วฉือยิ้มกว้างแล้วเอ่ยปากขึ้น ไม่แปลกใจเลยที่ได้เห็นสายตาตกตะลึงของโค้วยู่นเอ๋อ แล้วยังท่าทางหน้าตาตื่นของโซวฝูหรงอีก
“ของขวัญของอาฉือปู่ต้องชอบอยู่แล้ว รีบเอาออกมาให้ปู่ดูเร็ว!”
คุณปู่ฮั่วรีบพูดอย่างสนอกสนใจ ความสนใจของทั้งสองตระกูลก็เคลื่อนจากโค้วยู่นเอ๋อมาบนร่างของเธออย่างรวดเร็ว
“ของขวัญชิ้นนี้ หนูกับพี่เช่อตั้งใจเตรียมไว้ให้คุณปู่ด้วยกันค่ะ!”
เธอค่อยๆเอ่ยปาก เป็นฝ่ายเดินไปที่ข้างกายของฮั่วหมิงเช่อ แล้วคล้องแขนของเขา
ชั่วพริบตา เธอรู้สึกได้ถึงร่างกายที่เกร็งตึงของฝ่ายชายขึ้นมาทันที แล้วยังมีสายตาที่กำลังสืบเสาะค้นหาอีกด้วย......
“เธอสองคนเตรียมด้วยกัน?”
ไม่เพียงสายตาที่กำลังค้นหาของฮั่วหมิงเช่อเท่านั้น แม้แต่ผู้ใหญ่ของฮั่วกู้ทั้งสองตระกูลต่างก็ตกใจ คุณแม่ฮั่วถึงกับออกปากถามตรงๆทันที